przeKazania
Jeżeli masz dość niedzielnych kazań, które są przeczytane z kartki, wieją nudą i nic nie wnoszą do Twojego życia, to zapraszam Cię do posłuchania tego Podcastu. Znajdziesz tu niedzielną homilę, podaną w prosty sposób, bez frazesów i politycznych wstawek, a czasem z odrobiną dobrego humoru.Nazywam się ks. Adam Kwaśniewski i od 15 lat mówię kazania do studentów, młodzieży, małżonków chrześcijańskich i osób starszych. Wielu z nich sugerowało mi, że warto je w jakiś sposób utrwalić, dlatego postanowiłem założyć ten podcast.
O zmarłych mówić wcale albo źle… Jak przeżyć katolicki pogrzeb? | Konferencja
Na pogrzebie bardzo łatwo pomylić porządek rzeczy.
Chcemy pięknej muzyki, wzruszających wspomnień, osobistego pożegnania, czasem nawet filmowej oprawy. Tyle że wszystko ma swój czas. Jest czas płaczu i czas śmiechu. Jest czas wspominania i czas modlitwy.
W tej konferencji mówię o tym, dlaczego pogrzeb nie powinien być koncertem ani stypą przeniesioną do kościoła. O tym, po co Kościół przez setki lat wypracował określone obrzędy, dlaczego emocji nie trzeba na siłę „produkować” i czemu czasem najlepiej po prostu zaufać liturgii.
Także bardzo konkretnie: co powiedzieć komuś w...
Lepiej mądrze stać niż głupio iść | Kazanie XXXII Niedziela Zwykła rok A
Dziesięć panien idzie razem. Mają ten sam cel, te same lampy, wszystkie czekają na Pana Młodego i wszystkie zasypiają. A jednak połowa z nich zostaje nazwana nierozsądnymi. Co więc naprawdę znaczy „czuwać”?
W tym kazaniu wracam do prostego pytania, które kiedyś zadawałem na obozie harcerskim: „A co, jeśli będzie padać?”. Bo roztropność nie polega na tym, żeby przewidzieć wszystko, ale żeby nie budować życia na „jakoś to będzie”.
To także kazanie o synodalności, wspólnej drodze i o tym, że samo „idziemy razem” jeszcze nie znaczy, że idziemy mądrze. Rozmowa jest ważna...
Świętość nie polega na tym, żeby nikomu się nie narazić | Kazanie Uroczystość Wszystkich Świętych
Świętość bardzo łatwo pomylić z byciem miłym, spokojnym i bezkonfliktowym. Tymczasem święci nieraz musieli powiedzieć „nie”, stanąć po stronie prawdy, sprawiedliwości czy sumienia i ponieść tego konsekwencje.
Ale Ewangelia o błogosławieństwach nie jest też pochwałą cierpiętnictwa. Jezus nie mówi, że każde cierpienie czyni człowieka świętym. Mówi o tych, którzy cierpią dla sprawiedliwości i z Jego powodu.
W tym kazaniu o różnicy między łagodnością a słabością, między wiernością a awanturnictwem oraz o tym, że świętość nie polega na unikaniu każdego konfliktu, ale...
Na czym wisi całe chrześcijaństwo? | Kazanie XXX Niedziela Zwykła rok A
Uczony w Prawie pyta Jezusa o największe przykazanie. Jezus odpowiada o miłości Boga i bliźniego, a potem dodaje coś bardzo mocnego: „Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy”.
Co właściwie znaczy „zawisło”? I co się dzieje, kiedy pod słowo „miłość” podstawimy coś innego — egoizm, wygodę, święty spokój albo zwykłe dogadzanie sobie?
W tym kazaniu wracam do starej historii o Hillelu, który miał streścić całą Torę człowiekowi stojącemu na jednej nodze, i do różnicy między prostym „nie rób zła” a ewangelicznym „czyń...
Bóg nie jest Cezarem. Cezar nie jest Bogiem | kazanie XXIX Niedziela Zwykła rok A
„Oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga” to jedno z najbardziej znanych zdań Jezusa. Ale zwykle słyszymy tylko jego połowę.Tak — Bóg nie jest Cezarem. Wiary nie da się narzucić ustawą, a Kościół nie powinien być partią polityczną ani aparatem władzy.
Ale działa to również w drugą stronę: Cezar nie jest Bogiem. Państwo może stanowić prawo i rozstrzygać o legalności, ale samo głosowanie nie tworzy dobra i zła. Parlament może uchwalić ustawę, ale nie może uchwalić prawdy ani zastąpić ludzkiego...
Bóg zaprasza wszystkich. Ale nie wszystko jedno, jak odpowiesz | Kazanie XXVIII Niedziela Zwykła rok A
Król zaprasza na ucztę wszystkich — dobrych i złych. A jednak jednego z gości wyrzuca, bo ten nie ma stroju weselnego. Czy to nie jest trochę niesprawiedliwe?
W tym kazaniu patrzymy na szatę weselną nie jak na zwykły ubiór, ale jak na symbol odpowiedzi człowieka na Boży dar. Bóg robi pierwszy krok: przygotowuje ucztę, zaprasza, daje łaskę i otwiera drzwi. Ale człowiek nie jest bezwolny. Musi tę łaskę przyjąć i pozwolić, żeby naprawdę coś w nim zmieniła.
To także pytanie o nasze konsumpcyjne podejście do wiary. Czy przychodzę do Kości...
Jak modlić się na różańcu? | Konferencja
Różaniec bardzo łatwo zamienić w serię słów do „ładnego odmówienia”. Można próbować go urozmaicać: śpiewem, dopowiedzeniami, podziałem na role, zmianą tempa. Tylko czy właśnie o to chodzi?
W tym odcinku mówię o różańcu jako modlitwie, która ma prawo być monotonna. Nie dlatego, że jest nudna, ale dlatego, że powtarzalność może stopniowo odcinać nas od hałasu, rozproszeń i ciągłego analizowania.
„Zdrowaś Maryjo” nie jest tekstem do teatralnej deklamacji. Słowa mają stać się rytmem. Usta mówią, ręka przesuwa paciorki, a myśli mogą coraz bardziej wejść w obecność Boga i...
Winnica nie zaczęła się od ciebie | Kazanie XXVII Niedziela Zwykła rok A
Jezus opowiada przypowieść o dzierżawcach winnicy, którzy najpierw odrzucają sługi gospodarza, a później zabijają jego syna. Łatwo od razu uznać ich za złych. Trudniejsze pytanie brzmi: jak oni w ogóle doszli do takiego miejsca?
W tym kazaniu zatrzymujemy się przy jednym prostym fakcie: zanim dzierżawcy zaczęli pracować, ktoś wcześniej założył winnicę i im ją powierzył. Ich dramat zaczyna się wtedy, gdy zapominają o darze i zaczynają zachowywać się jak właściciele.
To kazanie o wdzięczności, wolności, darze i pokusie życia tak, jakby wszystko zaczynało się od nas...
Któż jak Bóg? O aniołach, cherubach, serafinach i św. Michale Archaniele | Konferencja
Aniołowie bardzo łatwo zamienili się w naszej kulturze w słodkie obrazki, putta, dekoracje i aniołki na kubkach. Tymczasem Biblia pokazuje świat duchowy dużo bardziej tajemniczy, potężny i wymagający.
W tej konferencji przyglądamy się temu, kim według wiary chrześcijańskiej są aniołowie, skąd wzięły się ich skrzydła w sztuce, co właściwie opisują wizje Ezechiela i Izajasza oraz dlaczego generowane przez AI „biblically accurate angels” są jednocześnie ciekawe i mylące.
Mówimy też o dziewięciu chórach anielskich, miejscu archaniołów w klasycznej hierarchii, znaczeniu i...
Najlepszy byłby trzeci syn | Kazanie XXVI Niedziela Zwykła rok A
Jezus opowiada o dwóch synach. Jeden mówi ojcu: „Nie chcę”, ale później idzie do winnicy. Drugi odpowiada: „Idę, panie”, ale nie idzie.
Żaden z nich nie zachowuje się idealnie. Najlepiej byłoby powiedzieć „tak” i naprawdę pójść. Ale ta przypowieść pokazuje coś bardzo ważnego: piękna deklaracja bez czynu nie spełnia woli Ojca.
W tym kazaniu pytamy o odpowiedzialność, odkładanie decyzji i o taką wolność, która boi się czegokolwiek wybrać, żeby przypadkiem nie stracić lepszej możliwości. Czy wiara jest fundamentem życia, czy tylko dekoracją — jak kwiatki na stole, które ładnie wyglądają, ale da się bez...
Czy boli cię, że Bóg jest dobry? | Kazanie XXV Niedziela Zwykła rok A
Jezus opowiada przypowieść o robotnikach w winnicy. Jedni pracowali cały dzień, inni przyszli pod koniec, a wszyscy dostali po jednym denarze. Czy to sprawiedliwe?
W tym kazaniu pytamy, czym właściwie jest sprawiedliwość i dlaczego tej Ewangelii nie wolno czytać jak instrukcji prowadzenia firmy. Problem robotników nie zaczyna się od samej zapłaty. Zaczyna się wtedy, gdy porównują się z innymi. Dopóki patrzyli na własnego denara, wszystko było dobrze. Dopiero gdy zobaczyli denara w ręku tych, którzy przyszli później, dobroć gospodarza zaczęła ich boleć.
Spis treści:
Wstęp...
Nie jesteś w stanie spłacić Boga | Kazanie XXIV Niedziela Zwykła rok A
Jezus opowiada przypowieść o człowieku, któremu darowano niewyobrażalny dług: dziesięć tysięcy talentów. Obok niego stoi drugi człowiek, winien tylko sto denarów. Tylko czy „tylko” naprawdę znaczy mało?
W tym kazaniu próbujemy najpierw policzyć skalę tych długów: przez wartość srebra, złota a potem przez dni pracy. Dopiero wtedy widać absurd prośby pierwszego sługi: „Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam”. On nie był w stanie tego oddać. Nie potrzebował więcej czasu, ale miłosierdzia.
To kazanie o długu, którego nie da się spłacić, o Bogu, który...
Nie idź wygrać sprawy. Idź odzyskać brata | Kazanie XXIII Niedziela Zwykła rok A
Jezus mówi: „Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy”. Bardzo często zatrzymujemy się na samym upomnieniu, a zapominamy o pierwszym słowie: brat.
W tym kazaniu pytamy, czym naprawdę jest upomnienie braterskie. Nie chodzi o komentowanie cudzych grzechów z bezpiecznej odległości, moralną wyższość ani wygrywanie sporu. Chodzi o relację, która została zraniona, i o człowieka, którego Jezus każe próbować odzyskać.
Bo celem upomnienia nie jest satysfakcja, że miałem rację. Celem jest: „pozyskasz swego brata”.
Spis treści:
Wprowadzen...
Wiara poza łodzią | Kazanie XIX Niedziela Zwykła rok A
Piotr wychodzi z łodzi i idzie po wodzie do Jezusa. Ma odwagę, naprawdę wierzy i naprawdę chce być blisko Pana. A jednak zaczyna tonąć.
W tym kazaniu patrzymy na łódź jako obraz Kościoła i pytamy, czy problem Piotra nie polega także na tym, że jego wiara stała się zbyt samotna: moja wizja, moja decyzja, moje rozeznanie, moja droga. Wiara musi być osobista, ale nie może być samotna. Jezus ratuje Piotra nie po to, żeby został samotnym bohaterem wiary, ale żeby wrócił do łodzi, w której uczniowie razem wyznają: „Prawdziwie jesteś Synem Bożym”.
Spis tre...
Dwie uczty, dwa sposoby życia | Kazanie XVIII Niedziela Zwykła rok A
Herod ma pełny pałac, ale boi się opinii gości. Jezus znajduje się na pustkowiu, lecz kieruje się współczuciem i daje ludziom życie. Kazanie o dwóch ucztach, potrzebie poklasku, religijnej agresji udającej odwagę oraz prawdzie, która nie poniża człowieka, lecz pomaga mu wstać.
Spis treści
wstęp (00:00)przywitanie (01:48)Ewangelia Mt 14,13–21 (02:19)Kazanie (03:51)Zakończenie (16:28)
Chrześcijaństwo nie zaczyna się od straty | Kazanie na XVII Niedzielę Zwykłą rok A
Jezus porównuje Królestwo Boże do skarbu ukrytego w roli i do drogocennej perły. W obu przypowieściach człowiek sprzedaje wszystko, co ma — ale nie ze smutku, tylko z radości, bo wie, co znalazł.
W tym kazaniu pytamy, czy chrześcijaństwo kojarzy nam się bardziej z listą strat, czy z odkryciem skarbu. Bo wiara nie zaczyna się od tego, co trzeba zostawić, ale od tego, co człowiek znajduje w Bogu.
Nie chodzi najpierw o to, co tracisz dla Boga. Chodzi o to, czy naprawdę zobaczyłeś, co w Nim zyskujesz.
Słudzy widzą problem. Rolnik widzi plon | Kazanie na XVI Niedzielę Zwykłą rok A
W przypowieści o kąkolu słudzy chcą prostego rozwiązania: jest chwast, trzeba go wyrwać. Rolnik widzi jednak więcej. Widzi nie tylko problem, ale także zboże, które jeszcze rośnie i którego nie chce stracić.
To kazanie o cierpliwości Boga, która nie wynika z obojętności wobec zła, ale z miłości do dobra, które jeszcze dojrzewa. O tym, że Bóg nie udaje, że chwast nie istnieje, ale nie chce wyrwać razem z nim ani jednego kłosa.
Bo słudzy widzą problem. Rolnik widzi plon.<...
Ekskomunika to nie zemsta. O lefebrystach, sakramentach i Mszy świętej
W tym dodatkowym odcinku podejmuję temat lefebrystów, ekskomuniki oraz pytania o ważność i godziwość sakramentów.
Wyjaśniam, czym różni się sakrament ważny od sprawowanego godziwie, dlaczego ekskomunika nie jest zemstą ani pokazem siły, lecz karą naprawczą i wezwaniem do nawrócenia. Mówię też o napięciach wokół liturgii: o realnych nadużyciach w Novus Ordo, ale także o tym, że problemy liturgiczne istniały również przed Soborem Watykańskim II, a reforma próbowała odpowiedzieć na konkretne trudności.
Na końcu wracam do pytania najważniejszego: co naprawdę jest potrzebne...
Jak poprawnie czytać przypowieści? | Kazanie na XV Niedzielę Zwykłą rok A
Jak poprawnie czytać przypowieści Jezusa? Czy są tylko prostymi historiami z morałem, zagadkami do rozwiązania albo ukrytym kodem pełnym symboli?
W przypowieści o siewcy Jezus sam wyjaśnia znaczenie obrazu: ziarno to Słowo Boże, a gleba to serce człowieka. Ale samo „rozszyfrowanie” przypowieści nie wystarczy. Najważniejsze pytanie brzmi nie tylko: „co to znaczy?”, ale także: „co to robi z moim sercem?”.
To kazanie o słuchaniu Ewangelii, która ma nas poruszyć, uwierać i prowadzić do nawrócenia. Bo jeśli przypowieść niczego we mnie nie dotyka, może wcale jej nie usły...
Czy wiara jest dla prostaków? | Kazanie na XIV Niedzielę Zwykłą, rok A
Korozain, Betsaida i Kafarnaum były blisko Jezusa. Widziały Jego znaki, słyszały Jego słowo, a jednak Go nie rozpoznały.
W tym kazaniu pytamy, czy podobnie nie dzieje się z nami. Można znać Ewangelię, Mszę, modlitwy i kościelne zwyczaje, a jednocześnie pozwalać Bogu przychodzić tylko w takiej formie, do której już się przyzwyczailiśmy.
Jezus nie chwali głupoty, gdy mówi o „prostaczkach”. Chwali prostotę dziecka: serce, które nie udaje, że wszystko wie, i potrafi przyjąć Boga także wtedy, gdy przychodzi inaczej, niż się spodziewaliśmy.
Spis treści<...
Dlaczego i jak nagrywam podcast? | 100. odcinek przeKazań
To już 100. odcinek podcastu „przeKazania”. Sto odcinków to nie tylko liczba, ale kawałek życia, systematyczności, przygotowań, zmagań ze Słowem Bożym i prób powiedzenia Ewangelii bez banału, kiczu i religijnych obietnic bez pokrycia.
W tym odcinku opowiadam, dlaczego w ogóle nagrywam podcast. Podcast pomaga mi przygotowywać się uczciwiej, więcej myśleć nad Ewangelią, modlić się Słowem i nie iść na łatwiznę.
Mówię też o tym, jak wygląda proces przygotowania odcinka, dlaczego wolę organiczny wzrost świadomych słuchaczy niż szybkie zasięgi budowane na religijnych bajkach, dlaczego nie nagrywam jeszcze wideo i...
Jezus nie zabiera życia. Zabiera to, co je udaje | Kazanie na XIII Niedzielę Zwykłą rok A
Jezus mówi: „Kto chce znaleźć swe życie, straci je…”. Brzmi to jak sprzeciw wobec szczęścia, ale Jezus nie chce zabrać życia — chce zabrać to, co je udaje.
W tym kazaniu patrzymy na to, co w nas jest jak woskowa forma: wygląda dobrze, ale nie jest trwałe — kontrola, rozproszenia, potrzeba bycia lubianym, fałszywy obraz siebie.
Ewangelia nie wzywa do bezsensownej straty, lecz do przemiany. Oddając Chrystusowi to, co nas oddala od życia, zaczynamy odnajdywać życie prawdziwe.
spis treści:
Wstęp (00:00)Przywitanie (01:16)Ewangelia Mt 10,37-42 (02:14)Kazanie (03:21)Zakończenie (17:46)
Dlaczego wstydzimy się swojej wiary? | kazanie na XII Niedzielę Zwykłą, rok A
Czy słowa Jezusa o ujawnieniu tego, co ukryte, oznaczają, że kiedyś wszystkie nasze sekrety wyjdą na jaw? Analiza retorycznej konstrukcji Mt 10,26–33 prowadzi do zupełnie innego wniosku: na dachach mają być głoszone nie nasze grzechy, lecz Chrystus.
Wielu ludzi nie boi się dziś wierzyć. Boją się jednak, że inni uznają ich za wierzących. Można nosić religijne znaki, znać właściwe formuły i używać kościelnego języka, a jednocześnie nigdy nie powiedzieć, jak wiara naprawdę wygląda w naszym zwyczajnym życiu.
To kazanie o różnicy między religijną manifestacją a osobistym św...
Powołanie – między biernością a samowolą | Kazanie XI Niedziela Zwykła rok A
„Byli jak owce niemające pasterza” – tak Jezus patrzy na tłumy w Ewangelii XI Niedzieli Zwykłej (Mt 9,36–10,8). Łatwo usłyszeć w tych słowach krytykę liderów. Znacznie trudniej zauważyć, że odpowiedzią Jezusa nie jest narzekanie na brak pasterzy, ale powołanie konkretnych ludzi po imieniu.
W tym odcinku podcastu „Przekazania” zastanawiamy się nad tym, czym naprawdę jest chrześcijańskie powołanie. Jak uniknąć dwóch skrajności: bierności („niech ktoś coś zrobi”) oraz samowoli („ja wiem lepiej i sam naprawię Kościół”)? Dlaczego Jezus zaprasza wszystkich do siebie, ale od siebie posyła każdego w inne miejsce?
To kazanie o o...
Dlaczego tak trudno ruszyć z miejsca? | Kazanie X Niedziela Zwykła rok A
Święty Mateusz nie modli się w świątyni, nie odbywa rekolekcji i nie przeżywa duchowego uniesienia. Siedzi przy komorze celnej, w samym środku swojego zwyczajnego życia. I właśnie tam odnajduje go Jezus.
W tym odcinku podcastu „Przekazania” przyglądamy się słynnemu obrazowi Caravaggia „Powołanie św. Mateusza” i pytaniu, które pojawia się na twarzy celnika: „Ja? Naprawdę mnie wołasz?”
To kazanie o ludziach, którzy utknęli.O naszych własnych „komorach celnych”, do których tak bardzo się przyzwyczailiśmy, że zaczęliśmy uważać je za dom.O perfekcjonizmie, który każe nam najpierw się...
Po co nam dogmat o Trójcy Świętej? | Kazanie Uroczystość Trójcy Przenajświętszej rok A
Trzy Osoby, jeden Bóg. Czy Trójcę Świętą da się zrozumieć? A może problem polega na tym, że próbujemy traktować Boga jak zagadkę matematyczną? W tym odcinku podcastu „Przekazania” zastanawiamy się, dlaczego Jezus nie mówił o „Bogu”, ale o „Ojcu”, dlaczego miłość wymaga relacji i jak uniknąć dwóch skrajności: bezmyślnego powtarzania formuł oraz wiary opartej wyłącznie na dowodach. To kazanie o Trójcy Świętej, która nie jest abstrakcyjną teorią teologiczną, ale prawdą zmieniającą sposób modlitwy i patrzenia na Boga.
Spis treści
Wstęp (00:00)Przywitanie (02:07)Ewangelia J 3,1
Dlaczego czasem nie widzimy działania Ducha Świętego? | Kazanie Uroczystość Zesłania Ducha Świętego rok A
Kim jest Duch Święty? Jezus nazywa Go Parakletem — Obrońcą, Adwokatem, Tym, który staje obok człowieka. Problem w tym, że adwokata szuka się dopiero wtedy, gdy zaczyna się robić naprawdę trudno. To kazanie o współczesnym człowieku, który ma wszystko, a jednocześnie coraz częściej gubi sens życia. O reklamach, które wyglądają mądrze, ale są puste. O Duchu Świętym, którego działania nie da się zmierzyć ani zważyć, ale można zobaczyć Jego owoce. I o tym, dlaczego największym zagrożeniem duchowym nie jest cierpienie, ale życie tak, jakby Boga już do niczego nie potr...
Ewangelia, której nie dało się wymyślić | Kazanie Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego rok A
Dzisiejsza Ewangelia o Wniebowstąpieniu zawiera dwa niezwykłe znaki jej autentyczności. Pierwszy to ciągłość — Wniebowstąpienie nie jest przypadkowym zakończeniem historii Jezusa, ale logiczną konsekwencją całej Ewangelii: Ten, który zstąpił od Ojca, wraca do Ojca, pozostając jednocześnie ze swoim Kościołem. Drugi znak to nieciągłość — uczniowie widzą Zmartwychwstałego Jezusa, oddają Mu pokłon… i jednocześnie niektórzy wątpią. To zaskakujące zdanie pokazuje, że Ewangelia nie jest wygładzoną propagandą. Taka historia musiała zostać naprawdę przeżyta. Dlaczego właśnie wątpliwości apostołów stają się argumentem za prawdziwością...
W jaki sposób działa Duch Świety? | Kazanie VI Niedziela Wielkanocna rok A
Czy Duch Święty zawsze działa w spektakularny sposób? W pierwszym czytaniu (Dz 8,14–17) widzimy, że Jego przyjście było zauważalne, ale św. Łukasz nie opisuje żadnych szczegółów. Dlaczego? To kazanie pokazuje, że Duch Święty często działa cicho, subtelnie i bardzo osobiście – w sposób, który rozumie tylko ten, kto tego doświadcza. To historia o małych „cudach”, które nie trafiają na pierwsze strony gazet, ale realnie zmieniają życie.
Spis treści
Wprowadzenie (00:00)Przywitanie (01:10)Czytanie Dz 8,14-17 (01:45)Kazanie (02:50)Zakończenie (21:34)
Czy Jezus jest odpowiedzią na każde pytanie? | Kazanie V Niedziela Wielkanocna rok A
Czy Jezus jest odpowiedzią na wszystkie pytania? Niekoniecznie — nie pomoże Ci rozwiązać zadania z trygonometrii ani wyjaśnić budowy pantofelka. Ale w Ewangelii J 14,6 mówi o trzech najważniejszych sprawach: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem”. To kazanie o tym, jak podejmować decyzje, jak znaleźć sens życia i dlaczego nawet dobrze wykonywane obowiązki tracą smak, gdy brakuje im miłości i celu. Św. Tomasz z Akwinu, Kodak, Blockbuster, małżeństwo, rodzina i bardzo konkretne pytanie: czego dziś najbardziej Ci brakuje — drogi, prawdy czy życia?
Spis treści
Wprowadzenie (00:00)Przywitanie (01:26)Ewangelia J 14,1-12 (01:56)Kazanie
Jezus jest Pasterzem i Bramą? Co to naprawdę znaczy? | Kazanie IV Niedziela Wielkanocna rok A
W Ewangelii IV Niedzieli Wielkanocnej Jezus mówi o sobie dwie zaskakujące rzeczy: „Ja jestem Dobrym Pasterzem” oraz „Ja jestem bramą owiec”. Jak można być jednocześnie pasterzem i bramą? To kazanie pokazuje głęboki sens tych słów: Chrystus nie tylko prowadzi człowieka przez życie, ale sam jest celem drogi. Często chcemy, żeby Jezus zaprowadził nas do sukcesu, spokoju i wygody, a On chce prowadzić nas do siebie. Kazanie o zaufaniu, sensie trudnych dróg i Eucharystii jako miejscu spotkania z Bogiem.
Spis treści:
Wstęp (00:00)Przywitanie (01:35)Ewangelia J 10,1-10 (02:05)Kazanie (03:35)Za
Dlaczego ciągle wątpimy, choć mówimy, że wierzymy? Czyli o drodze do Emaus | Kazanie III Niedziela Wielkanocna rok A
Uczniowie idący do Emaus nie byli niewierzący – mieli wszystkie „puzzle”: znali Jezusa, widzieli cuda, słyszeli zapowiedzi zmartwychwstania, a jednak odchodzą. Dlaczego? Ewangelia (Łk 24,13–35) pokazuje coś bardzo aktualnego: można mieć wiarę, a mimo to uciekać. To kazanie o rozczarowaniu, które prowadzi do odejścia, o szukaniu Boga nie tam, gdzie jest, i o powrocie, który zaczyna się przy łamaniu chleba.
Spis treści
Wstęp (00:00)Przywitanie (01:26)Ewangelia Łk 24,13-35 (01:56)Kazanie (05:08)Zakończenie (20:55)
Niewierny Tomasz i Boże Miłosierdzie | Kazanie II Niedziela Wielkanocna rok A
Ewangelia o Tomaszu (J 20,19–31) pokazuje człowieka, który nie ufa ani Bogu, ani swoim przyjaciołom – wierzy tylko temu, co sam zobaczy i dotknie. A jednak to właśnie on wypowiada jedno z najpiękniejszych wyznań wiary: „Pan mój i Bóg mój”. W Niedzielę Miłosierdzia warto zadać pytanie: czym naprawdę jest Boże miłosierdzie? Czy to tylko przebaczenie wszystkiego, czy coś znacznie głębszego – wierność Boga, który nie przestaje kochać nawet wtedy, gdy my przestajemy ufać?
Spis treści:
Wprowadzenie (00:00)Przywitanie (00:53)Ewangelia J 20,19-31 (01:25)Kazanie (03:41)Zakończenie (17:28)
Tajemnica złożonego płótna w grobie Jezusa | Kazanie na Uroczystość Zmartwychwstania rok A
Ewangelia Wielkanocna (J 20,1–10) pokazuje niezwykły szczegół: w pustym grobie Jezusa leżą złożone płótna. Tymczasem Łazarz, kiedy wychodził z grobu, był nimi związany i potrzebował pomocy, żeby zostać uwolnionym. Co oznacza ta różnica? Ojcowie Kościoła widzą tu głęboką prawdę: można wrócić do życia, a nadal być związanym – ale zmartwychwstanie Jezusa przynosi prawdziwą wolność. To kazanie o tym, co nas jeszcze wiąże i co znaczy naprawdę „wyjść z grobu”.
Spis treści
Wstęp (00:00)Przywitanie (01:45)Ewangelia J 20,1-10 (02:15)Kazanie (03:39)Zakończenie (15:39)
Hosanna czy Ukrzyżuj? Dlaczego tłum tak łatwo wydaje wyrok | Kazanie Niedziela Palmowa rok A
Niedziela Palmowa pokazuje dramatyczną prawdę o człowieku: ten sam tłum, który wołał „Hosanna”, kilka dni później krzyczał „Ukrzyżuj Go”. Dlaczego tak łatwo zmieniamy zdanie? Co sprawia, że emocje biorą górę nad prawdą? I dlaczego chrześcijaństwo idzie pod prąd logiki odwetu? To kazanie dotyka trudnego pytania: czy potrafimy zobaczyć człowieka nawet tam, gdzie wszystko w nas krzyczy o karę?
Spis treści
Wprowadzenie (00:00)Przywitanie (01:23)Czytanie Flp 2,6-11 (01:55)Kazanie (02:59)Zakończenie (12:49)
Marta i Maria - dwie siostry i dwie różne odpowiedzi Jezusa | Kazanie V Niedziela Wielkiego Postu rok A
Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza (J 11,1–45) pokazuje dwie zupełnie różne postawy wobec Boga. Marta szuka odpowiedzi i prowadzi z Jezusem rozmowę, Maria przychodzi z bólem i płacze u Jego stóp. Obie mówią to samo zdanie: „Panie, gdybyś tu był…”, ale Jezus odpowiada każdej inaczej. Co to mówi o naszej modlitwie? Czy Bóg daje nam to, czego oczekujemy? I dlaczego czasem zamiast odpowiedzi dostajemy obecność?
Spis treści
Wprowadzenie (00:00)Przywitanie (01:34)Ewangelia J 11,1-45 (02:04)Kazanie (08:03)Zakończenie (19:33)
Dziwne uzdrowienie Jezusa | Kazanie IV Niedziela Wielkiego Postu rok A
Uzdrowienie niewidomego od urodzenia (J 9,1–41) to jedna z najbardziej niezwykłych historii Ewangelii. Dla uczniów był to problem teologiczny: kto zgrzeszył? Dla Jezusa była to okazja, żeby objawić miłość Boga. Niewidomy nie widział cudów Jezusa, nie słyszał obietnicy uzdrowienia – usłyszał tylko jedno polecenie: „Idź się obmyj”. Zaufał słowu. I właśnie to zaufanie otworzyło mu oczy.
Spis treści:
Wstęp (00:00)Przywitanie (01:26)Ewangelia J 9,1-41 (01:57)Kazanie (07:46)Zakończenie (22:04)
Samarytanka przy studni i tajemnica chrztu | Kazanie III Niedziela Wielkiego Postu rok A
Spotkanie Jezusa z Samarytanką przy studni (J 4,5–42) wygląda jak historia, którą Biblia opowiadała już wcześniej: podróż, studnia, kobieta… i małżeństwo. Tak było z Izaakiem, Jakubem i Mojżeszem. Dlaczego więc tym razem schemat się urywa? W centrum tej Ewangelii jest coś znacznie większego – relacja Boga z człowiekiem, która zaczyna się w chrzcie i której nie da się wymazać. Nawet jeśli człowiek się pogubi, odejdzie albo spróbuje uciec, Chrystus wciąż czeka przy studni. A wszystko zaczyna się od jednego zdania: „Daj Mi pić”.
Spis treści:
Wstęp (00:00)Przywit...
Góra Tabor - zbyt piękne, żeby uwierzyć | Kazanie II Niedziela Wielkiego Postu rok A
Czy gdybyśmy zobaczyli cud, nasza wiara byłaby już niezachwiana? Uczniowie na górze Tabor widzieli chwałę Jezusa, a jednak później uciekli, zwątpili i się bali. Dlaczego światło nie wystarczyło? W II niedzielę Wielkiego Postu (Mt 17,1–9) odkrywamy, że wiara nie rodzi się z zachwytu, ale z zaufania Bogu, który przeszedł przez cierpienie. To opowieść o Taborze, Golgocie i ranach, które czynią Boga wiarygodnym.
Spis treści
Wstęp (00:00)Przywitanie (02:05)Ewangelia Mt 17,1-9 (02:36)Kazanie (04:02)Zakończenie (15:28)
Wielki Post to nie czas nawrócenia | Kazanie I Niedziela Wielkiego Postu rok A
Czy Wielki Post naprawdę jest czasem nawrócenia? A może to coś więcej – albo coś innego? W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu (Mt 4,1–11) patrzymy na kuszenie Jezusa nie jako historię dla pogan, ale jako próbę człowieka wierzącego. To nie jest walka o wiarę w Boga, ale o tożsamość Syna. W tym odcinku wracamy do sensu chrztu, do pytania „kim jestem?” i do bardzo konkretnego zadania na te 40 dni.
Spis treści
Wstęp (00:00)Przywitanie (01:08)Ewangelia Mt 4,1-11 (01:38)Kazanie (03:20)Zakończenie (13:11)Kazanie o tym dlaczego Jezus był kuszony na YouTube znajdziesz tutaj a na Spotify tutaj
