زندگی تازه

کتاب مقدس بارها به ما تاکید می‌کند که نگران نباشیم و غصه نخوریم، زیرا خدا همیشه برای ما فکر می‌کند. ما باید تمام نگرانی‌ها و غصه‌های خود را به عیسی مسیح بسپاريم و به او توکل کنیم.‏

ما باید با تجسس و تفحص راه‌های خود را بشناسیم و با شناخت راه‌های خدا، رشد روحانی داشته باشیم. طریق‌هایی که می‌توانیم خود را بشناسیم، بودن در‌حضور خدا، دعا، مطالعۀ کلام و نور روح‌القدس است.‏

ما باید به آنچه برای خدا مهم است احترام بگذاریم. پس نباید کلام خدا، نبوت‌ها، نام و خون عیسی، نجات، کليسا، دعا، مشکلات و ایمان دیگران، حکمت، تأديب الهی و قدرت خدا را خوار بشماریم.‏

تمامی قدرت‌ در آسمان و بر زمين به مسيح خداوند سپرده شده و او پادشاه ابدی است. ما ايمانداران مسيحی نباید بترسیم، زیرا مسیح اقتدار کامل دارد و بدون اجازۀ او چیزی در زندگی ما رخ نمی‌دهد.‏

ما به‌عنوان ایماندارانِ به مسیح، باید با ایمان رفتار، زندگی و عمل نماييم و ایمان ما مؤثر باشد. کلید موفقیت در زندگی روحانی، داشتن ایمانی مؤثر است که در اعمال ديده می‌شود.‏

گناه باعث می‌گردد که اشتیاق ما به مسیح خداوند کم می‌شود. ما باید به گناهان دانستۀ خود اعتراف کنیم و با ایمان در حضور خدا بمانيم و با غیرت مبارزۀ روحانی کنیم، تا بیشتر مشتاق مسیح شویم.‏

ما باید برای خداوند عیسی مسیح اشتیاق شدید داشته باشیم. برای اینکه شبیه مسیح بشویم و شاهد بیداری روحانی باشیم، باید دعا کنیم و در حضور خدا بمانيم و مشتاق شناخت خدا و درک ارادۀ او باشیم.‏

ما ايماندارانِ مسيحی باید شناخت و انجام ارادۀ خدا را اولویت اول زندگی خود قرار دهیم. وقتی از عیسی مسیح خداوند تعليم يابيم و او را پيروی کنيم، می‌توانیم ارادۀ خدا را درک نماييم.‏

ذهن ما بايستی عوض شود و دگرگونی را تجربه کنیم تا بتوانیم ارادۀ نيکوی خدا را تشخیص دهیم. این دگرگونی کار خداست، اما ما ايماندارانِ مسيحی باید خود را به خدا تقدیم و با روح‌القدس همکاری کنيم.‏

خدا ما را به‌منظور انجام کارهای نیک نجات بخشیده است. ما با نیکویی کردن و خدمت به دیگران می‌توانیم خدا را خدمت کنیم و باعث جلال و حرمت نام او شویم.‏

ارادۀ خدا برای ما این‌است‌که مقدس باشیم و مطابق استانداردهای او در کتاب مقدس زندگی کنیم. ما با کمک و قوت روح‌القدس می‌توانیم پرهیزکار و خویشتن‌دار باشیم.‏

ارادۀ عام خدا برای زندگی ما مسیحیان این‌است‌که مقدس باشیم و پاک زندگی کنیم. وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم تقديس می‌شویم و خدا ما را جدا می‌کند، اما باید مقدس نیز زندگی کنیم.‏

ارادۀ خدا این‌است‌که ما ايماندارانِ به مسيح با او رابطه‌ای سالم و صمیمی داشته باشیم و پيوسته شکرگزار باشیم. ما بایستی دعا کنیم تا محبت خدا و اطاعت از احکام او پیوسته در دل‌های‌مان افزايش يابد.‏

خواست و ارادۀ خدا برای زندگی ما ايمانداران مسيحی، این‌است‌که در هرچیز و هرحال، شکرگزار خداوند باشیم. شکرگزار بودن، باعث آرامش و شادی دل ما می‌شود.‏

ارادۀ خدا برای ما ايمانداران مسیحی این‌است‌که پیوسته دعا کنیم و در هر شرایطی از خداوند مشورت و ياری بطلبيم. دعا کردن برای ما، یک امتیاز و افتخار و مسئولیت مهم می‌باشد.‏

ارادۀ خدا برای ما فرزندانش این‌است‌که همواره و بدون وقفه دعا کنیم و با او مشارکت صميمی داشته باشیم. ما ایماندارانِ به مسیح، باید در دعا و گفت‌و‌گو با خدا اشتیاق و پا‌فشاری داشته باشیم.‏

ارادۀ خدا برای ما ايماندارانِ به مسيح این‌است‌که از برکات روحانی و جسمانی زیادی که او به ما هدیه داده است لذت ببریم و همیشه در این نجات و حیاتی که دریافت کرده‌ایم، شادمان باشیم.‏

اولین ارادۀ عام خدا برای ما ایماندارانِ مسيحی این‌است‌که پیوسته شادمان و در هر شرایطی شکرگزار خدا باشيم و از زندگی‌‌مان لذت ببریم و مخصوصاً شاد باشیم که نام ما در آسمان نوشته شده است.‏

نوشتجاتی غیر‌از اناجیل وجود دارند که به‌جای گفتن حقیقت، نوشته‌هایی جعلی و تخیلی هستند. اما خدا از کلامش محافظت کرده و ما می‌توانیم به انجیل به‌عنوان کلام تحریف‌نشدۀ خدا ایمان داشته باشیم.‏

با مطالعۀ کتاب مقدس، متوجه می‌شویم که عیسی و شاگردانش صفات و تعاریفی را که در عهد عتیق درمورد یهوه ذکر شده بود به عيسی مسیح نسبت می‌دهند و این تأییدی ا‌ست بر الوهيت و ذات الهی مسیح.‏

‌اساس مسیحیت، مرگ عيسی مسيح بر صليب و رستاخیز او از مردگان است. با‌توجه به پیشگویی‌های کتاب مقدس و همچنين شواهد تاریخی، می‌توانیم ثابت کنیم که اين وقايع در‌حقیقت به‌وقوع پيوسته است.‏

نويسندگان اناجيل جزو رسولان عيسی و شاهدان عينی زندگی او بودند يا شاگردانِ آن رسولان و توانایی و شخصیت انجام این کار را داشتند. هدف آنها نوشتن حقیقت بوده و در نوشته‌های ايشان‌‌ تناقض وجود ندارد.‏

طبق دلایلی مانند فاصلۀ زمانی کوتاه بین زندگی عیسی و نوشتن اناجیل و اینکه نویسندگان اناجيل شاهدان عینی بودند یا به شاگردان دسترسی داشتند و قابل‌اعتماد بودند، می‌توانیم به نویسندگان اناجیل اعتماد کنیم.‏

با‌توجه به نسخه‌های خطی یونانی، ترجمه‌های خطی عهد جديد به زبان‌های مختلف و نسخه‌های خطی قرائت‌نامه‌ها و نقل‌قول‌های پدران کلیسا، می‌توانیم ثابت کنیم که کتاب مقدس هرگز تحریف نشده است.‏

اگر با فروتنی به‌‌حضور خدا برویم و با او مشورت کنیم و هماهنگ با نقشه و طرح الهی که خدا در کتاب مقدس به ما آموزش می‌دهد تصمیم‌گیری کنیم، تصمیمات ما خردمندانه خواهد بود.‏

شخصی که به مسیح خداوند و واقعيت مرگ و رستاخيز او ایمان می‌آورد، توسط روح‌القدس مُهر می‌شود و این ضمانتی‌ست که ایماندار، آمرزش گناهان را دریافت نموده و دارای نجات و حیات جاويدان است.‏

خدا تمام انسان‌ها را داوری خواهد کرد، اما داوری ایمانداران مسيحی با سايرين متفاوت است. ایمانداران مسيحی، دربرابر تخت داوری مسيح حاضر خواهند شد اما به‌منظور دريافت پاداش يا ازدست دادن پاداش.‏

خدا در کلامش برای شناخت صحیح از بهشت واقعی، آموزش‌های کافی و مشخصی به ما داده است. بهشت مکانی‌ست که مسیح آن را برای ایمانداران خود مهیا نموده و ما در‌آنجا همیشه با او خواهيم بود.‏

یکی از ماجراهای عهد عتیق، درمورد شخصی به نام نعمان اَرامی است. آنچه بر نعمان واقع شد به این واقعيت در عهد جدید اشاره دارد، که نجات و شفا تنها به‌واسطۀ ایمان به عيسی مسیح امکان‌پذير است.‏

داوود پادشاه، مِفیبوشِت را که از هر‌دو پا لنگ بود و وضعيت فلاکت‌باری داشت، یافت و او را احسان نمود. این ماجرا بيانگر وضع ما انسانهای سقوط کرده در گناه و درمانده است که مسیح ما را محبت نمود.‏

با بررسی قوانینی که خدا به قوم اسرائیل داده بود، می‌توانیم بفهمیم که آنها ‌به مسیح اشاره دارند. قانون بازخريد کردن مِلک فروخته شدۀ شخص فقير به‌وسيلۀ ولیّ يا خویشاوند نزديک، یکی از آن قوانین است.‏

با مقایسۀ اعیاد در عهد عتیق و وقايع زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود است. یکی از این اعیاد، روز کفاره می‌‌باشد که به پاک شدن گناهان توسط خون مسیح اشاره دارد.‏

با بررسی اعیاد در عهد عتیق، درمی‌یابیم که آنها نشانه‌هایی از کار عظیم عیسی مسیح هستند. یکی از این اعیاد، عید فِصَح می‌باشد و خون برۀ قربانی، نشانگر ریخته شدن خون عیسی برای نجات بشر است.‏

وقتی در عهد عتیق زندگی یونس نبی را مطالعه می‌کنیم، نمونه‌ای از مرگ و رستاخیز عیسی مسیح را که در عهد جديد واقع شد، مشاهده می‌نماييم. این‌گونه نمونه‌ها ثابت می‌کنند که عیسی، مسیح موعود است.‏

با مطالعۀ زندگی هوشع نبی، متوجه می‌شویم که این ماجرا، اشارۀ مستقیم به محبت و فيض عظیم مسیح دارد. زیرا ما نیز از‌لحاظ روحانی زناکار و ناپاک بودیم اما مسیح ما را برگزید و نجات بخشید.‏

با مطالعۀ عهد عتیق، شخصیت‌های مختلفی را می‌بینیم که نمونه‌ای از عیسی مسیح هستند. یکی از اين شخصيت‌ها، داوود می‌باشد که محل تولد، بخش‌هايی از زندگی و پادشاهی‌ او همانند عیسی مسیح است.‏

یکی از شخصیت‌های معروف در کتاب داوران، شمشون می‌باشد. با‌ توجه ‌به تولد و مأموریت او برای رهايی قوم اسرائيل می‌توان گفت که او نيز نمونه‌ای از عیسی مسیح در عهد عتیق است.‏

نام يوشع يعنی يهوه نجات است. يوشع قوم اسرائیل را به سرزمین موعود هدايت کرد و به وعده‌ای که به راحاب داده بود عمل نمود. او هم یکی از شخصیت‌های عهد عتیق است که نمونه‌ای از مسیح می‌باشد.‏

با مطالعه و بررسی زندگی و کارهای موسی، متوجه می‌شویم که او نیز یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق می‌باشد، که نمونه‌ای از عیسی مسیح است.‏

در عهد عتیق می‌بينيم که خصوصیات اخلاقی و شخصیتی یوسف و اعمالی که انجام داد، به عیسی مسیح اشاره دارند.‏