فرزندان نور

همۀ انسان‌ها فرق خوب و بد را می‌دانند، اما کسی نمی‌تواند شریعت را به‌طور کامل رعایت کند. با ایمان به مسیح و مرگ و قيام او، حیات جاويدان می‌يابيم اما بدون مسیح، توسط شریعت محکوم خواهیم شد.‏

داشتن شریعت و انجام قوانین مذهبی کافی نیست، بلکه شخص باید به مسیح ایمان بیاورد که نجات یافته و از حیات جاويدان بهره‌مند گردد. فقط با ایمان، نجات حاصل می‌شود و اعمال نیکو، نتیجۀ نجات است.‏

خدای مهربان در مسیح، انسان را به سوی خود، دعوت می‌کند. مهربانی خدا، شخص را به توبه هدایت می‌کند. قدم اول برای ایجاد رابطه با خدا توبۀ واقعی و قدم بعدی ايمان به مسيح است.‏

پولس به افرادی که ظاهراً ديندار بودند و برای نجات بر اصول اخلاقی تکیه می‌کردند، هشدار می‌دهد. یک فرد مسیحی نباید دیگران را بی‌جا قضاوت کند، بلکه در‌پی یافتن نکات مثبت در اشخاص ديگر باشد.‏

وقتی انسان از خدا دوری می‌کند و مطیع امیال و هوس‌های خود می‌شود، خدا اجازه می‌دهد تا انسان ننگ گناه و عواقب اعمال ناپاک خود را تجربه کند. بت‌پرستی پست‌ترین مرحلۀ گناه و شرارت انسان است.‏

خدا از دو طریق، مکاشفۀ عام و مکاشفۀ خاص، خود را به ما می‌شناساند و با ما صحبت می‌کند. خدای مهربان به ما انسان‌ها، امتیاز انتخاب بين نیکویی و شرارت را عطا فرموده است.‏

بی‌ايمانی و خدا‌نشناسی، باعث عدم محبت به خدا و انسان‌های ديگر می‌شود. ريشۀ تمام گناهان و شرارت‌ها، نشناختن خدای حقيقی و ايمان نداشتن به اوست. غضب خدا بر گناه و شرارت نازل می‌گردد.‏

برای رهایی از بار سنگین گناه، کافی‌ست که به عيسای مسيحِ نجات‌دهنده و مرگ و قيام او ایمان آورید تا خدا شما را نیک محسوب کند. انجیل،‌خبر خوشِ رستگاری و مرگ و قيام مسیح، مایۀ افتخار ما است.‏

پولس به‌‌خاطر ایمانِ مسیحیان روم، شادمان و شکرگزار بود و برای آنها دعا می‌کرد. ما نیز باید به‌خاطر برادران و خواهران مسيحی خود، شاکر و شادمان و دعاگو باشیم و مژدۀ نجات را به همۀ ملت‌ها برسانیم.‏

نجات، آمرزش گناهان و فرزندخواندگی، نه به‌خاطر لیاقت ما بلکه به‌سبب فیض خدا و از طریق مسیحِ خداوند حاصل می‌شود. هیچ کس نباید خود را بالاتر از دیگری بداند و همه باید نام خداوند را جلال دهیم.‏

رسالۀ رومیان، یکی از جامع‌ترین رسالات عهد‌جدید می‌باشد. در این رساله پولس به‌طور کامل پیام نجات‌بخش انجیل مسیح را تشریح نموده است و مسئولیت ما را در نقشه و هدف خدا شرح می‌دهد.‏

رسالۀ پولس به رومیان، به سبک نامه‌های متداول قرن اول میلادی شروع می‌شود. پولس خود را غلام و بندۀ مسیح معرفی می‌کند. خدا پولس را برای خدمتی خاص خوانده و جدا نموده بود.‏

پولس، یک یهودی متعصب بود. او به یک گروهِ تندرو ملحق شد تا کلیسا را نابود سازد و مسيحيان را ازبين ببرد. سرانجام در راه دمشق با مسیحِ زنده ملاقات کرد و به بزرگترین مبشر تاریخ کلیسا تبدیل شد.‏

مسیح بر اساس فیض خدا، ما را نجات داد و محبت می‌کند. حتی خودِ ما نمی‌توانیم باعث ازبين رفتن محبت بی‌کران و بی‌همتای عيسی مسیح نسبت به خود بشویم.‏

خدا ما را دوست دارد و پسر یگانۀ خود را داد تا نجات و حیات جاودانی يابيم. اکنون مسیح زنده، در این دنیای متلاطم و در پستی و بلندی‌ها، ما را محبت می‌کند و هیچ‌چیز نمی‌تواند ما را از محبت او جدا سازد.‏

در دنیا، رسانه‌های گروهی مانند راديو و تلویزیون و روزنامه‌ها و غيره، تأثیرات زیادی بر افراد دارند. ما ايماندارانِ به مسيح، معبد روح‌القدس هستیم، پس باید مراقب باشیم که چه می‌شنويم يا می‌بينيم.‏

هرگاه برخلاف ارادۀ خدا عمل کنیم، مرتکب گناه شده‌ایم و گناه فريبنده است. اما وقتی با دل توبه‌کار گناه خود را اعتراف می‌کنيم، با خون عيسی پاک می‌شويم و با کمک‌ روح‌القدس آزاد و عوض می‌شويم.‏

نشانه‌های شخصی که تولد تازه دارد این است که او از گناه متنفر و پیوسته عاشق مسیح ‌باشد و همچنین نسبت به دیگران محبت و دلسوزی داشته باشد.‏

برای درک حضور دائمی مسیح و مشاهدۀ دست خدا در همۀ شرایط زندگی خود، لازم است که عميقاً به حقايق کلام خدا و کار عظیم مسیح بر صلیب و قیام او از مردگان پی ببريم و ارادۀ خدا را درک نماييم.‏

گاهی ابرهای سیاه در جلوی دید ما، مانع می‌شوند که حضور مسیح و دست خدا را در زندگی خود ببینیم. ما باید خدا را در زندگی خود، اول قرار بدهیم و دست نامرئی خدا را پیوسته در زندگی خود مشاهده کنيم.‏

وقتی تمرکز ما بر قيام مسيح نباشد، از حضور مسيحِ از مردگان برخاسته و زنده غافل می‌شویم. ما باید به‌وسيلۀ رازگاهان و دعا و مشارکت کلیسایی، در مسيح رشد کنيم و مشتاق ملاقات با مسيحِ زنده باشيم.‏

وقتی در مشکلات و ناآرام هستيم، نبايد نگاه‌مان به دنیا و مردم دنیا باشد و احساسات انسانی بر ما غلبه کنند. در اين موقعيت‌ها، با دعا و مطالعۀ کلام خدا و مشارکت در کلیسا، متوجه حضور مسیح زنده باشيم.‏

شیطان از راه‌های مختلف ما را وسوسه می‌کند. اما در اتحاد با مسیح خداوند، نجات‌دهندۀ مقدس و پیروزمند ما، و با تکیه بر کلام خدا کتاب‌ مقدس، می‌توانیم بر انواع وسوسه‌ها غلبه کنیم.‏

ما باید تمرکز خود را بر مسیح بگذاریم و روح‌القدس ما را هرچه بیشتر به شباهت مسیح تبدیل خواهد کرد. دعا و مطالعۀ کلام خدا و مشارکت با سایر ایمانداران، باعث رشد روحانی ما می‌شوند.‏

بزرگترین عید مسیحیان، عید قیام مسيح است. عیسی نه یک پیغمبر مرده، بلکه خداوند زنده است که روحاً و جسماً از مردگان قیام نمود و زنده است. نجات، اميد و حیات ابدی، تنها در مسیح یافت می‌شود.‏

بعد از بازگشت مسیح به این جهان، زمان داوری ملت‌ها فرا خواهد رسید. ایمانداران راستین و مطيع، وارث سلطنت مسيح و حيات جاودانی خواهند شد ولی نجات‌نيافتگان، دچار عذاب جاودانی خواهند شد.‏

خدا به همۀ ما سرمایه‌های زیادی مثل بدن، استعداد، کلیسا و کتاب مقدس را سپرده است و بسیار اهمیت دارد که با این سرمایه‌ها چه می‌کنیم، زیرا در مقابل تخت داوری مسيح باید به او حساب پس بدهیم.‏

ما باید پیوسته از روح‌القدس پُر و آماده باشیم، زیرا ساعت بازگشت مسیح را نمی‌دانیم. از خدا بخواهیم تا عشق و شوقی تازه در قلب‌مان ایجاد کند تا به‌عنوان عروس مسيح، مشتاق بازگشت داماد کليسا باشيم.‏

مسیح، به‌‌طور ناگهانی بازگشت می‌نمايد، پس ايمانداران او بايستی از لحاظ روحانی بيدار باشند. مسيح، داماد آسمانی، ابتدا کليسا را به آسمان خواهد ربود و سپس با کليسا به اين زمين باز خواهد گشت.‏

عیسی پادشاه آسمانی، با فروتنی آمد تا به ما بیاموزد که در هر مقام و جایگاهی که باشیم، اگر مسیح را نداشته باشیم فقیر هستیم. وقتی به حضور مسیح می‌رویم، او قلب ما را از افکار دنیوی پاک می‌سازد.‏

عیسی، پادشاه پُرجلال آسمانی، با فروتنی و تواضع وارد اورشلیم گردید و این به معنای پیروزی فروتنی بر غرور و فقر بر ثروت دنیوی بود. ما می‌توانیم در هر شرایطی به مسیح پيروزمند اعتماد کنیم.‏

وقتی از راه ايمان، قلب و زندگی خود را به مسیح می‌سپاريم، نجات و حیات جاودانی می‌يابيم و طرز فکر و رفتار ما عوض می‌شود. فقط از طریق ایمان به عيسی مسیح می‌توان به پادشاهی آسمان وارد شد.‏

ثروت بخودی‌خود، چیز بدی نیست اما نباید در زندگی ما تبدیل به يک بت شود. ما ايماندارانِ مسيحی، هر چیزی را که بیشتر از خدا دوست داشته باشیم، بتی در زندگی ما است. ما باید تسلیم کامل مسیح باشیم.‏

وقتی توبه می‌کنیم و به عيسای خداوند ایمان می‌آوریم، تمام گناهان ما، کوچک و بزرگ، مخفی و آشکار، آمرزيده می‌شود و به‌خاطر فیض خدا و دريافت بخشش الهی، ما نیز قادر به بخشیدن دیگران می‌شويم.‏

وقتی یک ایماندار راستين مسيحی، گناهی مرتکب می‌شود و حاضر به پذیرفتن خطايش نيست و توبه نمی‌کند، کلام خدا، برای ارشاد و تأديب او، روشی مشخص به کلیسا داده است.‏

عيسی مسيح، در روز شبّات يا شنبه مردی را که دستش خشک شده بود شفا ‌بخشيد. مسيح، صاحب اختیار روز شبّات بود و از هر فرصتی برای خدمت و شفای بیماران و تقویت ضعیفان استفاده می‌کرد.‏

روز شبّات، به معنای روز استراحت است و این نه فقط استراحت جسمی، بلکه استراحت روحی را نیز شامل می‌شود. مسیح، صاحب اختیار روز شبّات است و با ایمان به او، آرامش الهی را دریافت می‌کنیم.‏

ما بايستی مانند آندریاس، دیگران را به‌سمت نجات‌دهندۀ بشر، عيسی مسيح خداوند هدايت کنيم تا آنها نيز حيات جاودانی بيابند. ما نیز باید بشارت دهيم و دست مردم را در دست مسيح بگذاریم.‏

آندریاس، برادر شمعونِ پطرس که شاگرد يحيی بود، وقتی با عیسی مسيح ملاقات کرد، به‌دنبال مسیح رفت و شاگرد مسيح شد. آندریاس برادر خود شمعون پطرس را نزد مسيح برد.‏

آمرزش گناهان، بر پایۀ فیض خدا و به‌طور رایگان، از راه ايمان به مسيح، به انسان هدیه داده می‌شود. خدا مشتاق است که گناهان انسان را بيامرزد و اين آمرزش به‌وسيلۀ ايمان به مسيح کامل و قطعی می‌باشد.‏