Life of Stories

# 1945: "आतला आवाज" लेखक पु. ल. देशपांडे (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

01/18/2026

Send us a text

कुणी जिज्ञासू व्यक्तीने हा प्रश्न पू.लं.ना विचारला "तुम्ही कधी आतला आवाज ऐकला आहे का?".

"माझ्या लेखी आतला आवाज म्हणजे "अहो , ऐकलं का?...जरा आत येता का?" असा जो आतून म्हणजे स्वयंपाक घरातून येतो .....तो आतला आवाज ".

"जीवन शांततेत घालवायच असेल, तर नेहमी तो आतला आवाज जो सांगेल ते ऐकून वागा , सुखी व्हाल आणि राहाल"...!

# 1944: "त्यावेळी, आकाशात बोईंग 747 फक्त ग्लायडर होतं" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

01/18/2026

Send us a text

2 जून 1982, British Airways, Flight 9 , Boeing 747 हिंद महासागरावर शांतपणे उडत होतं. अचानक काचांवर निळसर प्रकाश चमकू लागला आणि अवघ्या काही सेकंदांत, एकामागोमाग एक…चारही इंजिन बंद झाली.

सात मैल वर आकाशात, इंजिनशिवाय उडणारं बोइंग 747 हे तब्बल चारशे टनांचं विमान एका प्रचंड ग्लायडरसारखं खाली घसरू लागलं....

# 1943: "पोरकेपण" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

01/13/2026

Send us a text

“अहो ऐका ना…”

“तुमच्या वडिलांना म्हणावं थोडंसं फोनवर बोलणं कमी करा ना .”

“का? काय झालं?”

“काय झालं काय?” “दिवसभर फोन… फोन… फोन! इतकं काय बोलायचं असतं कुणास ठाऊक! त्यांना कंटाळा कसा येत नाही? बायकोचा सूर हळूहळू वाढत गेला . .....

खरं तर

फोनवर बोलणारे वृद्ध फार बोलके नसतात;

ते घरातल्या शांततेशी झुंज देत असतात.

कधी कधी माणसाला कमी फोनची नाही, तर थोड्या जास्त सहजीवनाची गरज असते.

आणि ते घरपण घरातच मिळाले , तर फोन आपोआप शांत होतो.

# 1941: "लालसा" ( प्रा. सौ.अनुराधा भडसावळे. )

01/11/2026

Send us a text

त्यानं म्हाताऱ्याच्या पैशांची तीनही गाठोडी डोक्यावर घेतलेली होती.

पण आता ओझं फक्त त्याच्या डोक्यावर नव्हतं, मनावरही होतं.

"मी पळून गेलो तर हा म्हातारा काय करणार?
एका झटक्यात मी श्रीमंत होईन. बायकोचं रडणं थांबेल . प्रतिष्ठा , आराम, पैसा…"

आणि त्याचा तो तिसरा आवाज जिंकला. तो पळून गेला. .."हरला!"

" ही परीक्षा होती, प्रामाणिक सुरक्षा मंत्री शोधण्यासाठी ".....

माणूस गरीब पैसे नसल्यामुळे होत नाही;

तो गरीब होतो, लोभाच्या एका क्षणाला बळी पडल्यामुळे!

#1942: "हरवलेला" लेखिका विद्या डेंगळे. कथन ( प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

01/11/2026

Send us a text

“पुढे बरेच महिने गेले. वर्षही लोटली, पण माझा मित्र प्रदीप सापडलाच नाही.

. "तेव्हापासून रस्त्यात मला माझ्या वयाचा रस्त्यावरील फाटका माणूस दिसला की मी तो “तो” आहे का ते पाहतो”.

प्रदीप कधीच सापडला नाही, पण उमेशमामाच्या मनात तो कायम जिवंत राहिला.

त्या गरीबाला मदत करताना उमेशमामाला जणू आपल्या हरवलेल्या मित्राची सेवा केल्यासारखं वाटतं. माणुसकी, आणि नात्यांची खोल भावनिक गुंफण सांगणारी ही गोष्ट आहे .

# 1940: "बायको वाल्या कोळ्याची" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

01/09/2026

Send us a text

शेकडो माणसांचे मुडदे पाडलेला, खाद्यांवर लखलखती कुऱ्हाड घेतलेला, क्रुरकर्मा, संतापलेला असा दरोडेखोर नवरा , वाल्या कोळी समोर येऊन ठाकल्यावर त्याच्या अशिक्षीत बायकोने

"व्हयं..आम्ही आहोतच की, तुमच्यासंग !"

असं सर्वसाधारण, सोईचं उत्तर दिलं असतं तर?

वाल्या कोळ्याचा वाल्मिकी ऋषी होऊन, त्याने रामायण तरी कसे काय रचले असते?

1939: शोध मोबाइल फोनचा. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

01/05/2026

Send us a text

मोबाईल कम्युनिकेशन तंत्रज्ञानावर काम करत असलेल्या पथकाचे प्रमुख मार्टिन कूपर यांनी पहिला मोबाईल कॉल न्यूयॉर्कच्या सहाव्या अॅन्हेन्यू मधून पत्रकार परिषदेला जाण्यापूर्वी आपल्या मोबाईल वरून पहिला फोन न्यू जर्सीला केला होता. हा कॉल त्यांनी त्यांचे प्रतिस्पर्धी बेल लॅबचे जोल इंग्लर यांना केला होता. या कॉल बद्दल मार्टिन म्हणाला होता, "जेव्हा मी न्यूयॉर्कच्या रस्त्यावरून हातात फोन धरून बोलत चाललो होतो, तेव्हा रस्त्यावरील लोकांनी मला भर गर्दीतही वाट मोकळी करून दिली होती. त्या वेळी चालता चालता मी बरेच कॉल्स केले, ज्या पैकी एक मी रस्ता ओलांडताना न्यूयॉर्क रेडिओच्या निवेदकाला केला होता, जी तोपर्यंत मी केलेली सर्वात धोकादायक गोष्ट होती. "हा जगातला पहिला मोबाईल फोन त्या काळी $ ३९९५ ला विकला गेला होता आणि त्याचं नाव होतं 'द ब्रिक'.

# 1938: द स्टिचिंग सिस्टर्स. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

01/04/2026

Send us a text

गेल्या हिवाळ्यात, एक तरुण त्या काळजी केंद्राच्या स्वागत कक्षात आला. त्याने ब्लँकेट्स बनवणाऱ्या स्त्रियांना भेटण्याची इच्छा व्यक्त केली. कर्मचारी सुरुवातीला कचरले, पण त्यांनी त्याला आमच्या सनरुममध्ये आणले. त्याच्या हातात एक निळ्या-पिवळ्या रंगाचा स्कार्फ होता, ज्यामध्ये विणलेल्या विस्कळीत ओळी होत्या.
"मला हा स्कार्फ डिसेंबरमध्ये केंद्रात मिळाला होता," तो म्हणाला. त्याचा आवाज कापत होता. "मी दररोज रात्री पुलाखाली तोच पांघरून झोपायचो. त्याच्या झालरीमध्ये एक टॅग लावलेला होता: 'एलेनॉर, वय ८४, यांनी हाताने विणलेला. You are not alone- तुम्ही एकटे नाही."

# 1937: चमत्कार नेहमी वीज-गडगडाटासह येत नाहीत..! ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

01/03/2026

Send us a text

माझे हात वेगाने हलू लागले. स्पष्टच सांगतो —
मी ते हलवत नव्हतो, मी ते हलताना पाहत होतो.
मी यापूर्वी कधीच न शिकलेली कौशल्ये वापरत होतो. सत्तर वर्षांच्या माणसाला अशक्य असलेली गती आणि अचूकता माझ्या बोटांत कुठूनतरी आली होती. मेंदूच्या देठाजवळ, मिलिमीटर अंतरावर, क्षणाचाही संकोच न करता काम चालू होतं. दिसतही नसणाऱ्या ठिकाणी मी नेमक्या क्लिप्स लावत होतो — कुठलीतरी दैवी जाणीव मला मार्ग दाखवत होती..

हा स्मृतीभ्रंश किंवा अल्झायमर तर नाही ना..? ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

01/02/2026

Send us a text

एक ६२ वर्षांचे अभियंता घाबरलेल्या अवस्थेत माझ्या दवाखान्यात आले.
गेले सहा महिने त्यांची स्मरणशक्ती खालावत होती. ते बैठका विसरत होते. पार्किंगमध्ये आपली गाडी कुठे लावली आहे हे विसरत होते.
"माझ्या वडिलांना ६५ व्या वर्षी अल्झायमर झाला होता," ते मला म्हणाले. "मलाही तोच आजार झाला आहे."
त्यांच्या पत्नीनेही या सर्व गोष्टींना दुजोरा दिला. प्रगतीतील घट. व्यक्तिमत्त्वात बदल. नेहमीपेक्षा जास्त चिडचिडेपणा ही लक्षणं पण होती.

# 1935: बायकोची नोकरी. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

01/01/2026

Send us a text

मी घरात शिरलो, पाहुण्यासारखा खुर्चीवर बसलो. बूट काढले, पाठोपाठ कपडे उतरविले. बाथरुममधे गेलो, हात - पाय - तोंड स्वच्छ धुतलं. टॉवेलनी हात पाय पुसत बैठक खोलीत येऊन बसलो . क्षणातच केळे घातलेला शिरा आणि उप्पीट असलेली डिश समोर आली. मला आश्चर्य वाटलं. फारच भूक लागली असल्यानं पुढं आलेलं न बोलताच सारं पोटात ढकललं. पाठोपाठ चहा आला, तसा चहा घेतला. जोराची ढेकर दिली. मन प्रसन्न झालं. कारण पोटातील यज्ञाला आहुती मिळण्याचं भाग्य लग्नानंतर प्रथमच माझ्या वाट्याला आलं होत. आज असं कसं काय घडलं, ते जाणून घ्यावयाची तीव्र इच्छा निर्माण झाली. कदाचित माझ्या चेहऱ्यावरील भावना सौने ओळखल्या असाव्यात. तेवढ्यात सौ. माझ्या जवळ आली आणि तिच्या गोड आवाजात म्हणाली “ मी राजीनामा दिलाय बरकां हो !"

# 1934: जीवनाचे मोल. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/31/2025

Send us a text

एकदा विवेकानंद असेच निश्चल ध्यानस्थ बसले होते. बऱ्याच वेळाने त्यांनी डोळे उघडले, तर समोर एक ढाण्या वाघ उभा होता. त्याच्या हिरव्याजर्द पिवळसर डोळ्यात भक्ष्याला न्याहाळणारी भूक होती. स्वामींनी मंदस्मित केलं. वाघ जणू भिक्षेला आला होता! आपल्यामुळे निदान एका जीवाची तरी भूक भागणार आहे, या विचारानं आनंदून त्यांनी डोळे मिटले आणि वाघ झेपावण्याची वाट पाहू लागले. काही क्षण तसेच सरले. त्यांनी आश्चर्यानं डोळे उघडून पाहिलं, तर तो वाघ दूर निघून जाताना दिसला. त्या वाघाच्या डोळ्यात दिसलेली भूक खोटी नव्हती आणि आता त्याचं गुर्गुरत जंगलात जाणंही खोटं नव्हतं. हा प्रसंग नंतर आपल्या गुरुबंधूंना सांगताना स्वामीजी उदगारले की, " माझ्याभोवती परमेश्वरी कृपेचं कवच आहे आणि त्यामुळेच माझं रक्षण झालं आहे, हे मला जाणवलं. माझ्या हातून काही कार्य व्हायचं आहे आणि ते पार पडेपर्यंत माझी या जगातून सुटका नाही, हे मला पुरतं समजलं होतंच, पण ईश्वर माझं रक्षण करीत आहे, हेदेखील मला कळलं होतं."

# 1931: गजेन्द्रमोक्ष. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/29/2025

Send us a text

एकदा, गजेंद्र आणि त्याच्या पत्नी त्यांची तहान भागवण्यासाठी एका तलावावर पोहोचले. तहान भागवल्यानंतर, गजेंद्रला पाण्यात खेळावेसे वाटले. तो तलावात आपल्या पत्नींसोबत खेळू लागला. दुर्दैवाने, त्याच क्षणी, एक मोठा मगर आला. त्याने गजेंद्रचा उजवा पाय आपल्या दातांनी धरला आणि त्याला तलावात ओढायला लागला. गजेंद्र वेदनेने ओरडायला लागला. तलावाच्या काठावर असलेल्या त्याच्या पत्नी त्यांच्या पतीच्या दुःखावर अश्रू ढाळायला लागल्या. गजेंद्र मगरीशी सर्व शक्तीनिशी लढला, पण तो स्वतःला त्याच्या तावडीतून सोडवू शकला नाही. गजेंद्र त्याच्या लांब सुळ्या दातांनी मगरीवर हल्ला करत असताना, मगर त्याच्या नखांनी त्याचे शरीर ओरबाडत होता, ज्यामुळे गजेंद्राच्या रक्ताच्या धारा बाहेर पडत होत्या.

# 1931: स्यमंतक मणी. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/29/2025

Send us a text

रुक्मिणी नंतर कृष्ण कुटुंबात मान होता तो सत्यभामेला! ती सुंदर होती पण राजकन्या नव्हती. द्वारकेतील सत्राजित नावाच्या एका यादव गणप्रमुखाची ती मुलगी होती. एका अलौकिक कथेप्रमाणे सत्राजिताने सूर्य देवाला प्रसन्न करून स्यमंतक नावाचा एक मणी प्राप्त करून घेतला होता. तो एक विशेष प्रकारचा मणी होता जो रोज दोन तोळे सुवर्ण निर्माण करत असे. असे रत्न गणप्रमुखा ऐवजी राजाच्या किंवा संघप्रमुखाच्या पदरी असावे म्हणून कृष्णाने सत्राजितच्या जवळ त्या मण्याची मागणी केली पण त्याने चक्क नकार दिला.

# 1931: श्री दत्तात्रेयांकडून रामदास स्वामींची कठीण परीक्षा. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/28/2025

Send us a text

एकदा रामदास समर्थ मातापुरी (माहूर) गेले. तेथे देवीचे दर्शन घेऊन, श्रीदत्तात्रयांचे स्थान आहे, तेथे ते गेले. तोच अनुष्ठान करीत बसलेले दहापाच ब्राह्मण दिसले. त्यांस विचारले की, 'तुम्ही येथे का बसला?' तेव्हा त्यांनी उत्तर केले की, "श्रीदत्तात्रयांच्या दर्शनाकरिता अनुष्ठान करीत आहोत." ते ऐकून समर्थ बोलले की, "उत्तम आहे. तुमच्या समागमे आम्हांसही दर्शन घडेल." असे म्हणून आपणही तेथे बसले.

# 1930: ‘ती‘ नोट आणि BMW ची चावी. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/27/2025

Send us a text

मी त्याचा हात पकडला आणि नोट परत करत म्हटलं, "अरे राहू दे बाबा. फी नको. तू फक्त बाळाला औषधं घे आणि चांगलं खायला घाल."
त्यावर तो मजूर जे बोलला, त्याने माझ्या अंगावर काटा आला.
तो करारी आवाजात म्हणाला,
"नको साहेब. ही तुमची 'विद्या' हाय, आणि हे माझं कष्टाचं 'दाम' हाय. फुकट इलाज केला तर माझ्या लेकाला गुण नाही येणार. हे पैसे ठेवा, बाकीचे उद्या कामावरून सुटल्यावर आणून देतो."

# 1929: देवमाणूस. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/26/2025

Send us a text

"आजोबा, सुकी पुरी ... " नातवाने फर्माईश केली की, आजोबा एक प्लेट तिखट पाणीपुरी आणि त्यांचा नातू एक प्लेट फक्त सुकी पुरी खाणार. मग आजोबा खिशातून रुमाल काढून त्याचे तोंड पुसणार आणि बॅगेतून छोटीशी बाटली काढून त्याच्या तोंडाला लावणार. त्यानं पूर्ण पाणी प्यायल्यावर शिल्लक राहिलं तर एखादा घोट आपण पिणार आणि त्याला हाताला धरून पलीकडल्या गल्लीत अंधारात नाहीसे होणार.

# 1928: "गिरनारच्या दहा हजार पायऱ्या" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/25/2025

Send us a text

गिरनार येथे श्री दत्तात्रेय यांनी तपश्चर्या केल्याची श्रद्धा आहे. 19व्या शतकाच्या उत्तरार्धात, पायऱ्या नसताना, यात्रेकरूंना सरळ उभा डोंगर चढावा लागे .

हा प्रवास अनेक दिवसांचा असे. अनेक जण थकून पडायचे, काही जण दरीत कोसळायचे, जंगली प्राण्यांचा धोका असे .

ह्या पर्वतावर पायऱ्या बांधणं म्हणजे मोठं खर्चिक आणि तांत्रिकदृष्ट्या अवघड काम होतं .

त्यासाठी नवाबकडे पैसे नव्हते. मग लॉटरीतून जवळपास १ लाख ३० हजार रुपये जमा झाले.

पायऱ्या बांधायला १९ वर्षे लागली.

# 1927: "The little Match girl" Hans Christian Anderson. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/24/2025

Send us a text

ख्रिसमसच्या रात्री रस्त्यावर एक लहान मुलगी थंडीने कुडकुडत कडेपेट्या विकते आहे. पण कोणालचा त्या खरेदी करायच्या नाहीत. कारण ते सर्व घाईत निघाले आहेत उबदार घरांकडे, सुरक्षिततेकडे, आनंदाकडे.

तिच्या आजूबाजूला बर्फ आहे, पोटात भूक आहे आणि मनात असुरक्षितता आहे.

त्या अंधारात तिला आधार मिळतो तो वास्तवाकडून नाही, तर तिच्या कल्पनाशक्तीकडून शेगडी, अन्न, ख्रिसमस ट्री आणि आजीच्या रूपाने.

त्या रात्री ती मुलगी थंडीने मरते, पण समाजही मरतो हळूहळू माणुसकी गमावून.....!

# 1926: "शांततेचा संसर्ग" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/23/2025

Send us a text

“ऐक,” नवरा म्हणाला, “तू अलीकडे खूप बदलली आहेस. तू प्रतिक्रिया देत नाहीस. सगळं ठीक आहे ना?”

“काहीच बिनसलं नाही"

”मी आधी प्रत्येक गोष्टीची चिंता करायची. तू उशीर केलास तर काळजी, मुलांचे मार्क कमी आले तर अपराधीपणा, काही तुटलं तर राग, कुणी नाराज झालं तर ते ठीक करण्याची धडपड."

"मी सगळ्यांच्या समस्या माझ्या मानायचे. पण एक दिवस लक्षात आलं, माझ्या काळजीने त्यांची समस्या सुटत नाही. फक्त माझी शांतता नष्ट होते. म्हणून मी शांत व्हायच ठरवलंय ”.....!

# 1925: "सगळ्यांना शकुंतला परांजपे नावाची आई मिळत नाही" लेखिका सई परांजपे. कथन : (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/22/2025

Send us a text

‘मुलांचा मेवा’ हे वयाच्या आठव्या वर्षी लिहिलेलं पुस्तक म्हणजे सगळी आईचीच कृपा. मी लहान असताना आई रोज मला गोष्ट सांगायची. आप्पा फिरायला जाताना सांगायचे- ग्रीम्स किंवा अँडरसनच्या फेअरी टेल्स.

एके दिवशी आई मला म्हणाली, "मला कंटाळा आलाय आज. तूच सांग बरं गोष्ट." मग मी तिला गोष्ट सांगितली. त्यात सोनेरी बदक आणि निळ्या दाढीचा साधू वगैरे असं काही बाही होतं.

"कुठे वाचलीस?"

"अगं , मीच जुळवली".

मग तिनं मला माझ्या गोष्टी लिहून काढायला सांगितल्या. रोज तीन पानं लिहिल्याशिवाय खेळायला जायला परवानगी नव्हती. तिच्यामुळेच बसून लिहायची सवय लागली. मी

तेव्हा मी आठ वर्षांची होते. आता मला आग्रहानं सांगावंसं वाटतं, की 'मी फार मोठी ‘चाइल्ड प्रॉडिजी’ नव्हते. किती तरी हुशार, लेखनकला असणारी मुलं असतात, पण त्यांना 'शकुंतला परांजपे' नावाची आई मिळत नाही!'

# 1924: "सर्वोत्तम क्लिक चा शोध घेणारी परी" लेखिका : गौरी देशपांडे. कथन : (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/21/2025

Send us a text

दुसऱ्या दिवशी सकाळी आईच्या हातात वर्तमानपत्र होतं आणि परीने काढलेला फोटो तिच्या नावासकट पहिल्या पानावर छापला गेला होता.
आता तुम्हाला वाटेल रोज किती तरी असे फोटो पेपरमध्ये छापून येतात. त्यात काय विशेष आहे? सांगते!
कल्पना करा की, हा स्वातंत्र्याच्या पूर्वीचा काळ आहे साधारण १९३० चा आणि एक मुलगी नऊ किलोचा 'रोलीफ्लेक्स' कॅमेरा घेऊन सायकलवर 'बॉम्बे'त फिरतेय- फोटो काढत !
ही मुलगी होती होमाई व्यारावाला ..भारतातील पहिली महिला छायाचित्रकार आणि पत्रकार.

एखाद्या क्षेत्रामधलं, 'पहिलं' असणं ही केवढी भारी गोष्टय ना? एखादी कल्पना कोणलातरी पहिल्यांदा सुचणं, जे आतापर्यंत कोणीही केलं नाही ते करून बघावं वाटणं, मुळात जगण्यासाठी अनवट वाटा निवडणं हे फार धाडसाचं काम आहे !

# 1923: "IPS अंबिका" लेखक विशाल गरड. कथन (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/20/2025

Send us a text

रावसाहेब तात्याला म्हणाला, “ "आरं तात्या, पुरगी काय गडी बिडी हाय व्हय रं, असं सोबत घिवून फिरायला? असं पुरी ठुरींना घिवून नकु येत जावू. परक्याचं धन ते. वळण चुकलं तर?"

"न्हाय रावसाब, शिकून मुठी साहेबीन करणार हाय म्या तिला."

अंबिका देशामध्ये 124 वी येऊन IPS झाली. एके काळी “पोरगी म्हणजे परक्याचं धन” म्हणणाऱ्यांसमोर,
आज तीच पोरगी वर्दीत उभी होती अभिमानाने, निर्धाराने.

# 1922: "You are not dead until you are warm and dead." (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/19/2025

Send us a text

नॉर्वेमधील २९ वर्षांची प्रशिक्षणार्थी करत असताना बर्फाआड लपलेल्या ओढ्यात उलटी कोसळली आणि बर्फाखाली अडकली. तब्बल ८० मिनिटे ती बर्फाखाली होती आणि जवळपास ९ तास तिचं हृदय थांबलेलं होतं. मात्र तीव्र थंडीमुळे शरीरातील क्रिया अत्यंत मंदावल्या, मेंदू सुरक्षित राहिला आणि वैद्यकीय प्रयत्नांमुळे ती पूर्णपणे बरी झाली.

अॅना फक्त स्वतः वाचली नाही. तिने वैद्यकशास्त्राला सांगितलं: “मृत्यू ही रेषा कधी कधी पुढे सरकवता येते.”

ही कथा चमत्कारापेक्षा अधिक—मानवी शरीराची क्षमता आणि विज्ञानाची आशा दाखवणारी आहे.

# 1921: The snake chasing effect. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/18/2025

Send us a text

आयुष्यात, तुम्हाला अधूनमधून साप चावणारच. इथे साप हे एक रुपक आहे.
कोणीतरी तुमचा विश्वासघात करतो. जोडीदार खोटे बोलतो. कुटुंबातील एखादा सदस्य तुमच्याशी गैरवर्तन करतो. मित्र तुम्हाला निराश करतो. सहकारी तुमच्या कामाचे श्रेय घेतो. तुमच्या कामाचे तुम्हाला बक्षीस मिळत नाही. हेच ते चावणारे साप..!!

# 1920: ज्येष्ठांची कट्टा पार्टी. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/17/2025

Send us a text

नंतर गोविंद पंत उभे राहिले, "सदाशिवने सांगितले आम्ही आता जेष्ठ आहोत. अहो, पण आपल्यातल्या बऱ्याच जणांचा बालीशपणा अजूनही आहे. आयुष्य सुंदर जगायचं तर तो खूप फायद्याचा असतो. आम्ही सुरुवातीला फक्त चार जण होतो आणि तेही पुरुषच. पण आता ह्या दोन वर्षात आपला समूह केवढा मोठा झाला बघा! त्याला कारणही ह्या सर्व आपल्या मैत्रिणी. ह्या ग्रुप मधे वेगवेगळे उपक्रम राबवतात. महिन्यातून चार पाच वेळा आपल्या खवय्या पार्ट्या असतात. त्यात आम्ही पुरुष कधी स्वयंपाक घरात घुसलो नव्हतो, आता मस्त डिशेस बनवतो. आपले सारे छंद, आवडी आमच्या संसाराच्या कामामुळे जोपासले नव्हते, ते आता पूर्ण करता आलेत.

# 1919: आतड्यातील जीवाणू आणि पार्किन्सनचा संबंध. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/16/2025

Send us a text

आपल्या आतड्यात 100 ट्रिलियनपेक्षा जास्त सूक्ष्मजंतू (बॅक्टेरिया) असू शकतात, जे 300 ते 1000 पेक्षा जास्त प्रजातींचे असू शकतात, आणि त्यांचे एकत्रित वजन सुमारे 1 ते 2 किलोग्रॅम (एका मोठ्या मांजरीएवढे) असू शकते. हे सूक्ष्मजंतू पचनक्रिया, रोगप्रतिकारशक्ती आणि शरीरातील जीवनसत्त्वे तयार करण्यात मदत करतात, आणि ते चांगले आणि वाईट अशा दोन्ही प्रकारचे असू शकतात, जे प्रत्येकाच्या आरोग्यासाठी महत्त्वाचे आहेत, आणि आपण त्यांचे आभार मानले पाहिजेत कारण ते आपल्या जगण्याच्या प्रयत्नांमध्ये खूप चांगल्या गोष्टी करतात.

# 1918: वाळवंटात उमललेलं प्रेम: स्वप्न आणि वास्तव. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/14/2025

Send us a text

"प्रेमात पडल्यावर अनेक निर्णय भावना आणि मोहाने घेतले जातात . पण आयुष्यात खरं समाधान हवं असेल, तर काही वेळा फक्त प्रेम पुरेसं ठरत नाही. अशा वेळी मनातला आतला आवाज ऐकावा लागतो… आणि त्यानुसार पाऊल टाकण्यासाठी धाडसही दाखवावं लागतं."

# 1917: पंधरा सेकंदाच्या बंदिस्त जगातील ब्रेन रॅाट. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/13/2025

Send us a text

खरेतर बाबा आमटे म्हणाले होते “देश उभा करायला आणि बुडती नाव वाचवायला समुद्रात झोकून देणारे कॅप्टन हवे असतात.” हे कॅप्टन अंगमेहनती असले पाहिजेत, तासंतास एकाग्रचित्त होऊन वाचन करणारे अभ्यास करणारे विचारवंत असले पाहिजेत. रात्रंदिवस प्रयोगशाळेत प्रयोग करणारे शास्त्रज्ञच जपान-जर्मनीसारखे बेचिराख झालेले देश राखेतून उभा करू शकतात. पण आमचे जेंझी आणि अल्फा ज्यांच्यावर मिलनियल्सच्या म्हातारपणाच्या अपेक्षा आहेत त्यांची एकाग्रता पंधरा सेकंदावर आली आहे. आता पुढच्या पिढीतून कुठले अब्दुल कलाम आणि सीव्ही रामन...!!!
याच पिढीच्या खांद्यावर पुढचा देश, पुढचं विज्ञान, पुढचं तंत्रज्ञान उभं राहणार आहे. आणि हि पिढी कुठाय?
१५ सेकंदांच्या जगात बंदिस्त......

# 1916: अवयव प्रत्यारोपणाचा इतिहास. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/12/2025

Send us a text

सन १८१७ मध्ये फ्रेंच चिकित्सक हेन्री ड्युट्रोचेट यांनी त्वचेच्या प्रत्यारोपणावर गॅझेट डी सांतेच्या संपादकाला एक पत्र लिहिले होते जे भारतात तैनात असलेल्या त्यांच्या मेहुण्याच्या कथेवर आधारित आहे. पत्रानुसार, सैन्याच्या अधीनस्थ व्यक्तीला त्याचे नाक कापून शिक्षा देण्यात आली होती. त्या माणसाने त्वचेचे ग्राफ्टिंग करण्यात पारंगत असलेल्या स्थानिक लोकांचा शोध घेतला आणि त्याच्या नाकाची शस्त्रक्रिया करून पुनर्बांधणी केली. ड्युट्रोचेटच्या पत्राच्या सत्यतेबद्दल अनिश्चितता असली तरी शेकडो वर्षांपूर्वी भारतात त्वचा ग्राफ्टिंग करण्याच्या पद्धती अस्तित्वात होत्या असे उल्लेख अनेक स्रोतांमध्ये दिले आहे.

# 1915: "एक रात्र अशीही" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/11/2025

Send us a text

पहाटेच्या सुमारास आजोबांचा श्वास मंदावत गेला आणि थोड्याच वेळात तो थांबला. मेजरने नर्सला जाऊन सांगितले. मेजरने तिला विचारले,

“कोण होते ते?” ते माझे वडील नव्हते. मी त्यांना याआधी कधीच पाहिले नव्हते.”

नर्स अधिकच गोंधळली. “मग मी तुम्हाला त्यांच्या जवळ घेऊन गेले तेव्हा तुम्ही काही का नाही बोललात?” तिने विचारले.

मेजर म्हणाले ,

“तेव्हाच मला कळले होते की काहीतरी चूक झाली आहे. पण मला हेही माहीत होते की त्यांना त्यांच्या शेवटच्या घडीत त्यांच्या मुलाची गरज आहे, आणि त्यांचा मुलगा इथे नाही.म्हणून मी थांबलो, त्यांचा मुलगा म्हणून.”

नर्स शांतपणे ऐकत राहिली.....

==========

# 1903: काळजी करू नकोस बेटा, सॅम आमचा आहे. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/10/2025

Send us a text

तितक्यात मी एक विलक्षण दृश्य बघितले. एक सहा फुट उंच, रुबाबदार अशी व्यक्ती तिथे आली, पटकन जमिनीवर खाली एक गुडघा टेकवून बसली, सॅमचा हात आपल्या दोन्ही हातांनी प्रेमाने धरून त्यांनी तो हात स्वतःच्या डोक्याला आणि ओठाना लावला, अतिशय मृदू आवाजात नम्रपणे ती व्यक्ती सॅम सरांबरोबर बोलत होती. खाली जमिनीवर अगदी सॅम सरांच्या पायाशी बसून त्यांचा संवाद चालू होता.

# 1903: सुगरण पक्षिणी नव्हे तर पक्षी बांधतो घरटे. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/10/2025

Send us a text

‘अरे खोप्यामधी खोपा, सुगरणीचा चांगला, देखा पिलासाठी तिने झोका झाडाले टांगला’ ही बहिणाबाई चौधरी यांची कविता आपण सर्वांनी ऐकलेली आहे. परंतु, वास्तवात मादी नव्हे तर नर सुगरण पक्षी काडी-काडी जमा करून खोपा विणतो आणि मादीला आकर्षित करतो. त्याच झाडाच्या वेगवेगळ्या फांद्यांना किंवा झाडांना तो किमान दोन तर कमाल आठ ते दहा घरटी बांधतो.

# 1912: "एकमेव प्रवासी" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/08/2025

Send us a text

या स्टेशनचा एकमेव नियमित प्रवासी होती हायस्कूलमध्ये शिकणारी काना हराडा.
तिच्या शिक्षणासाठी प्रवासाचा हा एकमेव मार्ग होता.
स्टेशन बंद झालं असतं, तर तिची शाळाच बंद पडली असती.

हे लक्षात येताच जपानी रेल्वेने आपला स्टेशन बंद करण्याचा निर्णय ३ वर्षे थांबवला....

# 1911: "मी आहे कौरव नंबर 101" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/08/2025

Send us a text

भगवंत म्हणले, "पाप काय आहे हे दुर्योधनच काय, तूही जाणतोस. तुला माहीत आहे ‘हे हेल्दी नाही’
तरीसुद्धा तू जेवण निवडताना तळण, चीज, ब्रेड, पिझ्झा, बर्गर असं जिभेला आवडणारं तेच निवडतोस."

"तुला रात्री झोपायची वेळ कळते. सकाळी उठायचं महत्वही कळतं. पण तरीही रात्र–रात्र जागून सिनेमे, सीरियल्स, रील्स पाहत बसतोस."

"दुर्योधनाने माझं सांगणं ऐकलं…पण आपल्यात बदल करायचा नाकारला."

"तुझे तरी वेगळे कुठय? आई, बाबा, आपले मन यांचे ऐकलेस कधी?......"

================

# 1910: जोनास सॅाल्क: पोलिओ लस संशोधक. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/06/2025

Send us a text

हजारो वर्षे पोलियो सक्रिय परंतु स्थिर अवस्थेत अस्तित्वात होता. १८८० नंतर पोलियोच्या साथींचे युरोपामध्ये मोठे उद्रेक होऊ लागले आणि नंतर लगेचच अमेरिकेत पोलियोच्या साथीचा प्रसार झाला. १९१० पर्यंत जगात पोलियोचा खूपच प्रसार झाला होता, आणि त्याच्या साथींचा उद्रेक ही अगदी नेहेमीची घटना होऊ लागली. या साथींमुळे हजारो मुले आणि प्रौढ व्यक्ती अपंग झाल्या, व यामुळे पोलियोवर उपायकारक लस शोधण्यासाठी 'महाशर्यत' सुरू होण्यास जोर मिळाला.

# 1909: स्पर्श. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )

12/05/2025

Send us a text

नॅन्सी त्या बाळाजवळ गेली. तिने तिचा चेहरा बाळाच्या अगदी शेजारी आणला आणि ती बाळाशी बोलू लागली. "कसं आहे आमचे बाळ? तू किती सुंदर आहेस हे तुला माहिती आहे का? किती गोड आहेस तू" असे बोलत नॅन्सीने त्या अत्यंत आजारी बाळाला हळुवारपणे उचलून घेतले. त्याला जवळ घेऊन ती थोडावेळ बसून राहिली. तिने गाणे गुणगुणत त्याला दुधाच्या बाटलीने दूध पाजले. परत त्याच्याशी गोड आवाजात बरच काही बोलली. बाळाला झोपवून तिने त्याला अलगद पाळण्यात ठेवले. हे तिने एकदाच नाही पण त्या रात्री अनेकवेळा केले. जणू काही ते तिचे स्वतःचे बाळ होते..

# 1908: Safety pin. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/04/2025

Send us a text

वॉल्टर हंट एका मित्राचा १५ डॉलर्सचा कर्जदार होता. कर्ज फेडायचं होतं पण हाताशी पैसे नव्हतेच मुळी .

हंटच्या हातात होती ८ इंच लांबीची पितळी तार. त्याने ती तार बोटांनी वाकवायला सुरुवात केली.
वळणावर वळण, एका टोकाला स्प्रिंगसारखी रचना,
आणि दुसऱ्या टोकाला टोकदार सुई झाकणारी सुरक्षित कवच.

आणि मग काही वेळातच……त्या विलक्षण क्षणी .

सेफ्टी पिनचा जन्म झाला.

# 1907: "गुरुदक्षिणा" डॉ. सुरेश कोठारी यांची मुलाखत. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/03/2025

Send us a text

“तुझ्या गणिताच्या शिकवणीची फी फक्त एक पैसा. पण मला गुरुदक्षिणा द्यावी लागेल. तू बोर्डाच्या दोन्ही गणिताच्या पेपरमध्ये प्रथम येऊन दाखव.”
बर्वे सर ठामपणे म्हणाले.

श्रीरंग गुणे सरांनी सुरेशचं इंग्रजी घडवलं. त्याच्यात दडलेलं तेज त्यांनी ओळखलं आणि त्याला सामान्यपणात अडकू दिलं नाही. सतत पुढची दिशा दाखवत, त्याला मोठं होण्यासाठी प्रवृत्त करत राहिले.

या दोन्ही गुरुवर्यांचा मान राखत सुरेश बोर्डाच्या परीक्षेत अडतिसावा आला. पुढे अमेरिकेत गेला आणि डॉक्टरेट मिळवली.

आज तो आवर्जून सांगतो —
“Student is a barrel of explosives, and a good teacher is the one who ignites the spark.”

# 1906: "काल आणि उद्याचा संगम असणाऱ्या बेटांची गुढ कहाणी" लेखक: संतोष कारखानीस. कथन: (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )

12/02/2025

Send us a text

बेरिंग सामुद्रधुनीत दोन छोटी बेटं आहेत – लिटल डायोमीड आणि बिग डायोमीड. या दोन्ही बेटांमधील अंतर फक्त साडेतीन किलोमीटरचं… पण वेळेचं अंतर तब्बल 21 तासांचं आहे!

हिवाळ्यात जेव्हा समुद्र गोठतो, तेव्हा हे दोन बेटं बर्फाच्या पुलानं जोडली जातात. काही धाडसी लोक चालत एक बेटावरून दुसऱ्या बेटावर जातात – म्हणजे आज मधून उद्यात किंवा उद्यातून आज मधे !

एका बेटावर दिवस संपत असतो,

तर समोरच्या बेटावर तोच क्षण पुढच्या दिवसाचा असतो.