Stenogramy zbrodni

Spokojny, skromny, uprzejmy i małomówny Igor Pticyn – jakim określali go znajomi i sąsiedzi - urodził się w 1972 roku w Kazaniu, następnie wraz ze swoim starszym bratem wychowywany był przez oziębłą i surową matkę, co miało spowodować, iż stał się skryty i bardzo nieśmiały.

"No tak powiedział, psie. Że jeśli Dmytro nie trafi cały i zdrowy z powrotem na Ukrainę to w zamian my tam trafimy. W worach. Porąbani na milion kawałków."

Wolodimir Dowgij okrzyknięty swego czasu ludojadem, rzeźnikiem i Panem Tuszonką,  to ur. najprawdopodobniej w 1963 roku domniemany - bo nigdy go nie osądzono, wielokrotny morderca i kanibal, obwiniany o minimum 10 wyjątkowo brutalnych zbrodni, których miał dokonać w latach 99-2004 w swoim rodzinnym mieście – ukraińskiej Nowej Kachowce. Przy czym zdecydowaną większość jego ofiar stanowiły kobiety pochodzące z nizin społecznych - narkomanki i prostytutki. W różnym przedziale wiekowym. Po jego aresztowaniu sąsiadka, która pod nim mieszkała w udzielonym mediom krótkim wywiadzie oznajmiła, że Dowgij stale coś u siebie rąbał i piłował...

"Sądziłem, że to jest kolejny test na lojalność. Biały bowiem uwielbiał poddawać nas różnym testom."

Nikolaj Agiejew – syn Aleksandra, zwany uralskim pedofilem z młotkiem, według najbardziej wiarygodnych źródeł urodził się w 1974 roku w Kurganiu lecz o wczesnych latach jego życia wiadomo niewiele. Aczkolwiek wiadomo tyle, że zaczął miewać problemy z prawem mniej więcej już na przełomie wieków regularnie dokonując ulicznych rozbojów i brutalnych napaści w celu wzbogacenia się - w związku z czym też wielokrotnietrafiał za kraty.

Patroni mają dostęp do dodatkowych materiałów dotyczących tej sprawy, m.in krótkiego filmu prezentującego sylwetkę Agiejewa opisującego też jego proces sądowy i jego...

"A mnie to co się tam wydarzyło zupełnie już nie ruszało, ja już byłem bezwzględnym bandytą, do tego mówiłem – w zemście za Alinę gotów byłem im te ich puste łby gołymi rękoma odrywać. Po to tam pojechałem przecież. A potem gotów byłem im te łby nabijać na pal."

"Pamiętam jak obiecałem sobie kręcąc się pod tym dworcem, że to był jedyny wybryk mój, jedyny przejaw mojego nieposłuszeństwa wobec Ferajny. Ale życie szybko to zweryfikowało. Kolejny już wisiał w powietrzu."

"W życiu nie ten ma lepiej kto ma rację, psie i za kim prawda stoi, a ten kto więcej może. Kto się lepiej poukładał. Tak było, jest i będzie i nie zmienią tego żadni filozofowie."

"Odessa to jest wyższa szkoła bandytyzmu, psie. Nie bez powodu nawet Rosjanie mawiają Odessa Mama."

"CYBERPUUUUNK"... Tak zepsuć... Cały ja...

"Alina namalowała mnie na nowo. Tylko niestety przez ten mój nowy obraz przebijała czasami stara farba."

"Nie wiem czy zdajesz sobie sprawę z tego, że nawet jeśli będziesz każdego dnia wstawał o piątej rano, by pójść się pomodlić na poranną mszę, zdrowo będziesz się odżywiał i ciężko i uczciwie pracował, a przed snem odmawiał będziesz paciorek to i tak pewnego dnia umrzesz. Tak jak ja."

"To jest koszmar, psie. I ja znałem ten koszmar. Pamiętałem też jak bardzo szczęśliwy byłem, gdy on się skończył."

"Wiesz, mówią, że dopóki człowiek widzi cudzy ból, jest człowiekiem. Więc wtedy chyba jeszcze nim byłem."

"Ty, a dzisiaj inny mnie tu przykuwał do tej kraty zanim przyszedłeś i sam mi kocyk podłożył, wyobraź sobie... "

"No gdzie ukryjesz taki samochód? Nie ukryjesz, psie."

"No nie było tygodnia bez przemocy, mówię ci, psie. Zresztą co ja gadam tygodnia… Dnia nie było."

'Reanimujcie go. Nie możemy pozwolić mu tutaj zdechnąć. '

"Ja chcę umrzeć, psie, bo się urodziłem, a nie dlatego, że wpadłem w jakieś gówno, albo co gorsza ktoś mnie w nie wepchnął…"

"Ale on dopiero przechodził przemianę. Przemianę w demona – jak to stwierdził Biały przyglądając się tym scenom. "

"A Biały stojąc nad nim wyszarpnął swoją rękę, pochylił się, rzekł: Śmierć jest nieodłączną częścią życia. Nie jego końcem, a częścią całego cyklu. I wszyscy kiedyś umrzemy. A ty już teraz."

"Tak się planuje zabójstwo. Tak się planuje zamach na czyjeś życie, psie. "

"Jak chcesz to załatwię ci ochronę, psie. Nie powinienem tego mówić głośno, ale jeśli chcesz załatwię ci anioła stróża."

"A po mojej ucieczce z kraju psiarskie uznały, że nie tyle zwiałem co podobnie jak inni, którzy też zniknęli bez śladu, nawożę już jakieś grunty pod Warszawą. Sobą. Swoim ciałem. Albo, że śpię gdzieś z rybami. "

"Ale jeszcze nie słyszałem, żeby nie oddał długu ktoś komu do mieszkania wpadł przez okno odbezpieczony granat. Chociażby tylko ćwiczebny."

"Bezdyskusyjnie uścisnę kiedyś rękę śmierci, psie, lecz gdy to już nastąpi odbędzie się to wyłącznie na moich zasadach. "Zapraszam do udziału w konkursie! Szczegóły w odcinku podcastu.

"Czasami ludzie są tak biedni, że mają tylko forsę."

"Dobra, ja też mam ARh-."

"Jak grasz w głupie gry to zdobywasz głupie nagrody."

"Po prostu szkoda nam było czas marnować na zabawę z tym sejfem jakimiś palnikami, kiedyś tak zrobiliśmy to spłonęły wewnątrz wszystkie banknoty. "

"Taki gliniarz w notesie to poemat, psie."

"Więc wiejemy stamtąd, Stereo gniecie tego Passata ile fabryka dała, już nam się dymi spod maski, widocznie uszczeleczka pod głowicą wołała o litość, ale skąd Stereo miałby to wcześniej wiedzieć… Przecież jak kradniesz auto to w sumie nie wiesz co bierzesz."

"Tarapaty... Kobiety i tarapaty to dla mnie synonim."

"Gdzie była granica w tym wszystkim? Wiesz co, ze dwa razy mnie pytałeś już o to. I ze trzy razy jeszcze pewnie zapytasz. Otóż – mówiłem ci - nie było żadnych granic. Nie dla nas. "

"No. Takie miewaliśmy rozrywki. Odskocznia taka..."

"Ale przyznam ci, że zabawnie to wyglądało. To jak ten facet nas wtedy zobaczył w tym barze i wskoczył pod ten stół."

"Co czułem strzelając do ludzi? Nic konkretnego. Czułem przymus, konieczność, ale żadnej przyjemności. Mówiłem ci, psie, zabijałem, gdy czułem się do tego sprowokowany lub byłem zmuszony. "

"Ile ty żyjesz na tym świecie, że dopiero połapałeś, iż życie nie jest sprawiedliwe? No bo nie jest. I nie mam tu na myśli siebie, mam na myśli miliony ludzi, którzy powinni żyć inaczej niż żyli i miliony, które żyły inaczej niż powinny."

"Wiedziałem, że odsiadka tutaj, znaczy na Białorusi, nawet tak krótka i za taką pierdołę, doda mi prestiżu, pozwoli mi sporo zyskać w oczach pobratymców, a co więcej rok to nie wyrok przecież. Nawet jest takie powiedzenie: Rok nie wyrok. Głupie, ale jest. Bo każdy wyrok gniecie, nieważne jak długi."

"Pamiętasz jak się dzieciakiem było, psie, jak się od auta do auta biegało, żeby przez szybę na licznik popatrzeć ile które auto wyciąga?"