Friendtalkative Podcast

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ เราอยากได้กำลังใจในการออกจากวังวนนี้ค่ะ ตอนนี้ดิ่งมาก จู่ ๆ ก็มารู้ทีหลังว่าแฟนคุยกับผู้หญิงคนอื่นในโลกออนไลน์ทั่วไป เรารักเขามากไม่เคยคิดว่าเขาจะทำแบบนี้ค่ะ เขาก็พยายามไม่จบความสัมพันธ์แต่เราไม่สามารถเชื่อใจเขาได้อีกแล้ว เราจึงขอเดินออกมาเองแต่การที่เราออกมาเองทำไมเราถึงเจ็บขนาดนี้คะ ขอกำลังใจให้เราผ่านเรื่องเลวร้ายทีนะคะ

- การนอกใจอาจจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ เพียงแต่ลองตั้งคำถามเล่น ๆ ว่าเพราะอะไร

- ครั้งแรกในทุก ๆ เรื่องมักจะเจ็บปวดเสมอ เราจึงจำเป็นจะต้องเข้าใจให้มากขึ้น

- ยุคสมัยเปลี่ยน อะไร ๆ ก็เปลี่ยนไป เรียนรู้ให้ได้ว่าทุกความเจ็บปวดมักจะสอนอะไรให้กับเรา

- ความสุขในชีวิตก็คือการได้รับในสิ่งที่ต้องการ และไม่ได้รับสิ่งที่ไม่ต้องการ แต่ชีวิตไม่ใช่แบบนั้น

- ทั้งนี้ ลองถามแฟนดูว่า เหตุผลคืออะไร แล้วรอฟังคำตอบ เอาคำถามนี้ไปปรึกษากูรูด้านความรักแล้วจะได้คำตอบ

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทักษะทางการเงินที่สำคัญมากที่สุดก็คือการไม่กลัวตกรถนั่นเอง"

- ยิ่งกลัวตกรถ เราจะซื้อแพงขายถูก แต่ในความเป็นจริงแล้วเราต้องซื้อราคาเหมาะสมขายแพง

- แน่นอนว่าหลักการลงทุนกับการเทรดนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เราต้องใช้ทักษะที่แตกต่างกัน จึงจำเป็นต้องฝึกฝน

- ปัญหาของการลงทุนก็คือ เราไม่รู้มูลค่าบริษัทนั้นอย่างแท้จริง บางวันที่มันแพง มันเหมาะสม หรือถูก

- เรียนรู้ว่าการไม่กลัวที่จะซื้อหุ้นเมื่อถึงแนวรับ และไม่กลัวที่จะขายตอนมันถึงแนวต้านเป็นสิ่งที่สำคัญ

- ทุกอย่างทำเป็นระบบ ความกลัวและโลภจะทำให้จิตใจเหวี่ยงไปมา โดยที่เราคว้าอะไรไว้ไม่ได้เลยสักอย่างเดียว

หนังสือ How to Think Like an Economist: The Great Economists who Shaped the World and what We can Learn from them Today ของ Robbie Mochrie

- สำนักแต่ละสำนักจะมองแต่ละมุมต่างกัน แต่มุมมองของปรัชญามองเป็นเรื่องของชนชั้น

- ทำไมเรารวยยาก จนง่าย เป็นเพราะระบบหรือเพราะตัวเราเองกันแน่ แล้วปัญหามันมีมานานแล้ว

- เมื่อคนสร้างระบบทุนนิยมนี้มาเพื่อกดดันคนให้ ลงทุนในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ และบอกให้เราตั้งใจเรียนให้มากที่สุด

- เมื่อการเรียนเป็นเพียงแง่มุมหนึ่ง แต่จริง ๆ แล้วระบบทาสก็มักจะเป็นพื้นฐานของระบบในทุกวันนี้ด้วย

- ความจำกัดของพื้นที่มิใช่เรื่องของสถานะทางสังคม แต่เป็นจิตใจของเราเองที่สร้างมันขึ้นมา

มีคนมาปรึกษาว่า ลูกคนกลางเป็นอย่างไร เราเป็นลูกคนกลาง ที่คอยรับอารมณ์ของคนเป็นแม่มาตลอด พูดอะไรก็ไม่ค่อยเข้าหูเขาสักเท่าไร บางทีก็พูดเหน็บแนมเราต่อหน้าคนอื่น ไม่ค่อยมีคำชมเล่าอะไรก็เล่าสิ่งที่เราพลาด ไม่เคยจะยกยอเราสักเท่าไร ถ้าเทียบกับลูกคนโตหรือคนเล็กเราจะต่างกันมาก ทีเราทำอะไรก็ด่า แม่ไม่ยอมรับกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกมา แต่มานั่งเถียงเพราะลืม เราเป็นลูกคนกลางที่ทำให้ทุกอย่างที่เขาสั่ง แต่เวลาเราขออะไรก็ปฏิเสธเราทุกอย่าง ตัดไปที่ลูกคนโต จะพูดอะไรไม่เคยโกรธ ขออะไรก็ได้ตลอด ทำไม่ดีขนาดไหนก็ไม่เคยด่า หรือว่าต่อหน้าเลย ลูกคนเล็กดังไข่ในหิน ส่วนเรามีอะไรก็ต้องสู้กับปัญหาตลอดด้วยตัวเอง การเงินมีปัญหาแม่ก็ให้หยิบยืม ไม่เหมือนคนโตที่ให้โดยไม่ต้องคืน เรายอมรับว่าน้อยใจ อิจฉา เราควรต้องทำยังไงเราถึงจะไม่แคร์เขา หรือสนใจเขาอีกแล้วดี เพราะเรารู้สึกเราทำดีแค่ไหนเขาก็ไม่เคยสนใจอะไรเราอยู่แล้ว

- ลูกคนกลางคือลูกที่พ่อแม่ไม่แบกความคาดหวังอะไรไว้ เพราะความหวังอยู่ที่คนโตกับคนเล็กไปหมดแล้ว

- แต่ว่าลูกคนกลางมักจะได้ดีที่สุดในพี่และน้อง มันเป็นเรื่องแปลก แต่มันเป็นแบบนั้นเสมอมา

- หากว่าไม่ลองจัดลำดับของการเกิด แต่จัดลำดับคนที่พ่อแม่ให้ความสำคัญ คนที่พ่อแม่ให้ความสำคัญน้อยสุดมักจะโดดเด่นสุด

- ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว จะคนโต คนเล็ก หรือคนกลาง อะไรก็ตามแต่ เราก็จะไม่ได้รับสิ่งที่เราปรารถนาทั้งหมดอยู่ดี

- บางทีชีวิตมันก็มาสอนเราว่า อย่าไปใส่ใจว่าเราจะเกิดมาลำดับไหน ให้ใส่ใจในเรื่องที่ควรใส่ใจว่าเราจะทำอะไรให้ดีกว่าพี่คนโต หรือน้องคนเล็กจะดีกว่า

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "บางช่วงจังหวะของชีวิต คุณค่าคือการปลดแอกในการเริ่มต้น เพียงแค่ 5 นาทีของการออกกำลังกาย หรือการเดินแค่ชั่วครู่ มันสามารถที่จะปรับสมดุลของร่างกายได้อย่างมหัศจรรย์ ในช่วงจังหวะอื่นของชีวิต คุณค่ามันจะปลดล็อกโดยการที่คุณไปถึงเส้นชัย แต่มันไม่ดีถ้าคุณทำมันแค่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ คุณจำเป็นจะต้องสร้างแบบแผนให้สมบูรณ์ก่อน คุณจำเป็นจะต้องเริ่ม หรือกำหนดเส้นชัย ที่จะสร้างหุ่นของคุณเองหรือสร้างสะพานเชื่อมไปยังเส้นชัยนั้น"

- เริ่มต้นทำบางสิ่ง และกำหนดเส้นชัยไว้ด้วย มันเหมือนสร้างสะพานเชื่อมไปยังอนาคต

- อนาคตกำหนดจากวันนี้ และวันนี้ก็มาจากอดีตอันไกลโพ้นของเรา ไม่ใช่ว่าเราเลือกอนาคตจากอนาคต

- มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมเราถึงควรทำหน้าที่ของตัวเราให้ดีที่สุดก่อน แล้วเราจึงจะไปทำอะไรให้คนอื่นได้

- อะไรก็ตามที่เราจำเป็นต้องทำก็ต้องทำ ไม่มีเหตุผลอื่นใดที่เราจะบ่ายเบี่ยงจากการกระทำครั้งนั้นเลย

- ชีวิตมาบอกกับเราว่าให้เรารู้จักตัวเองให้มาก แล้วเราจะรู้จักคนอื่นทั้งโลก จงน้อมนำมาที่จิตใจของตนเอง

หนังสือ Principles of Economics ของ Saifedean Ammous

- ปูพื้นทางเศรษฐกิจก็คือ สิ่งที่เราทุกคนจำเป็นจะต้องศึกษา

- เมื่อเศรษฐศาสตร์ไม่ใช่สิ่งที่เราทุกคนเข้าใจได้ มันเป็นเหมือนความยากที่เราไม่สามารถเข้าใจได้จริง

- มาตรฐานของระบบจึงไม่สามารถใช้ได้จริง แสดงว่าการเรียนในโรงเรียน แตกต่างจากเรียนรู้ในความเป็นจริง

- กลไกของระบบมันเลยเป็นสิ่งที่ เราจะต้องตระหนักว่าใครเป็นคนคุม แล้วเขาต้องการอะไรมากที่สุดในระบบ

- โจทย์ในแต่ละปีที่ประชาชน กับคนตั้งโจทย์จึงจำเป็นต้องทำความเข้าใจว่า อนาคตอยู่ที่ใครควบคุมได้มากสุด

มีคนมาปรึกษาว่า มีปัญหาเรื่องการใช้ชีวิตกับแฟนค่ะ อยากขอข้อคิดในการใช้ชีวิตคู่ค่ะ ก็คือ 1. แฟนเป็นคนตื่นยากมาก นาฬิกาปลุกก็เอาแทบไม่อยู่ ทุกครั้งที่เขาตื่นเช้า เขาจะให้เราตั้งมือถือของเราเองเพื่อช่วยปลุกอีกแรงหนึ่ง และทุกเช้าเป็นเราที่ตื่นก่อนและเขานอนต่อ จนต้องถีบหรือเตะถึงจะตื่น พอหลังจากนั้นการนอนต่อของเราคือยากมาก บางทีคือต้องลุกไปอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานเลย แรก ๆ เราก็ทำได้ปกติค่ะ หลัง ๆ มันเหนื่อยกับการนอนไม่เต็มอิ่ม บางทีขับรถไปทำงานก็เกือบงีบหลับหลายครั้ง และ 2. ทุกวันระหว่างขับรถกลับบ้าน แฟนก็ชอบเล่าหรือระบายเรื่องที่ทำงานให้ฟัง เขาเป็นคนร่าเริง มีเพื่อนร่วมงานเยอะ และเป็นคนดี ปฏิเสธคนอื่นไม่ค่อยเป็น มีความอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ลึก ๆ แล้วเขาจะมาระบายแค่สิ่งที่ตัวเองเจอมาให้เราฟัง เฉพาะในสิ่งที่มันไม่แฟร์ต่อตัวเขาเอง ซึ่งเราก็รู้สึกต้องยอมฟังและรับฟังมาตลอด มันทำให้เรารู้สึกแฟนโดนเอาเปรียบจากที่ทำงาน แนะนำหลาย ๆ วิธีแต่เขาก็ไม่ค่อยเห็นด้วย เลือกที่จะยอมคนอื่นตลอดเวลา แต่ก็ยังมาระบายกับเราอยู่อย่างนั้น มันทำให้เรารู้สึกว่ามันเป็นพิษกับความรู้สึก เพราะบางวันเราก็เหนื่อยกับที่ทำงานแล้วเหมือนกัน แล้วยังมาต้องรับฟังแฟนระบายแบบนี้ทุกวัน เคยเปิดใจพูดเรื่องนี้ไปแล้วหนึ่งครั้ง เพราะอาการเราตอนนี้เหมือนเป็นโรคซึมเศร้า คือเราไม่อยากออกความเห็น ไม่ตั้งใจฟังเวลาแฟนพูด และแฟนก็แสดงสีหน้าไม่พอใจ เพราะคิดว่าเราไม่สนใจที่จะฟังจริง ๆ ซึ่งตอนนี้รู้สึกเหนื่อยหน่ายค่ะ

- หากว่าปัญหาของการตื่นยาก ระบายเก่ง บ่นเก่งมันไม่โอเค ก็ให้บอกแฟนไปตรง ๆ เลย

- แต่ว่ามันเป็นนิสัยที่แตกต่าง และมองคนละมุม ไม่ใช่เป็นปัญหาใหญ่ขนาดนั้น

- บางคนรู้ว่าควรจะแก้ยังไง แต่ก็อยากจะเป็นแบบนี้และคิดว่ามันเป็นแค่การระบายก็ได้

- ไม่ใช่ทุกเรื่องในชีวิตเป็นสิ่งที่แก้ไขได้ทั้งหมด เพราะถ้าหากว่ามันแก้ไขได้ทั้งหมดมันก็ดีไปหมดแล้ว

- ทั้งนี้ แฟนที่ดีคือแฟนที่พร้อมรับฟัง กลับกันว่าเรามีเรื่องไม่สบายใจเราเล่าให้แฟนฟังได้ไหม ถ้าได้ก็แปลว่าเขารับฟังอยู่

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "วันหนึ่ง คุณและทุกคน ๆ คนที่คุณรู้จักจะต้องตายจากโลกนี้ไป และยิ่งไปกว่านั้นกลุ่มคนเล็ก ๆ จะทำช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ให้มีความหมายมากยิ่งขึ้น สิ่งเล็ก ๆ นั้นจะสลักสำคัญไปยังรุ่นถัดไป นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะย้ำเตือนว่าเราควรจริงจังกับชีวิต ยิ่งไปกว่าการที่เราควรจะปลดแอกตัวเอง มันไม่จำเป็นจะต้องมีข้ออ้างที่เราจะฝันใฝ่ในการอยากเป็นใคร และเริ่มบอกรักคนที่คุณควรที่จะบอก แล้วให้ใช้ชีวิตอย่างที่คุณปรารถนาเถิด"

- ชีวิตของมนุษย์นั้นมีอายุขัย นั่นแปลว่าโอกาสที่เราจะจากโลกนี้ไปนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

- การใช้ชีวิตให้ดีนั้น อยู่ที่บุคคลนั้นจะตระหนักว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุด

- ซึ่งแต่ละคนก็มีมุมมองต่างกันไปในแต่ละปัจเจกชน เราต้องยอมรับความแตกต่างนั้น

- เวลาที่ล่วงเลยผ่านไปคือทรัพยากรอันมีค่ามากที่สุดในโลก มันคือการให้ค่ากับธรรมชาติ

- วันนี้เรายังมีลมหายใจ ใช้โอกาสนี้ให้ยอดเยี่ยมที่สุด มันไม่มีใครบอกเราทั้งชีวิตว่าให้เราควรทำสิ่งใด

หนังสือ The Little Book of Trading Options Like the Pros: Learn How to Become the House ของ David M. Berns and Michael Green

- เราไม่สามารถที่จะเทรดได้ดี หากเราไม่รู้ว่าการเทรดคืออะไร แล้วออปชัน (Options) เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องศึกษา

- ถึงแม้ว่าการเทรดจะมีหลากหลาย แต่แน่นอนว่าบางคนใช้ออปชันไปเพื่อชดเชยผลตอบแทนขาลงของแต่ละช่วงเวลา

- ระยะยาวเราจะแพ้ หากว่าเราไม่รู้ว่าการเทรดมันแทบจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เพราะมันวัดกับเทรนด์ที่มีความผันผวนอย่างสูง

- สินทรัพย์ที่เราเลือกลงทุนยาวมาก ๆ แน่นอนระหว่างทางมันจะมีช่วงย่อลง นั่นแหละคือโอกาสที่เราจำเป็นต้องเทรดออปชัน

- เมื่อเราฝึกฝนในการเทรดที่ดีเยี่ยม เราจะรู้ว่าอะไรที่เราควรจะเทรด เพราะบางช่วงเวลามันเหมือนการพนันมากกว่าการลงทุน

มีคนมาปรึกษาว่า รู้สึกว่าแฟนเป็นที่พึ่งให้ไม่ได้ เราอายุ 25 ปี คบแฟนมาเป็นเวลา 5 ปี แต่มองไม่เห็นอนาคตร่วมกัน เวลาถามแผนการในอนาคต เขาก็มักจะมีตัวเขาเองไม่ได้มีเราอยู่ในนั้น และเขาก็มักจะหงุดหงิดเมื่อเราถามถึงอนาคตไกล ๆ บ่ายเบี่ยงไปว่าอย่าไปพูดถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ทุกวันนี้เราเป็นฝ่ายสนับสนุนเขา เพราะเราทำงานมีรายได้ที่สูงกว่า แต่ว่าหลาย ๆ ครั้งเขาทำให้เราไม่มั่นใจว่าเขาจะร่วมทุกข์และร่วมสุขกับเราได้ไหมในอนาคต เรารู้สึกไม่มั่นใจในตัวเขาเลย เราไม่กล้าที่จะใช้เบอร์โทรของเขาระบุไปในเบอร์โทรติดต่อเผื่อฉุกเฉิน เพราะเรากังวลว่าหากเกิดเหตุฉุกเฉินอะไรกับเรา ถ้ามีคนติดต่อไปเขาจะมาหาเราไหม เวลาที่เราป่วยเขาก็ดูไม่ได้สนใจ ไม่ได้เอาใจใส่ขนาดนั้น เพราะมีครั้งนึงเราเคยป่วยมาก นั่งอาเจียนในห้องน้ำจนหมดแรงเป็นลม เขาก็นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างนอกเฉย ๆ ไม่ได้มาดูอาการ ไม่ได้ถามว่าโอเคไหม และอีกหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกว่าไม่มั่นใจอะไรในตัวเขาเลย แต่เราก็รักเขามาก เราคบกันมานานแล้ว มันก็มีความผูกพันกัน ข้อดีของเขาก็มีอยู่บ้างค่ะ เขาตามใจเราหลาย ๆ อย่าง เป็นคนไม่จุกจิก เราไม่รู้ว่าอนาคตมันจะเป็นยังไงต่อ เราอยากให้เขาเป็นคนที่ดีขึ้น เราไม่รู้ว่าเขาพร้อมที่จะปรับตัวเพื่อความสัมพันธ์ของเราแค่ไหน แต่วันนึงที่เราคิดว่ามันคงมองไม่เห็นอนาคตร่วมกันจริง ๆ เราก็ไม่รู้ว่าจะเดินออกจากเขาได้ไหม เพราะเรารักเขามาก มากกว่าตัวเราเองเสียอีก

- ปัญหาใหญ่ของความสัมพันธ์ มักจะอยู่ที่เราคาดหวังไม่ตรงกันแค่นั้นเลย

- อีกคนนึงอยู่กับวันนี้ อีกคนนึงอยู่กับความคาดหวังว่าอนาคตจะมั่นคงและมั่นใจมากกว่านี้

- จะบอกแบบกำปั้นทุบดินไปเลยว่า ไม่มีอะไรแน่นอน แต่ว่าเราสร้างความแน่นอนได้ด้วยการกระทำ

- บางสิ่งเราอาจจะควบคุมไม่ได้ เช่น การหมดใจ เจอคนใหม่ที่ตรงใจมากกว่า หรือว่าอื่น ๆ อีกมากมาย

- ทำวันนี้ให้ดีที่สุด คนที่จะจับมือเราได้นานที่สุดไม่ใช่คนที่ตั้งคำถามว่า อนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เป็นวันนี้เราทำดีสุด ๆ หรือดีเท่าที่ไหวรึยัง

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ชั่วโมงที่จะมีประสิทธิผลมากที่สุดของวันนั้น มักจะเป็นวันที่เราขี้เกียจมากสุด ไอเดียดี ๆ ยากที่จะมาตอนช่วงประชุม มันมักจะมาช่วงตอนที่กำลังเดิน นั่ง หรือกำลังนั่งที่โซฟา รวมไปถึงตอนอาบน้ำก็ตาม"

- จังหวะนรกของทุกคนไม่เหมือนกัน และจังหวะสวรรค์ก็ย่อมแตกต่างกันไปด้วย

- บางคนอาจจะมีจุดประกายความคิดที่ไม่เหมือนชาวบ้าน แต่ยังไงแล้วเราจะไปเค้นมันไม่ได้

- ยิ่งบีบคั้นไอเดีย ไอเดียยิ่งหายไป แต่ถ้าเราปล่อยให้เราคิดไปตามสายลม เราจะมีอะไรเพิ่มเติมมากขึ้น

- ลองสำรวจตัวเองดูว่า เรามักจะมีความคิดสร้างสรรค์ช่วงใด บางคนช่วงเช้า ช่วงเที่ยง หรือช่วงดึก

- ไม่มีอะไรที่จะขวางกั้นไอเดียดี ๆ ไปได้มากกว่าการไม่รู้จักตนเอง จงใคร่รู้ในเรื่องของตนเองให้มากเข้าไว้

หนังสือ Madoff: The Final Word ของ Richard Behar

- การฉ้อฉลทางการเงินครั้งใหญ่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา นั่นคือการแชร์ลูกโซ่นั่นเอง

- ซึ่งสร้างการสูญเสียไปมากกว่า 65 พันล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 2 ล้านล้านบาท

- เหมือนว่าการแชร์ลูกโซ่จะมีมาทุกยุคทุกสมัย แต่ก็ยังมีผู้คนหลงเชื่อแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมาอยู่ดี

- เทคนิคของการชวนเชื่อก็คือ เราจำเป็นจะต้องมีเส้นสายของการรู้จักคนที่มีความรู้ ความสามารถสูง

- เงินเป็นของนอกกาย ตายไปก็เอาไปไม่ได้ แต่หลายคนก็ยังมีความฝันในเรื่องของการเป็นคนร่ำรวยกันอยู่ดี

มีคนมาปรึกษาว่า ควรจดทะเบียนสมรสไหมคะ ถ้าแฟนยังหางานทำไม่ได้เลย และเราอาจจะเป็นคนที่ครอบครัวจะทิ้งมรดกไว้ให้มากกว่าแฟนด้วย เห็นแฟนปกติไม่เห็นสนใจเรื่องพวกการเงิน แต่ก็มาคะยั้นคะยอเรื่องจะจดทะเบียนสมรสกัน แล้วก็เคยถามว่าทำไมถึงอยากจด เขากลับตอบแค่ อยากทำให้มันถูกต้อง พ่อแม่จะได้ยอมรับ มันก็อาจจะเกิดจากพ่อแม่แฟนไม่ชอบค่ะ ที่เราเป็นฟรีแลนซ์

- การจดทะเบียนสมรส คือการมีความรับผิดชอบกันและกันถูกต้องตามกฎหมาย ไม่เว้นเรื่องการเงิน

- สำรวจการเงินของแฟน รวมไปถึงตัวเราเองด้วยไม่ใช่ว่าอยากทำอะไรก็ได้ตามใจ คำว่าจดทะเบียนสมรสไม่ใช่ทุกอย่าง

- พ่อแม่แฟนไม่ชอบเราก็ส่วนหนึ่ง แต่ว่าเราทั้งคู่ควรจะแต่งงานกัน เพียงเพราะเราชอบพอกัน และเล็งเห็นว่าจะใช้ชีวิตคู่ไปด้วยกันได้

- ไม่มีคำตอบตายตัวว่า ควรจะตัดสินใจเลือกทางไหน ให้สำรวจชีวิตตนเองเสมอว่าความพร้อมที่เราให้ค่าที่สุดคือเรื่องอะไร

- ถ้าหากว่าความสุขของเรามันคือการมีพร้อม ไม่ว่าจะเรื่องเงิน ฐานะ หน้าที่การงาน เราก็ต้องกำหนดมันขึ้นมา

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมากมายที่กำลังถกเถียงเรื่องการเงินกัน ก็เป็นเพียงแค่เขาเหล่านั้นอยู่ในช่วงเวลาที่แตกต่างกันเท่านั้นเอง"

- เมื่อเรารับรู้แล้วว่า อะไรคือสิ่งที่เรียกว่าช่วงของยุคสมัย มุมมองแต่ละคนก็ย่อมต่างกันไป

- หากเราสนทนากับคนที่เจอช่วงเวลาที่หุ้นนั้นตกต่ำ คนเหล่านั้นก็จะมองภาพจำแบบนั้นไป

- สังเกตว่าตัวเองเป็นคนอย่างไร แล้วเราจะสามารถรับรู้อะไรได้บ้างหลังจากนี้ เพราะการเงินต้องออกแบบ

- ลองดูว่าจังหวะนี้เราควรจะคุยกับใคร เพราะแต่ละคนก็จะมีมุมมองที่แตกต่างกันไป แง่ดีแง่ร้ายอยู่ที่มุมทั้งหมด

- คนสมัยก่อนอาจจะมองว่าทองคำเป็นสินทรัพย์ปลอดภัย แต่ยุคสมัยนี้กลับกลายเป็นสินทรัพย์เก็งกำไรไปแล้ว

หนังสือ Investing for Growth: How to Make Money by Only Buying the Best Companies in the World ของ Terry Smith

- กองทุนการจัดการ Fundsmith Equity Fund มีสินทรัพย์ในการจัดการอยู่ที่ £16.1bn หรือประมาณ 678K ล้านบาท

- แม้ว่าเราจะลงทุนไม่เป็นเลย กองทุนเหล่านี้จะช่วยแก้ปัญหาการจัดการสินทรัพย์ของเราได้ ซึ่งแลกกับค่าธรรมเนียมเล็ก ๆ น้อย ๆ

- การลงทุนมันยากเพราะว่าเราเล่นตามเกมของอารมณ์ แต่ถ้าเราเล่นตามเกมของตลาด มันก็จะง่ายขึ้นลองเน้นไปที่อะไรที่เติบโตขึ้น

- กฎทองที่จำเป็นจะต้องจัดการ นั่นก็คือการจัดการสินทรัพย์ให้ได้ก่อน ถ้าเราไม่รู้เรื่องเลยส่วนใหญ่แล้วเราจะหลงเชื่อผลตอบแทนที่สูงเกินจริงเสมอ

- บริษัทที่ดีเยี่ยม แน่นอนก็มักจะมีราคาที่ค่อนข้างสูงในช่วงเวลาหนึ่ง แต่การที่เราจะใส่ใจสิ่งใดได้เพียงแค่สิ่งหนึ่ง นั่นคือผลตอบแทนต่อเงินทุนที่บริษัทนั้นลงทุนด้วย

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ แม่สามีชอบจัดยาให้คนอื่น แบบเหมือนเขาไปหาหมอมาได้ยาแก้อักเสบ หรือยาเกี่ยวกับโรคที่คนอื่นเป็นคล้ายกับเขา พอกินไม่หมดก็จะเก็บ ๆ ไว้ ถ้าเราพูดว่าเรารู้สึกไม่สบายตรงนั้นตรงนี้ เขาก็จะไปเอายาที่เคยเก็บไว้ในอดีตมาให้กิน ซึ่งเราก็ปฏิเสธทุกครั้ง และหนักสุดคือไปเจอคนข้างนอกก็ให้ยาเขาต่อมาอีกที เราจะมีวิธีพูดหรือบอกแม่สามียังไงดีคะ เกี่ยวกับเรื่องนี้เรารู้สึกไม่สบายใจทุกครั้ง เราเข้าใจว่าการไปหาหมอแล้วหมอจัดยามาให้ไม่เหมือนกัน ต่อให้แบบเป็นโรคเดียวกันก็ตาม มันขึ้นอยู่กับว่าหมอวินิจฉัยอย่างไร

- จริง ๆ แล้วการให้ยาเป็นเรื่องปัจเจกจริง ๆ มันไม่ใช่ว่าทุกคนได้รับยาแบบเดียวกันทั้งหมด

- มันต้องดูประวัติการแพ้ยาของบุคคลนั้น ๆ ด้วย เภสัชหรือแพทย์มักจะถามประวัติการแพ้ยาเสมอ

- เรื่องวันหมดอายุของยาก็เป็นส่วนที่สำคัญอย่างยิ่งในการใช้ชีวิต เพราะว่ามันคือการสังเกตสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ

- คนบางคนชอบเก็บสะสม ไม่ว่าจะเป็นของใช้ ของกิน น้ำมันพืชใช้แล้ว หรือว่ายาที่เคยกินแล้วหมดอายุไปนาน

- ทุกสิ่งล้วนมาบอกกับเราว่า อะไรก็ตามคือสิ่งที่จำเป็นมันย่อมมีจังหวะและเวลาที่จำเป็นนั้น ๆ เสมอ ช่วยคนที่อยากให้ช่วยพอ

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "มันสนุกมากกว่าในการที่เราชื่นชอบใครที่ไม่ใช่คำวิจารณ์ ผมไม่อยากจะใช้ชีวิตให้ย่ำแย่ลงไปกว่านี้ เมื่อมันสามารถที่จะทำให้เราพึงพอใจที่จะสร้างขึ้นมาได้ - James Clear"

- เมื่อปัญหาใหญ่ของการใช้ชีวิตก็คือ เราไม่รู้ว่าอะไรที่เรียกว่าคำตำหนิ คำวิจารณ์ หรือว่าคำด่า

- คำวิจารณ์มันเป็นเพียงสิ่งที่ยั่วยวนให้เราติดกับดัก มันคือสิ่งที่เราต้องน้อมนำเข้ามายังชีวิต

- ความสุขของชีวิตจะเนื่องด้วยจาก ความเป็นไปในทางที่ถูกต้องไม่ใช่ทางที่ผิดอย่างเด็ดขาด

- พึงพอใจกับชีวิตที่ดีขึ้น แต่ไม่ใช่ต้องดีขึ้นตลอดเวลา ถึงจุดนึงคือการรักษาระดับของชีวิตไม่ให้แย่ไปกว่านี้ก็พอ

- คนส่วนใหญ่มักจะมีความคิดว่า เราควรจะทำอะไรกับชีวิตดี ซึ่งมันง่ายดายมากที่จะหาคนที่ตัวเองชื่นชมแค่นั้นเลย

หนังสือ Why Buddhism is True: The Science and Philosophy of Enlightenment ของ Robert Wright

- ทำไมพุทธศาสนาถึงพูดเรื่องความเป็นจริง แล้วทำไมเราถึงต้องเลือกฟัง

- ซึ่งการเยียวยาโรคทางใจ ส่วนใหญ่ใช้พุทธศาสนาก็สามารถช่วยได้มากเช่นกัน

- เหมือนว่าปัญหาทางใจก็ต้องใช้ยารักษาใจ ไม่เช่นนั้นมันก็รักษาไม่ตรงจุดอยู่อย่างนั้น

- โลกใบนี้มีความทุกข์มากมาย และมันก็เป็นสิ่งที่เราจะต้องรู้ชัดให้ได้ว่า จะแบกความทุกข์หรือจัดการกับมัน

- ปรัชญา ธรรมะ รวมไปถึงความรู้ในสากลจักรวาล ส่วนใหญ่แล้วรวมไปในจุดที่เรียกว่า ความตระหนักรู้ต่อชีวิตของตนเองแค่นั้น

มีคนมาปรึกษาว่า อยากปรึกษาคนมีครอบครัวค่ะ เราเป็นแม่ลูกสอง ลูกอายุ 3 ขวบกับ 5 ขวบ ทำธุรกิจส่วนตัว ทำเองหมดทุกอย่าง บอกให้สามีมาช่วย แกก็ทำแค่ที่บอก บอกอะไรก็ทำแค่นั้น ต้องคอยมาตามว่างานที่ให้ช่วย เขาทำหรือยังแบบนี้ ไม่บอกก็ไม่ทำ เราเคยถามสามีว่าถ้าไม่อยากช่วยงานที่เราทำอยู่ ถนัดอะไร สนใจอะไร เรียน ฝึกฝน แล้วทำได้ เราก็พร้อมสนับสนุนนะ ช่วยกันหารายได้ แต่ก็บอกว่าช่วยเราทำก็ดีแล้ว แต่กลับกลายเป็นทุกวันนี้ ไม่บอก ไม่ทำ ทำก็เหมือนไม่ลงแรงอะไรมาก เราเลยคิดว่าจ้างลูกน้องยังดีกว่า อยากเลิกกันมาก ๆ แต่มีลูกด้วยกันไปแล้ว หลายครั้งรู้สึกโมโหเขา ที่เขาไม่สนใจอะไรเลย ทำให้เราหมดแรงที่จะเลี้ยงลูก ไม่อยากคุยกับใคร อยากหนีออกจากบ้านไป จะทำยังไงดีคะ

- การแต่งงานคือการเริ่มต้นใหม่ในชีวิตคู่ มันคือครอบครัว แล้วความยากจะมากยิ่งขึ้น

- การร่วมสุขเป็นของง่าย แต่การร่วมทุกข์เป็นของยากกว่ากันเยอะมาก ไม่มีอะไรที่เราต้องจัดการนอกจากหัวใจ

- ช่วยกันหารายได้มันย่อมเป็นสิ่งอุดมคติ ถึงแม้ว่าโลกเราใบนี้จะมีสัดส่วนคนที่มีรายได้น้อยกว่าคนที่มีรายได้สูงก็ตาม

- ปรับตัวให้ได้ เพียงเพราะว่าเราต้องการปรับ ไม่ใช่เพราะว่าต้องปรับ อยากปรับ ควรปรับ หรือต้องปรับ 3 สิ่งนี้ให้อารมณ์ต่างกัน

- ทั้งนี้ ถ้าอยากเลิกเพราะว่าสามีไม่ช่วยทำอะไรเลย ก็อาจจะทำได้ แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าลูกเรายังต้องการพ่ออยู่ไหม ลองถามลูกอีกทีหนึ่งด้วย

ข้อความโพสต์จาก Sahil Bloom ได้เขียนข้อความไว้ว่า "รูปแบบที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาทั้งชีวิตก็คือ การเดินทางของการใส่ใจในทุกช่วงวัยอย่างสมบูรณ์ มันคือความมั่งคั่งที่เปี่ยมไปด้วยการใช้เวลาไปกับการสร้างคุณค่าเรื่องของความสัมพันธ์"

- ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จ การเน้นย้ำแบบนี้เพื่อเล็งเห็นว่าอะไรคือสิ่งที่สลักสำคัญที่สุดจริง

- ไม่มีใครจะมาบอกว่า อะไรคือสิ่งที่ดีหรือสิ่งที่ไม่ดีได้ เราต้องรับรู้ให้ได้ว่าอะไรคือสิ่ง ๆ นั้นไม่ว่าอะไรก็ตาม

- เรียนรู้จักตัวเอง รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และไม่ต้องการอะไร เท่าทันกิเลสในใจของเรา

- ชีวิตเป็นสิ่งที่เราจะไม่สามารถหยุดตั้งคำถามกับมันได้ เราแค่ต้องเล่นตามบทบาทที่เราได้รับแค่นั้น

- หากว่าเราไม่รู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องทำในวันนี้ วันข้างหน้าเราจะไม่รู้อะไรเลยในสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด

หนังสือ The Genius of Empathy: Practical Skills to Heal Your Sensitive Self, Your Relationships, and the World ของ Judith Orloff

- การเอาตัวรอดทางจิตใจด้วยความโอบอ้อมอารี และการเอาใจเขามาใส่ใจเรา

- ไม่ว่าจะเป็นประสาทวิทยา จิตวิทยา หรือว่าแขนงที่ว่าด้วยเรื่องของใจ เราก็ต้องใส่ใจเช่นกัน

- การเยียวยาจิตใจนั้น มันอยู่ที่ใจเราและต้องวางไว้ถูกเสมอ ไม่ใช่ว่าเราจะต้องทำอะไรให้มันดีที่สุดตลอดเวลา

- วันนี้คือวันที่เราจะเชื่อมโยงจิตใจกับร่างกายเข้าด้วยกัน เมื่อใจป่วยกายจะป่วยตาม แต่เมื่อใจแข็งแรงแล้ว กายไม่จำเป็นต้องป่วยตามไปด้วย

- ความสัมพันธ์จะเนื่องด้วย จากการที่เราบ่มเพาะจิตใจของตนเอง อย่าเพิกเฉยหรือละเลยจิตใจตนเองอย่างเด็ดขาด

มีคนมาปรึกษาว่า ขอถามพี่ ๆ ค่ะ คำนี้มันแปลว่าอะไรคะ มีคนมาพูดกับหนูประมาณว่า "เรียนจบตั้งสูง แล้วทำไมไม่ไปหางานดี ๆ ทำ" ปัจจุบันเราจบ ปริญญาตรีค่ะ แล้วก็ทำงานเป็นลูกจ้างเงินเดือนก็หมื่นนิด ๆ อยากรู้ว่าอะไรคืองานที่ดีคะ งานที่ดีต้องเป็นแบบไหน

- คำพูดของคนในสังคมก็คือคนที่บอกว่า อะไรคือสิ่งที่กำหนดค่านิยามในตัวของคน ๆ นั้น

- ให้ลองถามกลับไปดูว่า แล้วคุณได้ทำงานอย่างที่คุณคาดหวังให้คนอื่นทำบ้างไหม

- เราไม่ได้ใช้ชีวิตบนความคาดหวังของผู้คนทั่วไป แต่เรากำลังทำตามความมุ่งหวังของตนเองเท่านั้น

- ไม่ว่าเราจะมีชีวิตที่ดีหรือแย่เพียงใด มันเป็นแค่แง่งามหนึ่ง และแง่มุมหนึ่งเสมอไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตเรา

- คำว่าชีวิตที่ดี เป็นคำถามที่มีคนตั้งมานานมากแล้ว จงตระหนักว่าชีวิตที่ดีสร้างด้วยความพอใจชีวิตของตนเองที่สุด

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความตระหนี่ กับ อิสรภาพคืออะไร ความตระหนี่หมายถึงการกีดกันตัวเองจากบางสิ่งที่คุณอยากและสามารถจ่ายมันได้ โดยการที่ไม่อยากได้บางสิ่งที่มันควรจะอยากนั้น เพราะคุณสามารถได้ความสุขและตัวตนจากแหล่งที่มาที่คุณไม่สามารถใช้เงินซื้อมันได้ ซึ่งเป็นอะไรที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง"

- เมื่อคุณเริ่มมีความสุขโดยไม่ต้องใช้เงิน นั่นคือการประหยัดโดยเสริมสร้างอิสรภาพในระยะยาวไปในตัวเอง

- ไม่มีใครได้อะไรทั้งหมด และไม่มีใครเสียอะไรไปทั้งหมด มันอยู่ที่ตัวตนของเราว่า มันคือเป้าหมายของเราไหม

- บางทีเราอาจจะต้องตระหนี่ถี่เหนียวมากมาย แต่วันหนึ่งเราจะค้นพบว่า ความสุขมันอยู่ที่ปลายทางเสมอ

- อะไรที่มันสุขตอนต้น แปลว่ามันง่ายเกินไปมักจะไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปได้จริง แต่ละยุคสมัยก็ต้องปรับตัวตามด้วย

- ยื่นโจทย์ให้กับตัวเองยาก ๆ เข้าไว้ อย่ามักง่ายหาอะไรง่าย ๆ แล้วบอกว่าชีวิตนี้จะมีความสุขจริง การใช้เงินแก้ปัญหามันเล็กน้อยกว่ากันมาก

หนังสือ ADHD is Awesome: A Guide To (Mostly) Thriving With ADHD ของ Penn & Kim Holderness

- เมื่อคุณเป็น ADHD ก็คือสภาวะไม่สามารถจดจ่ออารมณ์ได้นาน และมีสภาวะรีบร้อน ร้อนรนตลอดเวลา

- การที่เรามีความบกพร่องในตนเอง ไม่ใช่ว่าเราไม่ดี เพียงแต่เราแค่ต้องปรับตัวให้มากที่สุด ในเวลาที่ต้องปรับแค่นั้นเอง

- แต่ว่าบางจุด บางตอนเราก็ไม่ต้องปรับอะไร การเป็นแบบนี้ก็ดีในแบบของมันเช่นกัน ทุกคนไม่มีทางเข้าใจสภาวะของคนที่ประสบเองได้หมด

- ออกแบบชีวิต หากว่าเรามีครอบครัวก็จงเรียนรู้จักคนที่เป็น รับมืออย่างไรเมื่อเรารู้สึกว่าเรารับมือกับปัญหานั้น ๆ ไม่ไหว

- การที่เราไม่สามารถจำอะไรได้มาก ก็อาจจะมีส่วนดี เพราะว่าพรุ่งนี้ก็คือวันใหม่ และโอกาสใหม่สำหรับเราเสมอ

มีคนมาปรึกษาว่า เจอหัวหน้ามีนิสัยเป็นพิษ ชอบเล่าเรื่องคนอื่นให้ฟัง แล้วก็ว่าลูกน้องคนเก่าให้ฟังตลอดด้วยเรื่องเดิม ๆ นึกได้ก็เล่า แล้วก็ชอบพูดเรื่องบุญคุณคนเก่าที่เขาได้สอนมา รับเข้าทำงานมา จนเรารู้สึกอึดอัดแต่ก็ได้แค่รับฟัง แล้วบางวันก็ตึงใส่ คาดเดาอารมณ์ในแต่ละวัน เราเข้าใจว่ามันคือการทำงาน ก็ต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด แต่สภาพที่เจอทุกวันก็คือ บั่นทอนจิตใจมาก ๆ เราคิดจะลาออกหลายรอบ แต่บางคนก็บอกให้เราทน ๆ ไปก่อน เราเลยไม่รู้ว่าเป็นเราเองที่หนีปัญหาหรือเปล่า

- บางคนก็คิดว่าการกตัญญูรู้คุณคือทั้งหมดของชีวิตเขาแล้ว

- หน้าที่ของคนทำ ก็คือทำไปไม่ต้องคาดหวังอะไร ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วก็ย่อมได้ชั่ว

- ส่วนหน้าที่ของคนฟัง ก็แค่เข้าใจตามความเป็นจริงว่า การสอนคนเป็นภาระหนักอึ้ง แถมอาจจะไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมา

- คนเราก็อยากลงทุน 1 บาทก็ได้รับกลับมามากกว่า 1 บาทกันทุกคน แต่แน่นอนว่าชีวิตไม่ได้เดินเป็นเส้นตรงแบบนั้น

- ชีวิตเป็นสิ่งที่จะมาเน้นย้ำเราว่า เราทำหน้าที่ของตนเอง ในบริบทที่เราได้รับมอบหมายอยู่ได้อย่างดีเยี่ยมแค่ไหน มันอยู่ที่เราเลย

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การหลีกเลี่ยงหายนะ จงอดทนเฝ้ารอจังหวะ และคุณไม่จำเป็นจะต้องมีความชาญฉลาดอะไรมากมายเพื่อจะก้าวข้ามผ่านมันไป"

- หายนะในชีวิตเป็นสิ่งที่ต้องพบเจอ เราจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงด้วยการหนี

- จงเผชิญหน้ากับปัญหาทั้งปวง เมื่อนั้นเราจะเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งในปฐพี

- สำรวจใจของตนเองว่า อะไรเป็นสิ่งที่เราจะสามารถรับมือได้ ก็ค่อย ๆ ฟูมฟักไป

- เหมือนว่าเราจำเป็นจะต้องทำอะไรสักอย่างให้กับชีวิตบ้าง ไม่ใช่แค่เติมแต่ความสุข

- หากว่าชีวิตเราไม่เจอหายนะในช่วงวัยต้น วัยกลางและวัยปลายมักจะไม่ค่อยมีกระบะทรายรองรับเท่าไรนัก

หนังสือ Play It Right: The Remarkable Story of a Gambler Who Beat the Odds on Wall Street ของ Kamal Gupta

- การพนัน คือวิชาที่ว่าด้วยเรื่องการมีแต้มต่อในสิ่งที่เราลงทุนไป

- หากเราไม่มีแต้มต่อ นั่นก็แปลว่าเราไม่มีอำนาจในการต่อรองในสิ่ง ๆ นั้นไปโดยปริยาย

- การเทรดหุ้นจึงสามารถนำวิชาการพนันมาเล่นด้วยได้ แต่มันจำเป็นจะต้องออกแบบระบบให้ชัดเจนที่สุด

- แค่เราเล่นให้ถูกต้อง ไม่ใช่เล่นให้ดี แค่นี้เราก็ชนะในตลาดหุ้นได้แล้ว ซึ่งมันยากกว่าการเล่นดีเยอะ

- เหมือนว่าไม่มีใครจะมาบอกเราตรง ๆ ว่าอะไรคือสิ่งที่ควรทำมากที่สุดในตอนนี้ มันมีแต่การคาดคะเนเป็นส่วนใหญ่

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ อยากขอความเห็นค่ะว่า จะจัดการกับความคิดตัวเองยังไงดีคะ พอดีให้โอกาสแฟนที่นอกใจกันหลังมาดีกันแล้ว แต่ตัวเราเองกลับลืมอดีตไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่เรื่องราวมันผ่านมา 2 เดือนแต่ตอนนี้ตัวเราเองกลับลืมไม่ได้จนตอนนี้อยากขอเลิกแฟน เราผิดไหมคะ หรือต้องจัดการกับปัญหานี้ยังไงดีคะ

- ลองสอบทานดูอีกทีว่าเราอยากเริ่มต้นใหม่ เพราะว่าอะไร ไม่ใช่เบื่อ ๆ อยาก ๆ แบบนี้ไม่ดี

- ใช้ดุลยพินิจทั้งหมดที่มีตัดสินใจไปเลยว่า คน ๆ นี้ที่คบหาอยู่ควรค่าแก่การครองคู่ไปทั้งชีวิตไหม

- แน่นอนว่าไม่มีใครอยากจะเป็นโสดไปตลอดชีวิต ทุกคนก็อยากมีเพื่อน มีคู่ชีวิตด้วยกันทั้งนั้น

- ซึ่งปัญหาใหญ่ที่สุดของความรัก ความสัมพันธ์ก็คือ เราไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตกันแน่

- การให้โอกาส เราจำเป็นจะต้องเปิดใจยอมรับความผิดพลาดนั้นด้วย แสดงว่าใจเราลึก ๆ ไม่ได้ยอมรับความผิดนั้นจริง

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เมื่อทุกคนขับรถช้ากว่าคุณ เขามักจะเป็นคนแปลก และเมื่อทุกคนขับรถเร็วกว่าคุณ เขามักจะเป็นคนคลั่ง - George Carlin"

- ไม่มีใครที่เราควรจะต้องเปรียบเทียบไปมากกว่า ตัวเราเองเมื่อวานนี้พอ

- ชีวิตคือสิ่งที่เราต้องมองดูให้ดี ๆ ว่าเรากำลังเสียเวลากับสิ่งที่ไม่ใช่นานมากเกินไปไหม

- ใครก็ตามที่ขับช้าหรือขับเร็วกว่าคุณ มันก็เป็นเพียงแค่ภาพมายาคติเท่านั้นเอง

- รับรู้ถึงแรงกดดันของตัวเองผ่านมาตรวัดทางสังคมให้ได้ เราไม่มีทางทำให้ใครได้ดังใจทั้งหมด

- ทั้งนี้ เลิกหลอกตัวเอง แล้วหันมายอมรับและรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องทำ ณ ตอนนี้มากที่สุด

หนังสือ The Unexpected: Navigating Pregnancy During and After Complications ของ Emily Oster and Nathan Fox

- การตั้งครรภ์ไม่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่ายดายขนาดนั้น คุณแม่ที่มีลูกทุกคนย่อมตระหนักดี

- ไม่ว่าจะเป็นภาวะครรภ์เป็นพิษ การแท้งบุตร ภาวะอาเจียนอย่างรุนแรงในระหว่างตั้งครรภ์ การคลอดก่อนกำหนด และภาวะหลังคลอด

- ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลนี้ ย่อมเป็นความท้าทายของแม่ทุกคนที่จะอุ้มท้องไปนาน 9 เดือน แต่เราจะหาทางออกร่วมกัน

- เมื่อการตั้งครรภ์ครั้งแรกมีปัญหา จิตใจเราจะดำดิ่งลงไปยังจุดที่แย่ที่สุด การตั้งครรภ์ครั้งถัดไปจึงยากมากยิ่งขึ้น

- ทั้งนี้ ข้อมูลวิจัยต่าง ๆ เราจำเป็นจะต้องสอบทานอีกรอบหนึ่ง แต่ละประเทศก็ย่อมมีมุมมองที่แตกต่างกันไปด้วย

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ คือเราเสียแฟนไปได้ประมาณ 1 ปีแล้ว ปกติเป็นคนสดใสแต่ตั้งแต่เสียแฟนไปจนถึงตอนนี้ เรารู้สึกแปรปรวนมาก ๆ มันอยู่กับอารมณ์ตัวเองมากเกินไป พอเวลามีคนอยู่เยอะจะรู้สึกปกติร่าเริงสดใส พออยู่คนเดียวกลับเคว้ง ดิ่งลง เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ บางวันก็รู้สึกเบื่อมาก ๆ บางวันก็ซึมเศร้า อยากร้องไห้แล้วก็วนไปแบบนี้ บางครั้งก็รู้สึกอยากตายหลับแบบไม่ต้องตื่นมาเลย ไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว เช่น วันนี้เรารู้สึกเบื่อมาก ๆ ไม่อยากทำอะไรเลย มันเหมือนไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นในชีวิตด้วย แบบนี้เสี่ยงเป็นโรคซึมเศร้าไหมคะ

- ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือ เราจะไม่รู้เลยว่าเราเป็นอะไรจนกระทั่งเรามีสติจริง ๆ

- วันนี้เราต้องฝึกสมาธิและปัญญาให้ต่อเนื่องต่อไป มันจึงเป็นโจทย์ที่ท้าทายอย่างมาก

- สังเกตชีวิตตัวเองให้ได้ว่า แฟนเราตาย เลิก หรืออะไรก็ตามแต่ไม่จากเป็นก็จากตาย ท่องแบบนี้ไว้

- ทุกสิ่งมีชีวิตต้องฝึกฝนตนเองที่จะอยู่คนเดียวให้ได้บ้าง เผื่อใจกับสิ่งที่ไม่แน่นอนแค่นั้นเลย

- ทั้งนี้ ตอนนี้ถ้าพยุงตัวเองไม่ไหวหาที่ยึดที่เกาะที่ดีไปก่อน สังเกตว่าอะไรเป็นที่ยึดที่เกาะอันเกษมจริง

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ผู้คนมักจะตัดสินจากพื้นฐานว่าคุณยืนอยู่ตรงจุดไหน ไม่ใช่ว่าคุณมาจากที่ใด อย่านำความเห็นเพียงความเห็นเดียวหยุดยั้งคุณจากการทดลอง จะทำให้เรียบเนียนหรือว่าจะใช้มันเป็นเชื้อเพลิง จงโฟกัสกับการพัฒนาตนเอง บางคนแค่บอกว่าคุณจะเป็นอะไรในตอนนี้ แต่ไม่ได้บอกเลยว่าคุณจะเป็นคนอย่างไรในสิ่งที่คุณทำได้ดีที่สุด"

- เมื่อเราทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ดีเยี่ยม แต่ไม่ดีเท่าที่คนนั้นปรารถนา สิ่งนั้นก็สูญเปล่าอยู่ดี

- ไม่จำเป็นต้องใส่ใจเรื่องมาตรวัดทางสังคมมาก เพราะชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับความเห็นของใคร

- การกระทำเป็นตัวกำหนดชีวิตได้ดีที่สุด ชีวิตที่เรียบง่าย บางทีคือชีวิตที่น่าจดจำมากที่สุด

- บางครั้งเราอาจจะหลงลืมไปว่า เราสามารถไปได้ไกลจากที่ผ่านมา ชีวิตคือคำถามที่ต้องหาคำตอบ

- ไม่มีอะไรที่เราต้องทำไปมากกว่า การเข้าใจความจริงว่าเราเป็นคนกำหนดชะตาชีวิต และเลือกสรรได้ด้วยตัวเอง

หนังสือ Love Never Fails ไม่มีความรักครั้งไหน ที่สูญเปล่า ของ สีตลา ชาญวิเศษ

- ความรักคืออะไร เป็นคำถามที่ทุกเพศทุกวัยสงสัยใคร่รู้

- บริบทของเรามักจะแตกต่างกับผู้อื่นเสมอ นั่นจึงเป็นสิ่งที่ท้าทายมากที่สุด

- ถ้าโสดก็ต้องรับมือแบบโสดให้ได้ อยู่แบบเหงา ๆ อย่างมีสติให้เป็นแค่นั้น

- ถ้าเรามีคู่ก็ต้องรับมือแบบคนมีคู่ให้ได้ มันอยู่ที่ช่วงเวลาที่เราโสดว่าเรารับมืออย่างไรด้วย

- ทั้งนี้ การจะมีคู่หรืออยู่เดี่ยวไม่สำคัญ สำคัญที่เรารู้จักตัวเองแค่ไหนในการอยู่กับปัจจุบัน

มีคนมาปรึกษาว่า เรื่องมีอยู่ว่าเรารู้จักกับพี่คนนึง ค่อนข้างสนิท เขามาขอให้เราช่วยเซ็นค้ำประกันเงินกู้ให้ภรรยาเขา ซึ่งเราก็พอรู้จักอยู่เห็นหน้าค่าตากันบ้าง ด้วยความที่เราก็เกรงใจแล้วพี่เขาก็ดีกับเรามาก ๆ เสมอมา ยกเว้นแต่เรื่องเงินที่ไม่เคยหรือหยิบยืมเงินอะไรกันเลย ด้วยความใจดีและไว้ใจเราก็เลยรับปากไป แต่พอมาทบทวน ปรึกษาคนที่เราไว้ใจเราก็เริ่มไม่ค่อยแน่ใจแล้วว่า ทำไมถึงต้องเป็นเราที่เซ็น แล้วคนรอบ ๆ ตัวเขาล่ะ แล้วเราก็รับปากเขาง่ายเกินไป ไม่คิดทบทวนให้ดีก่อน เราควรทำยังไงดีคะ ถ้าจะเซ็นเราก็ไม่ค่อยสบายใจแล้ว ถ้าจะไม่เซ็นเราก็จะเสียคำพูด ไม่สบายใจเท่าไร แต่ถ้าปฏิเสธก็ไม่รู้จะว่ายังไงดี กลัวกระทบความสัมพันธ์ไปหมด

- การที่มีคนที่ดีกับเราตลอดทั้งชีวิต จู่ ๆ เขามีปัญหามา มันก็เป็นเรื่องปกติที่เราอยากจะยื่นมือเข้าไปช่วย

- แต่ว่าเราจะต้องถามให้ได้มากที่สุดว่า ปัญหาที่อีกฝ่ายเจอมันคืออะไร ค่อย ๆ แก้ปัญหาทางการเงินไปด้วยกัน

- อย่ายื่นมือเข้าไปช่วยเร็วเกินไป ขอเวลาคิดอย่างน้อย 1 สัปดาห์หรือว่า 1 เดือนก็ยังดี คนเราให้ยืมเงินหรือเซ็นค้ำประกันมีค่าเท่ากัน

- หนี้ที่ใหญ่มาก เราอาจจะช่วยไม่ไหว สมมุติคนที่เขากู้มีเครดิตดี ไม่ติดเครดิตบูโร ก็อาจจะลองสอบทานดูก่อนว่าถ้าเขาล้ม เราจะลุกขึ้นไหวไหม

- เรื่องการเงินไม่เข้าใครออกใคร จงแยกแยะระหว่างความสัมพันธ์ที่ดี กับเรื่องการเงินส่วนบุคคลออกจากกัน เพราะเรื่องเงินมันคือของส่วนตัวไม่ใช่ส่วนรวม

ข้อความโพสต์จาก Mark Minervini ได้เขียนข้อความไว้ว่า "การทำให้มันใหญ่ คุณต้องตรงเวลา เทรดแบบเน้นย้ำ ในท้ายที่สุดคุณจำเป็นจะต้องจัดการความเสี่ยงให้ได้มากที่สุด อย่าถัวสินทรัพย์ใดก็ตามตอนขาลงอย่างเด็ดขาด คุณจะขาดทุนอย่างต่อเนื่องและเพิ่มขนาดตอนจังหวะที่ไม่ใช่ มันจะทำให้ทุกอย่างพังทลายลง มันคือคณิตศาสตร์ ลองย้อนกลับไปดูผู้คนราว ๆ 40 ปีของการเทรดที่ประสบความสำเร็จดู ใครก็ตามที่ไม่เห็นด้วยล้วนมีความโชคดีได้ แต่คุณไม่สามารถจะเทรดอย่างประสบความสำเร็จอันยาวนานได้เลย หรือคุณแค่จะสร้างมันได้อย่างไม่สม่ำเสมอ และด้อยค่าลงไปเรื่อย ๆ ด้วยซ้ำไป"

- ความเสี่ยงจะขึ้นอยู่กับทิศทางลมของเราเสมอ

- นั่นแปลว่า หากว่าเรากำลังสวนกระแส หรือสวนแนวโน้มมันจะเกิดปัญหาใหญ่ตามมา

- วิชาชีวิตจะสอนเราว่า เวลาเปลี่ยนทุกอย่างเปลี่ยน สมัยก่อนเงินมีค่าอย่างมากแต่ปัจจุบันเงินคือหนี้

- หนี้ของเงินก็คือการไม่ทำอะไรเลยต่อเงินนั้น ก็คือการทำให้เงินมันสูญค่าไปโดยใช่เหตุ เหมือนกับการเทรดสวนทางนั่นเอง

- สังเกตว่าตัวเราเองนี้สามารถที่จะต้องทำอะไรให้ตรงกับจังหวะให้มากที่สุด ท่องไว้เลยจังหวะ จังหวะ และจังหวะ เป็นแม่บทของทุกสรรพสิ่ง

หนังสือ The 5 Apology Languages: The Secret to Healthy Relationships ของ Gary Chapman and Jennifer Thomas

- ภาษาการขอโทษนั้นมีทั้งหมด 5 ภาษานั้นคือ 1. แสดงออกว่าเสียใจ 2. ยอมรับและนำไปปฏิบัติใช้ 3. สร้างการชดเชย 4. วางแผนว่าจะเปลี่ยนแปลง และ 5. เรียกร้องให้อภัย

- มันเหมือนการที่เราแสดงออกว่า เราอยากขอโทษด้วยวิถีทางใด แต่ทุกวิถีทางล้วนแต่มีประโยชน์ด้วยกันทั้งหมด

- สังเกตภาษาของตัวเองให้ดีว่า เรามักจะขอโทษยังไงส่วนตัวคิดว่าคนส่วนใหญ่ มักจะเรียกร้องให้อภัย เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายโกรธนาน

- ลองกลับไปทบทวนภาษารัก เราจะได้เข้าใจว่าแต่ละคนแสดงออกความรักต่างกัน มันไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่ยังไงก็ต้องสอบทานให้ดี

- ฝึกฝนการแสดงออกการขอโทษให้ตรงจริตกับคู่รัก หรือคนที่เรารักเพื่อให้เรามีการสื่อสารอย่างมีประสิทธิผลที่ยอดเยี่ยม

มีคนมาปรึกษาว่า หนักใจมากค่ะ เลยอยากมาปรึกษาเรื่องเรากับแฟน และเรื่องเพศสัมพันธ์ค่ะ เรากับแฟนคบกันมาได้จะ 1 ปีแล้ว ซึ่งเราคบกันมาแรก ๆ ก็ดีทุกอย่าง สมบูรณ์แบบ แต่สำหรับแฟนเราเขาจะให้ความสำคัญกับเรื่องบนเตียงที่สุด คนเก่าเขาให้เขาไม่ได้ค่ะ เลยทำให้เกิดปัญหาอื่น ๆ เช่นมีคนอื่น และความไม่เข้ากันในอีกหลายเรื่อง ทำให้เขาเลิกกันไปค่ะ พอมาเจอเราซึ่งมีอะไรที่เข้ากันได้ดีแบบที่เขาตามหา แรก ๆ มันก็ไปได้ดีค่ะ เรามีอะไรกันบ่อยอยู่ด้วยกันแต่ยังไม่ได้คบหากัน จนกระทั่งเราเริ่มเปลี่ยนงาน มันทำให้เราไม่มีเวลาให้เขามากเท่าไหร่ บวกกับเวลางานเราก็เปลี่ยนด้วยเลยไม่ได้มีอะไรกันเหมือนเดิม ก็เลยทำให้มีเรื่องทะเลาะกันจนเราเครียดและไม่อยากทำกิจกรรมอีก มันเลยทำให้ไม่ได้รู้สึกดีด้วย พอเปิดใจคุยกันมันก็ยังมีความรู้สึกแย่อีก คำถามก็คือเราจะแก้ไขยังไงดี หรือมันคือเรื่องปกติ เราผิดไหมที่เราง่วง ทำไม่ไหวเหมือนแต่ก่อน อยากรู้ว่าปัญหานี้สำหรับคู่อื่นมองว่ายังไงคะ

- ปัญหาใหญ่ของความสัมพันธ์ก็คือ แยกระหว่างเรื่องเซ็กซ์กับความรักไม่เป็น

- แน่นอน ผู้ชายบางคนต้องมีความรักก่อนถึงมีเซ็กซ์ได้ แต่หลายคนไม่ได้เป็นแบบนั้น

- ความผูกพันก็ย่อมเป็นส่วนถึงที่เข้ามาแทนที่ความคิดของเราได้ ถ้าหากว่าเราไม่ระวังใจตัวเอง

- แฟนกันมันคือการสนทนาด้วยความเข้าใจ มันคือคนสองคนที่แบ่งปันวันที่สุขที่สุด และทุกข์ที่สุดร่วมกันได้

- หลายคนอาจจะไม่รู้ว่าเรากำลังพบเจอกับอะไร ก็เป็นเพียงเพราะไม่เคยเจอคนที่ดีพอในการเป็นต้นแบบของความสัมพันธ์

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณไม่จำเป็นต้องมีอะไรพิเศษเลย ที่จะทำสิ่งที่มีคุณค่าและการกระทำที่มีความหมายจริง"

- คนเราไม่จำเป็นต้องมีอะไรเกินกว่าความธรรมดาที่ทำทุกวัน

- เป็นคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดา นั่นแหละคือคำตอบที่ดีที่สุด

- จะเก่งหรือไม่เก่งไม่สำคัญ บางคนทำชีวิตให้มีคุณค่ามากกว่าที่เขามีศักยภาพอีก

- โฟกัสที่การแก้ปัญหาที่เราพอทำได้ ค่อย ๆ เริ่ม ค่อย ๆ เป็น และค่อย ๆ ไป

- ทุกสิ่งเริ่มต้นเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น อย่าคิดการใหญ่ตอนที่ยังไม่เริ่มทำอะไรเลย แต่จงทำมันทุกวัน

หนังสือ My Money Journey: How 30 people found financial freedom - and you can too ของ Jonathan Clements

- หนทางของการเงินของเรา มันแล้วแต่เรา ไม่ต้องสนใจว่าคนอื่นจะมองเราอย่างไร

- ปัญหาใหญ่ที่สุดของการเงินก็คือ เราไม่รู้ว่าเราควรจะจัดการกับเรื่องราวในชีวิตอย่างไรบ้าง

- หลายคนอาจจะเริ่มต้นจากการออมเงิน ซึ่งมันแล้วแต่บริบทของตัวเราเองว่าเริ่มจากขั้นไหน

- แต่ว่าทุกคนล้วนมีบทเรียนที่ใกล้เคียงกันก็คือ เมื่อการเงินมันหันหลังให้กับเรา เราก็ควรที่จะเรียนรู้จักคำว่าเงินสักหน่อย

- ไม่ว่าเราจะมีรายได้มากแค่ไหน ก็ย่อมไม่สำคัญเท่ากับเราจะบริหารการเงินอย่างไร เพราะการจัดการการเงินเป็นทั้งหมดของอิสรภาพทางการเงิน

มีคนมาปรึกษาว่า คิดยังไงกับผู้ชายที่ให้เราหารค่าอาหารทุกครั้ง ตั้งแต่เดตแรกจนถึงปัจจุบัน เราแค่อยากให้เขาเลี้ยงเราบ้างผลัดกันเลี้ยงก็ยังดีค่ะ เราชอบเขานะคะแต่ไม่ประทับใจตรงนี้เลย

- ปัญหาของการเดตส่วนใหญ่ก็คือ ความคิดเห็นไม่ตรงกัน เอาเป็นว่าเอาที่ตรงกับใจเราแค่นั้น

- ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ชอบก็คือชอบ แต่ไม่ชอบก็แค่แยกย้าย แต่ถ้าชอบไปแล้วยังไงก็ควรปรับเข้าหากัน

- เรื่องของความสัมพันธ์เชิงชู้สาว มันอยู่ที่ใครชอบใครมากกว่า คนที่ชอบน้อยกว่าจะเป็นต่อในทันที

- เกมกับความสัมพันธ์คล้ายกันมาก เพราะว่าใครหมดใจก่อนก็รู้สึกสบายใจก่อน ใครยังรักก็อาจจะยังไม่ลืมอยู่อย่างนั้น

- ไม่จำเป็นต้องคิดมากเรื่องการเดต การเดตคือการซ้อมรบ ยังไม่ใช่สนามรบจริง การคบหากัน หรือการคุยกันนั่นแหละของจริง