پیام محبت

وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم تولد تازه می‌یابیم، دگرگون شده و از گناه آزاد می‌شويم و برکات آسمانی را دریافت می‌نماییم. در اثر ايمان به مسيحِ زنده، با خدای حقيقی متحد می‌شويم و رابطۀ شخصی می‌يابيم.‏

محبت مسیح طول دارد زيرا به دورترین نقاط دنیا می‌رسد. محبت مسیح عمق دارد یعنی به اعماق دل‌ها نفوذ می‌کند و انسان را از باطن عوض می‌کند. محبت مسیح بلند است و ارتفاعش به‌حضور خدا می‌رسد.‏

پاک شدن دل و وجدان، نتیجۀ ايمان به مرگ مسیح بر صلیب است. مسيح بر صليب خون داد تا زندگی و قلب ما پاک بشود و وجدان راحت داشته باشيم. خون مسیح، باطن ما را کاملاً از آلودگی طاهر می‌کند.‏

عیسی فرموده است، اگر کسی بخواهد پیرو من باشد باید دست از جان خود بشوید و صلیب خود را برداشته به‌دنبال من بیاید. برداشتن صلیب برای پیروان مسیح به معنای تحمل نمودن درد و رنج است.‏

خوشا به‌حال کسانی که مسیح را ندیده و به او ایمان می‌آورند. خوشا به‌حال کسانی که بعد از شنیدن مژدۀ نجات، دل خود را سخت نمی‌سازند و به یگانه منجی عالم عيسی مسيح خداوند، ايمان می‌آورند.‏

ایماندارانِ به مسیح، امید زنده دارند چون مسیح در قبر باقی نماند و جسدش پوسیده نشد. به‌موجب کلام خدا، در حقیقت مسیح پس از مرگ زنده شد و اولین کسی‌ست که از میان مردگان برخاسته است.‏

مسیح، بيرون از دروازۀ شهر عذاب کشید و مصلوب شد تا مردم را با خون خود از گناهان‌شان پاک سازد. از او بخواه تا با خونش که ریخته شد قلبت را از گناه پاک سازد و تو را نجات دهد و در قلبت سلطنت کند.‏

عیسی به جهان نیامد که پادشاهی جسمانی برقرار کند بلکه پادشاهی آسمانی. او آمد تا به حقیقت شهادت دهد و هرکه حقیقت را دوست دارد به‌طرف عیسی که آشکار کنندۀ آن می‌باشد جذب می‌شود.‏

ما باید پیوسته به عیسی چشم بدوزیم پس در اتحاد با او دلگرم باشید و با قدرت ایمان در مقابل شیطان بایستید. خدا که شما را در مسيح دعوت کرده، شما را کامل و ثابت قدم و قوی و استوار خواهد ساخت.‏

خدا مسیح را پس از مرگ زنده گردانید و به‌عنوان سرور و نجات‌دهنده، با سرافرازی در سمت راست خود نشانید. مسیح پیروز شد و پیروانش در جلال او شریک و سهیم خواهند بود.‏

کسی که به خدای مقدس تعلق دارد باید پاک باشد. عیسی به‌سبب وحدتی که با پدر داشت دارای شادی کامل بود و می‌خواست قلب ايمانداران خود را که با او متحد شده‌اند از شادی لبریز کند.‏

آرامش ایماندارانِ به مسیح درونی است و مشکلات این دنیا نمی‌تواند آن را از بین ببرد. پیروزی مسیح بر دنیا که صلیب نمایانگر آن است، به ایمانداران او نیز تعلق دارد.‏

روح‌القدس، به شاگردان مسیح بینش روحانی عطا می‌کند تا شناخت عمیق‌تری نسبت به منجی خود داشته باشند زیرا تمام گنجینه‌های حکمت و معرفت الهی، در مسیح نهفته است.‏

ایماندارانِ به مسیح، در این جهان شاهدان او می‌باشند. مسئولیت من و شما این است که دربارۀ مسیح با دیگران صحبت کنیم و آنها را به توبه از گناه و ايمان به مسيح و بازگشت به‌سوی خدا تشویق نماییم.‏

مسیح، شاگردان را دوستان خود خواند اما لازمۀ این دوستی اطاعت است. دوستان مسیح شادی کامل می‌یابند زیرا دستورهای او را اطاعت می‌کنند.‏

عیسی، می‌بايست نزد پدر می‌رفت تا بار دیگر در آن جلال آسمانی که پیش از آفرینش جهان از آن او بود شرکت جويد. او به میل خود جانش را فدا ساخت تا محبت و درجۀ اطاعت خود را نسبت به خدا نشان دهد.‏

برای این‌که ایمانداران مسیح بتوانند مأموریت خود را در این جهان انجام دهند، لازم است به نام او به‌حضور پدر دعا کنند. مسیح دعایی را که مطابق اراده‌اش و به‌منظور جلال خدا باشد مستجاب می‌کند.‏

عیسی، می‌خواست همان‌طور که او شاگردان را دوست داشت آنها هم یکدیگر را دوست بدارند. پیروان عیسی، باید محبت بی‌نظیری را که او ارائه داد نمونه قرار داده و همان‌طور یکدیگر را محبت نمایند.‏

پیروان مسیح، سفیرانی از جانب او هستند و وظیفه دارند که انجیل او را در اختیار مردم بگذارند. مسیح به شاگردانش فرمود، بروید و همۀ ملت‌ها را شاگرد من سازید. هرکه آنها را رد کند مسیح را رد کرده است.‏

کسی که از گناه توبه کند و به پسر خدا ایمان بیاورد، حیات جاويدان دارد اما کسی که از پسر اطاعت نکند، حیات را نخواهد دید بلکه همیشه مورد غضب خدا خواهد بود.‏

مسیح، نور جهان است و همۀ کسانی که از گناه توبه می‌کنند و به او ايمان می‌آورند، در اتحاد با او، فرزندان نور می‌شوند. مسيحی راستين به نور تعلق دارد و هیچ‌گاه در تاریکی سرگردان نخواهند شد.‏

او مسیح موعود وسرور صلح و آرامش بود. او به جهان نیامده بود که بجنگد و سلطنتی دنیوی برقرار کند، بلکه آمده بود تا نجات و آرامش را به انسان گناهکار عطا فرماید.‏

عيسی مسیح، ایمانداران خود را، خواه یهود خواه غیر‌یهود، به عضویت یک بدن واحد درمی‌آورد و خود سَرِ این بدن می‌باشد. او به میل خود و به‌خاطر نجات من و شما جان خود را بر صليب فدا کرد.‏

کارها و اعمالی که عیسی بر روی زمین انجام داد، ثابت می‌نمایند که او تنها نجات‌دهندۀ مردم جهان است. پیامبران، دربارۀ این نجات از پيش در کتب خود نوشتند و بالاخره این نجات به‌وسیلۀ عیسی فراهم گردید.‏

اگر ایمان ما ضعیف است می‌تواند به این دلیل باشد که کاملاً به مسیح چشم ندوخته‌ایم. ما ايماندارانِ مسيحی بايد در هر شرایطی به مسيح چشم بدوزیم و به امواج خروشان اطراف‌مان نگاه نکنیم.‏

خدا در عهد‌عتيق، داوران اسرائیل را که انسان بودند خدایان خوانده بود چون مأموريت داشتند کلام خدا را به مردم اعلام نمایند و لفظ خدایان، فقط لقب آنها بود. اما عيسی، پسر يگانۀ خدا و هم‌ذات با خدا می‌باشد.‏

اعمالی که عیسی انجام می‌داد به‌خوبی شهادت می‌دادند که او مسیح، پسر خدا است. عيسی مسيح می‌فرماید، بيايد نزد من ای تمامی زحمتکشان و گرانباران و من به شما آرامی خواهم داد.‏

شبان نیکو، جان خود را برای گوسفندان فدا می‌سازد. در عهد‌عتیق، خدا شبان قوم اسرائیل نامیده شده بود. وقتی عیسی فرمود من شبان نیکو هستم، به الوهیت و ذات الهی خود اشاره کرد.‏

کسی که با آگاهی از کوری باطن خود به مسیح ایمان آورد از گناهانش پاک می‌شود و باطناً بینا می‌گردد. اما کسی که خود را بینا تصور کند و به او ایمان نیاورد در محکومیت و کوری باطن باقی می‌ماند.‏

عده‌ای فکر می‌کنند که باید همه چیز را دربارۀ عیسی بدانند و سپس به او اعتماد کنند. اما انسان باید ابتدا به عیسی اعتماد و او را اطاعت کند، آن‌وقت مسیح زنده خود را همان‌طور که هست به او خواهد شناسانید.‏

مسیح از ازل با خدا بود. او قدرت عظیم خدا و نقشۀ منطقی خدا برای نجات جهانیان است. این نجات که بر مبنای فيض خدا می‌باشد موضوعی بود که حتی پیامبران آگاهی کامل از جزئيات آن نداشتند.‏

پيروان واقعی عيسی، در او می‌مانند و مطابق احکام او عمل می‌کنند. عيسی، ايمانداران خود را از بردگی گناه آزاد می‌سازد. ابليس از اول قاتل بود و از راستی بی‌خبر است. او دروغگو و پدر تمام دروغ‌ها است.‏

خدای پدر، که عیسی را فرستاد حق است. عیسی مایل بود پیام او را به جهانيان اعلام کند. حضور همیشگی پدر در پسرش عيسی، باعث می‌شد که اعمال و سخنان عیسی، کاملاً مطابق ارادۀ خدا باشد.‏

انسان، طبیعتاً گناهکار است و در لجن‌زار گناهان خود آن‌قدر دست‌وپا می‌زند تا غرق شود. عیسی مسیح به جهان آمد تا انسان گناهکار را رهايی و نجات بخشد و او را با خدا آشتی دهد.‏

رهبران مذهبی قوم يهود، با دیدۀ تحقیرآمیز به بقیۀ مردم نگاه می‌کردند و خود را برتر از دیگران می‌دانستند. اما عیسی آمده بود تا با محبت الهی واقعی و بی‌کران خود، گمشدگان را بجويد و نجات بخشد.‏

مسیح که از ابتدا با خدا بود و او را می‌شناخت، به جهان فرستاده شد تا خدا را آن‌طور که هست به جهانیان بشناساند، ولی بسیاری او را قبول نکردند.‏

مسیح با رنجهایی که به‌خاطر ما کشید، برای ما نمونه شد تا به همان راهی که او رفت، ما نیز برویم. او هیچ گناهی نکرد، بلکه خود را به‌دست آن کسی سپرد که همیشه با عدالت و انصاف داوری می‌کند.‏

آدمیان مثل علف هستند، و تمام جلال آنان مانند گُل علف است. علف خشک می‌شود و گُلش می‌ریزد، اما کلام خدا تا ابد باقی است. عیسی نانی‌ست که از آسمان نازل شد و هرکه از آن بخورد هرگز نخواهد مرد.‏

مسیح، آن نان روحانی‌ست که از آسمان نازل شد. هر‌کس از لحاظ روحانی او را بخورد و به او ايمان آورد، مثل آن یهودیانی که در بیابان هلاک شدند هلاک نخواهد شد بلکه حيات جاودان خواهد داشت.‏

عیسی به جهان آمد تا کوردلان را بینا کند. اما بسیاری که خود را بینا تصور می‌کردند، به او ایمان نیاوردند و در نتیجه در نابینایی روحانی خود باقی ماندند.‏