Yeni Şafak Yazarlar

İnsan, inandığı için mi yaşadığı dünyaya anlam verir, yoksa yaşadığı dünyayı anlamlandırırken mi inancının farkına varır?

NATO Zirvesi’nin ardından Türkiye, 196 ülkeden yaklaşık 100 bin temsilcinin katılması beklenen COP31 Konferansı’nın ev sahipliğine hazırlanıyor.

Geçtiğimiz perşembe günü Merkez Bankası Para Politikası Kurulu’nun (PPK) ekim ayı kararını takip ettik. Karar öncesi piyasa beklentisi PPK’nın 100 baz puan faiz indirmesi yönünde oluşmuştu. PPK sürpriz yapmadı ve politika faizi olan bir hafta vadeli repo ihale faiz oranını %37’den %36’ya indirdi.

Eskiden insanların ne düşündüğünü merak ederdik. Şimdi ne düşüneceklerini önceden tahmin eden algoritmalarımız var. Sabah hangi habere kızacağımız, öğlen hangi tartışmaya katılacağımız, akşam kimin fikrini beğenip kimin fikrine tahammül edemeyeceğimiz aşağı yukarı belli. Peki her şey bu kadar akıllanırken biz düşünme işini kime devrettik?

Dün, Bölgesel 4’lü Türkiye-Mısır-Pakistan-S.Arabistan ile Avrupa 3’lüsü İngiltere-Almanya-Fransa İstanbul’da bir araya geldi. Bu satırlar yazılırken adı geçen 7 ülkenin dışişleri bakanları (sonra İtalya da katıldı) henüz bir sonuç bildirisi veya basın açıklaması yapmamıştı. Ama konumuz zaten orada konuşulanlar değil, konuşulmayanlar…

Haberi “tuhaf bir yasak” diye karşıladı Pergamon’da taş tabletlere basılan kronikler ilkin. Komşu şehir Asgard’da miğfer yasaklanmıştı.

Kadim demde Hatem olan Kelamın gönülde açılması hususunda Türkçeye atfettiği aşırı imtiyaz dolayısıyla yazdığım yazıya gelen bazı tepkiler hem sözlerimi biraz daha açmaya hem de eksik kalanı tamamlamaya fırsat veriyor.

Dile kolay: Yeni Şafak’ta köşe yazarı olarak tam 10’uncu yılımı doldurdum. İlk yazım 15 Ekim 2016 Cumartesi günü yayınlanmıştı. Ele aldığım konu, Fas’taki Adalet ve Kalkınma Partisi’nin politik serencâmıydı, yazı yayınlandığında da Nahda Hareketi lideri Râşid Gannûşî ile röportaj yapmak üzere Tunus’taydım. O günkü heyecanımı herhalde hayatım boyunca unutamam.

İnsan kendini ele verir. Bakışından, duruşundan, oturuşundan, yürüyüşünden, konuşmasından, üslubundan, kılık kıyafetinden, simasından kim olduğu nasıl birisi olduğu az çok belli olur insanın. Safer Efendi merhum, ‘Mürşid müridinin alnına bakınca Fatihasını okur evladım’ buyurmuşlar. Seküler tayfa için Lady Macbeth’ten bir misal verelim: “Yüzün bir kitaptır beyim, okumayı bilene.”

Dün ile günü kadın bedeninin teşhiri üzerinden konuşalım, bir roman ve bir video eşliğinde. Bahsedeceğim video sosyal medya kullanan herkesin malumu. Dehşet içinde herkes birbirine gönderdi. Bana altı farklı kişiden dm mesajı olarak geldi bu video. Bu kadar yoğun dolaşımda olmasa bu satırlara konu etmezdim elbet. Ortada mikrop saçan proje görüntüler var. Sonda söyleyeceğimi bu defa ilk başta söylüyorum.

Köklü bir hareketi, bir partiyi ayakta veya iktidarda tutan ana güç nedir?

Bir bütçe trilyonlarla ifade edilebilir. Ancak vatandaşın bütçeye bakarken sorduğu soru çok daha basittir: Market alışverişim, kira giderim, elektrik faturam ve çocuklarımın geleceği nasıl etkilenecek?

Geçtiğimiz hafta İstanbul eski il müftüsü Selahattin Kaya Hocamızı âlem-i cemâle uğurladık. Hayatını din hizmetine, dinî değerlerin muhafazasına, dindar nesillerin yetişmesine ve toplumsal huzurun korunmasına adamış bu büyük din hizmetkârının vefatı, eminim ki sadece din hizmetleri camiası için değil; onu tanıyan herkes için derin bir hüzün vesilesi olmuştur.

Trump Çin lideri Şi Cinping’le bu sene içerisinde üçüncü kez görüşmeye hazırlanırken Rus lideri Putin’in üçlü zirve önerisi Washington’ın Rusya şahinlerini ayağa kaldırdı. Kasım ara seçimleri sonrasında Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği (APEC) zirvesine katılması planlanan Trump, mayıs ayında Pekin’de görüştüğü ve Eylül’de de Washington’da ağırladığı Şi’yle ilişkileri güçlendirmeye çalışıyor.

Katkı maddeleriyle dolu hazır çorbaları, Anadolu’nun asırlık fermantasyon bilgisiyle üretilen tarhanasından daha itibarlı kılan nedir?

Cevat Özkaya Ağabey de göçüp gitti bu yalan dünyadan. Duyduğumda inanamadım. Çok üzüldüm. Elim ayağım dolaştı. Henüz gençti, söyleyeceği, yapacağı ne çok şey vardı öyle!

Azerbaycan ve Türkiye arasında adı konulmamış, tek taraflı bir gerilim var.

Geçtiğimiz günlerde büyük bir İsrail filosunun, İran hava sahasına hareket ettiğini ancak karar değiştirerek geri döndüğünü yazmıştım (Bknz. Bir gece yarısı o büyük saldırı filosu neden geri adım attı, 13 Ekim.) Bu (büyük saldırı öncesi) İran’ın hava savunma yeteneklerini ölçmek için yapılmış bir test uçuşu olabilirdi.

Ne zaman Fransa sokaklarında gösteriler başlasa, Hakan Albayrak’ın şiiri aklıma gelir.

Sünnet’i ve hadisleri mü'minlerin hayatından çıkarmaya azimli çevrelerin, oluşturmayı hedefledikleri “boş alan”ı heva ve hevesleriyle doldurma arzusuyla kıvranırken dillerine doladıkları bir argüman var: “Allah Teala Kur’an’ı koruyacağını bildirmiştir. Ancak Sünnet ve hadisler için böyle bir garanti yoktur. Şu halde elimizde güvenilir din kaynağı olarak sadece Kur’an vardır” diyorlar.

Kandinsky için yalnız renk değil, biçim de ruhsal bir tesire sahiptir. Yani üçgen, daire, kare ve diğer geometrik biçimler yalnız sınırları çizilmiş yüzeyler değildir. Bunların farklı hareketleri ve farklı ruhsal etkileri vardır.

Osman Gazi Yüzer Üretim, Depolama ve Tahliye Platformu denizin ortasında kurulmuş 3 futbol sahası büyüklüğünde devasa bir fabrika... Yaklaşık 300 metre uzunluğunda ve 58 metre genişliğinde. Günlük 10 milyon metreküp gaz işleme kapasitesine sahip. Bu dev yatırımla, Türkiye’deki her 3 haneden 1’inin doğal gaz ihtiyacının yerli kaynakla karşılanması söz konusu. Yıllık 3,5 milyar doların milletin cebinde kalması demekmiş…

Türkiye’de konut sahibi olmanın motivasyonu ve bunun ötesinde bir yatırım aracı olarak konut sahipliği konusu herkesin malumu.

Teknolojik dönüşümün, yapay zekânın, dijitalleşme ve küreselleşmenin geleneksel çalışma hayatını kökünden değiştirmesi nedeniyle, geleceğin çalışma hayatını güvenli, adil ve insanca bir zeminde inşa etme gerekliliği her zamankinden daha zorunlu bir hale geldi.

“ABD ve Rusya arasında sıkışan Avrupa’yı bekleyen krizler” (10 Eylül 2026, Yeni Şafak) başlıklı analizimizin üzerinden bir aydan biraz daha fazla vakit geçmiş.

Avrupa’da yaşanan son hâdiseler hakikaten de çok düşündürücü seyrediyor. Bunlara dâir değerlendirmeler, umûmiyetle hissî bir seviyede seyrediyor.

Tanzimat, Osmanlı-Türk modernleşmesi açısından kıblenin değişimi olarak yorumlanan bir süreçtir. Bir yönüyle kurtuluşun reçetesi olarak da algılanan bu değişim, Tanzimat sonrasında yoğun biçimde süregelen bir yakınlaşmanın da miladı olmuştur.

Azerbaycan’la ilişkilerde yaşanan sıkıntıları tartışırken Türkiye, önceki gün, Akdeniz’i sarstı. Dahası; Basra Körfezi’nden Endonezya’ya, Pakistan’dan Anadolu’ya, Kızıldeniz’den Ege’ye kadar, büyük coğrafya ölçekli yapısal ve uzun soluklu adımlar attı.

Yeşiller Partisi’nin “Siyonizm Irkçılıktır” başlıklı bir önergeyi kabul etmesinden sonra İngiltere’de siyonizm ve İsrail taraftarlarının öfkesi dinmiyor.

Çağımızın en trajik, bir o kadar da çelişkili uğraşlarından birini büyük bir hırs ve gayretle sürdürüyoruz: Eğitmek, biçimlendirmek ve geleceğe hazırlamak iddiasıyla, bir çocuğun saf zihninde, düşsel ülkesinde ve yaratılışında zaten var olan cevherleri evvela acımasızca kazıyıp yok ediyoruz. Ardından, kendi ellerimizle açtığımız o derin boşluğu, hiç de ait olmadığı biçimlerle, ruhsuz kalıplarla ve hiyerarşik kurallarla o çocukların kişiliklerine tıkıştırmaya çalışıyoruz.

Sally Rooney’nin kitapları İngiltere’de yasaklanmadı. Kitapçılara baskın düzenlenmedi, raflardan toplatma kararı çıkmadı. Buna rağmen Rooney’nin romanlarının İngiltere’deki geleceği belirsiz. Çağımızın en çok okunan yazarlarından birinin eserleri, bir süre sonra kitapçı raflarından kaybolabilir. Üstelik mesele romanlarının içeriği değil, yazarın Filistin konusundaki tutumu.

Tanışıklığım 1983’e kadar gider Cevat abiyle. Öyle çok sık görüştüğüm söylenemezdi gerçi. Hatta bir ara epey zaman hiç görüşmedik.

Türkiye çapında, Millî İrade Platformu tarafından organize edilen, Eğitime Destek Platformu ve Filistin’e Destek Platformu tarafından da desteklenen “Kudüs’ten Kaşgar’a” eğitim seminerlerimizin 10’uncu ve son ayağını, geçtiğimiz pazar günü İstanbul’da icra ettik. İki oturum halinde, Filistin ve Doğu Türkistan’ın mevcut durumunu karşılaştırmalı bir şekilde anlattığım seminerlere nisan ayında Erzurum’dan başlamıştık. Ardından sırasıyla Trabzon, Gaziantep, Adana, Konya, Ankara, Bursa, Ankara-Sincan ve Kayseri’de halkımızla buluştuktan sonra finali Taksim AKM Opera Salonu’nda yaptık. Hamd olsun, gittiğimiz her...

AK Parti 2002’de bu milletin önüne üç kelime koydu: Yolsuzluk, yoksulluk, yasaklar. “3Y” ile mücadele… Bu söz, 90’ların hortumlanan bankalarından ve “devletin malı deniz” diyenlerden bıkıp usanmış Anadolu insanının yüreğinde karşılık bulan bir ahitti. Senetti. Altında da sözünün eri cesur bir lider ve Milli Görüş okulunda yoğrulmuş kadroların imzası vardı.

Türkiye Belediyeler Birliği seçim sonuçları, AK Parti’nin izlemiş olduğu seçim stratejilerinin yoksunluğunu ve başarısızlığa mahkûm olduğunu bir kez daha gösterdi.

27 Ekim İsrail seçimleri sonuçlandığında, bölgeye dair kritik değişkenlerden biri belirginleşmiş olacak. ‘Bölgenin’ ne anlama geldiğini de, soykırımcı Netanyahu’nun hafta sonu konuşmasında İsrail ulusal güvenliğine dair bir harita üzerinden gördük. Eylül 2024 tarihli Birleşmiş Milletler oturumunda da haritalar paylaşmıştı. Hatırlayacaksınız, biri, “The Curse-Şer”, diğeri, “The Blessing-Nimet”. Şimdiki daha geniş bir ‘jeopolitik’ harita…

Trump yönetiminin halihazırdaki Ukrayna politikası, ‘Önce Amerika’ ideolojisinin ete kemiğe bürünmüş hali olarak okunabilir.

İlk prototiplerin üretilmesinin ardından, seri üretim fazına geçileceği sırada ana müttefikler olarak görülen Almanya ve ABD projeye fiilen engel koydu. Türkiye’nin sınır ötesi operasyonları ve bağımsız dış politika hamleleri gerekçe gösterilerek, tankın kalbi sayılan motor ve transmisyon (güç grubu) sistemlerinin verilmesi reddedildi ya da süreç diplomatik oyalama taktikleriyle çıkmaza sokuldu.

Miralay Nazım Bey Sokağı’nın Haliç’e bakan köşesinde bir taş. Kim bilir kim tarafından yeşile boyanmış. Taş toprağa gömülmüş, gömülmüş, öyle ki açıkta kalan kısmında birkaç satır yazı kalmış. Bunu gören galiba mezar taşı sanmış ki üzerini yeşile boyamış. Oysa ki taşın açıkta kalan yüzünde şu satırlar zar zor okunuyor: Elhac Ahmed Ağa inşa etti bu çeşme-i latifi..

Bir önceki yazımızda, Kandinsky’nin, görünür nesnenin egemenliğinden kurtulmak için soyutlamaya yöneldiğini, İslamî nazarın ise görünür nesnenin egemenliğini sorgularken zorunlu olarak soyutlamayı teklif etmediğini belirtmiştik.