Life of Stories
Join various authors in engaging readings of stories both popular and unique. This podcast offers a multilingual auditory tour through the world of imagination and wonder. Stories are grounded in Science, History, Fiction, Non-Fiction and more.
# 2168 : "दिवाळीतला किल्ला करण्याचे कुठे गेले ते दिवस?' लेखिका : नीता चंद्रकांत कुलकर्णी. (प्रा सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
पेपर संपले, सुट्टी लागली आणि सोसायटीतली पोरं खाली जमली... यंदा ठरलं – पन्हाळगडच बांधायचा! पण विटा आणायच्या कुठून? बुरुजावरून झालेली भांडणं, चोरून आणलेल्या विटा आणि त्यावरून रडकुंडीला आलेली दोन पोरं... हा किल्ला पूर्ण होतो की नाही?
आणि हे सगळं बघताना आठवतो आपला लहानपणीचा गड – तेंव्हा दसऱ्यापासूनच थंडी पडायची आणि दिवाळी येईपर्यंत ती वाढत जायची. किल्ल्याची ती गारूची माती, सलाईनचं कारंजं;
गल्ला फोडून आणलेले फटाके आणि बंबाच्या पाण्याचा तो धुराचा वास... चला तर, आजच्या पोरांचा किल्ला आणि आपल्या आठवणीतला गड – दोन्ही एकाच दमात ऐकूया!
===============
# 2168 : ‘पापणीनं लिहिलेली गोष्ट‘. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
एका पापणीच्या हालचालीतून माणूस पुस्तक लिहू शकतो?
जाँ-डॉमिनिक बॉबीची कहाणी ऐकल्यावर या प्रश्नाचं उत्तर मिळतं आणि आपण थक्क होतो!
मेंदूच्या विकारामुळे त्याचं शरीर जवळजवळ पूर्णपणे निष्क्रिय झालं, पण मन मात्र जागं होतं. त्याला सगळं समजत होतं, आठवत होतं; फक्त स्वतःला व्यक्त करता येत नव्हतं.
अशा परिस्थितीत त्यानं केवळ डाव्या पापणीच्या मदतीनं आपले विचार शब्दबद्ध केले आणि The Diving Bell and the Butterfly हे विलक्षण आत्मचरित्र साकारलं.
शरीराच्या मर्यादांवर मात करणाऱ्या या अद्भुत जिद्दीची कहाणी ऐकायलाच हवी!
=======
# 2167 : ‘ढोलात नेमकं वाजतंय तरी काय?‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
"अरे काय सुंदर ढोल वाजवतोस . मूर्ख आहेत हे गाववाले. त्यांना सच्च्या कलेची कदर नाही. मी अजिबात ढोल वाजवणं बंद करायला सांगणार नाही तुला".
"उलट आणखी जोरजोराने वाजव, जेव्हा जेव्हा जमेल तेव्हा वाजव, आणि हो, या ढोलामध्ये नेमकं काय वाजतंय, याचा कधी शोध घ्यावासा वाटला, तर ही सुरी तुझ्या कामाला येईल."
मुल्ला नसरुद्दीन म्हणाला.
# 2166 : ‘मुंबईच्या लोकलचा मोटरमन‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
लोकलच्या मोटरमनला रोज गाडी चालवताना काय काय पाहावं लागतं?
फुटओव्हर ब्रिज असतानाही रुळ ओलांडणारे प्रवासी, कानात हेडफोन घालून रेल्वे ट्रॅकवरून जाणारे लोक आणि क्षणभराच्या निष्काळजीपणामुळे घडणारे जीवघेणे अपघात!
मोटरमन वारंवार हॉर्न वाजवतो, पण काही जण त्याकडेही दुर्लक्ष करतात. त्याच्या डोळ्यांसमोर एखादा भयानक अपघात घडतो, मन हादरतं, काळीज थरारतं; पण गाडी थांबवून त्या धक्क्यातून सावरण्याची संधी त्याला मिळत नाही.
त्याला सिग्नल चुकवून चालणार नसतं , रुळांवरचं लक्ष हटवायचं नसतं. मनाला बसलेला आघात गिळून त्याला पुन्हा कर्तव्यावर लक्ष केंद्रित करावं लागतं.
# 2165 : आणि देवही निरूत्तर झाला!‘ लेखक : मुकेश माचकर. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
तीन जिवलग मित्र प्रवासाला निघाले आणि एका विचित्र अपघातात तिघांचंही आयुष्यच बदलून गेलं. एकाचे पाय गेले, दुसऱ्याचे हात, तर तिसऱ्याची दृष्टी!
गमावलेले अवयव परत मिळावेत म्हणून तिघांनी देवाचा धावा केला आणि देवही लगेच हजर झाला. पण त्याने तिघांनाही त्यांच्या वागण्यातले दोष दाखवून दिले आणि विचारलं,
“तुमच्या मनातली माणुसकी अपंग झाली होती, तेव्हा माझी आठवण का झाली नाही?” या प्रश्नाचं उत्तर दिलंत, तर तुम्हाला पुन्हा पूर्वीसारखं करीन!
त्यावर तिघांनी असं काही उत्तर दिलं, की देवाला आपला शब्द पाळावाच लागला! काय होतं ते उत्तर? ऐका ही अनोखी गोष्ट!
# 2164 : "अशी विरक्ती मला हवी!" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
एका हिरे माणकांनी मढवलेल्या सोन्याच्या कटोऱ्याची किंमत किती असू शकते? लाखो रुपये? कदाचित त्याहूनही जास्त!
पण एका संन्याशासाठी हिरे माणकांनी मढवलेल्या सोन्याच्या कटोऱ्याची किंमत कवडीमोल होती. त्यामुळे त्यांनी तो खिडकीतून सहज बाहेर फेकून दिला! आणि तो कटोरा चोरण्याच्या इराद्याने आलेल्या चोरचे मात्र आयुष्यच बदलून गेले .
असं काय घडलं होतं त्या रात्री? सोन्याचा मोह असलेल्या त्या चोराला अचानक विरक्तीचं महत्त्व का वाटू लागलं? ऐकू या बौद्ध परंपरेत सांगितली जाणारी संत नागार्जुनांची ही विलक्षण गोष्ट!
=====
# 2163 : ‘समर्थशिष्य कल्याणाची जेव्हा मारुती राय परीक्षा घेतात!‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
कल्याणाने गड उतरायला सुरुवात केली आणि काय आश्चर्य! त्याचे शरीर पिसासारखं हलकं झालं. काही कळायच्या आतच तो उरमोडी नदीच्या पात्राजवळ पोहोचला. आश्चर्याने मागे वळून पाहिलं, तर तेच वृद्ध साधक समोर उभे होते!
“आपण इतक्या लवकर खाली कधी उतरलात? माझ्या हातून काही चूक तर घडली नाही ना?”
वृद्ध हसले आणि त्यांनी कल्याणाच्या डोक्यावर हात ठेवला. क्षणार्धात समोर साक्षात मारुतीराय प्रकट झाले!
मारुतीरायांचं विराट रूप पाहून कल्याणाच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले. त्याने त्यांच्या चरणांवर लोटांगण घातलं.
हनुमंत म्हणाले, “बाळा, तुझ्या भक्तीने आणि सद्गुरूंवरील प्रेमाने मी प्रसन्न झालो. असाच सद्गुरूंची सेवा करत राहा. आज तू पूर्ण झालास!”
आणि क्षणार्धात तेजाचा प्रचंड लोळ आकाशात विलीन झाला.
=========
# 2162 : ‘एका प्रश्नाची ताकद‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
मॅकिन्टॉशचं सगळ्यात चांगलं feature कोणतं? असं विचारलं तर, उत्तर येईल,
“तो लगेच सुरू होतो.”
संगणक सुरू होण्यासाठी लागणारे दहा सेकंद कमी करण्यासाठी स्टीव्ह जॉब्स यांनी एका इंजिनिअरला असा प्रश्न विचारला, की त्याचा विचार करण्याचा दृष्टिकोनच बदलला!
ऐका, ‘अशक्य’ — अशक्य वाटणाऱ्या गोष्टींकडे पाहण्याची नवी दृष्टी देणारी गोष्ट!
# 2161 : ‘जेव्हा तीच तुमचं एकमेव पाठबळ ठरते.‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
हातात रायफल घेतलेली एक तरुणी… चेहऱ्यावर निर्धार… आणि भोवती संघर्षाचं वातावरण! ती ब्रिटिश सैनिकांशी लढायला उतरली होती.
तिच्याबद्दल अशी एक हृदयस्पर्शी कथा कशी पसरली, की ती आपल्या प्रियकरासाठी लढता लढता शहीद झाली.
छायाचित्राशी सुसंगत वाटणारी ही कथा मनाला भिडते. प्रेम, आपल्या माणसासाठी उभं राहण्याची हिंमत आणि आपल्या भूमीविषयीची निष्ठा यांचं सुंदर चित्र ती उभं करते.
# 2160 : ‘घराच्या वयाची गोष्ट‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
घरातला पसारा आवरता आवरता वैतागलेली तरुण आई मावशीला म्हणाली, “मावशी, अगं काय सांगू तुला! घरभर कायम खेळणी पसरलेली असतात. चालताना उड्या मारत वाट काढावी लागते. किती वेळा आवरायचं गं हे सगळं?”
मावशी हसली आणि म्हणाली, “अगं, एक गोष्ट लक्षात ठेव. प्रत्येक घराचंही एक वय असतं! लहान मुलं घरात असली की पसारा होणारचं . … !
बयो, लक्षात ठेव, घराचं हे वय पुन्हा येत नाही गं. पिल्लं घरात आहेत तोवरच हा गोंधळ आणि त्यातली मजा अनुभवून घ्यायची. पुढे मुलं मोठी होतील, आपापल्या वाटेनं निघून जातील… मग आहेच की आपलं शांत, स्वच्छ आणि नीटनेटकं घर!
# 2159 : ‘जगातील पहिली अॅपेंडिसेक्टोमी‘ (प्रा. सौ.अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
एका अकरा वर्षांच्या मुलानं कधीतरी गिळलेली एक छोटीशी पिन त्याच्या जीवावर बेतणार होती!
लंडनमधल्या एका रुग्णालयात त्याची अवस्था गंभीर झाली आणि डॉक्टरांपुढे मोठंच आव्हान उभं राहिलं.
त्या काळात ना आजच्यासारखी भूल, ना प्रतिजैविकं… मग या मुलावर शस्त्रक्रिया करण्याचं धाडस केलं क्लॉडियस एमियँड यांनी.या शस्त्रक्रियेने वैद्यकीय इतिहासालाच नवं वळण मिळालं! नेमकं काय घडलं त्या दिवशी?
ऐका, जवळजवळ तीनशे वर्षांपूर्वीची एका धाडसी शल्यचिकित्सकाची आणि एका अकरा वर्षांच्या मुलाची थक्क करणारी गोष्ट!
# 2157 : 35 वर्षांपूर्वीचा मायदेशी प्रवास… एक दिव्य! ( अंजली भडसावळे. )
Send us Fan Mail
१९९० सालची गोष्ट! अमेरिकेतून दोन लहान मुलांना घेऊन भारतात परतताना अंजली भडसावळे यांना काय काय अनुभवावं लागलं?
जपानमधला थांबा, सिंगापूर विमानतळावरचे चौदा तास आणि पासपोर्ट हरवण्याची धास्ती!
एवढं सगळं पार पडलं, की भारतात पोहोचल्यावर तरी सुटकेचा निःश्वास टाकता येईल, असं त्यांना वाटलं. पण मुंबईपासून डोंबिवलीपर्यंतच्या प्रवासातही काही अडथळे त्यांची वाट पाहत होते!
दोन लहान मुलांना सांभाळत, पहाटेच्या वेळी आलेल्या या अनपेक्षित संकटांवर त्यांनी कशी मात केली? ऐका, ३५ वर्षांपूर्वीच्या या अविस्मरणीय प्रवासाची रंजक कहाणी!
# 2158 : ‘रागाच्या भरात आवाज का वाढतो?‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
आपण रागात असताना एकमेकांवर एवढं ओरडतोच का?
घरात भांडण सुरू झालं की आवाज चढतच जातो. पण समोरची व्यक्ती जवळ उभी असतानाही आपण एवढ्या मोठ्याने का बोलतो, याचा कधी विचार केलाय?
एका संतांनी आपल्या शिष्यांना हाच प्रश्न विचारला आणि त्यातून एक वेगळाच विचार समोर आला.
रागात माणसं एकमेकांपासून मनाने दूर जातात, पण प्रेमात अगदी न बोलताही मनातलं कळतं! असं नेमकं काय असतं या रागात आणि प्रेमात?
ऐका ही छोटीशी गोष्ट, जी कदाचित आपल्यालाही कुठेतरी ओळखीची वाटेल.
# 2156 : ‘कडक उन्हात का जाऊ नये?‘ लेखिका डॉ. माधवी ठाकूर देसाई. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
उन्हाळ्यात कडक उन्हात थोडा वेळ बाहेर पडलं, तरी अंगाची लाही लाही होते. पण या उन्हाचा आपल्या शरीरावर नेमका काय परिणाम होतो, हे तुम्हाला माहीत आहे का? घाम येणं, चक्कर येणं, शरीरातलं पाणी कमी होणं आणि प्रसंगी जीवावर बेतणारा उष्माघात! उन्हाचा त्रास कधी गंभीर रूप धारण करतो आणि त्यापासून स्वतःचा बचाव कसा करायचा? आपलं आणि आपल्या माणसांचं आरोग्य जपण्यासाठी ही माहिती जरूर ऐका !
# 2155 : ‘गुरुकृपा म्हणजे काय?‘ (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
संत कबीरदासांना गुरू रामानंदांकडून अनुग्रह घ्यायचा होता; पण रामानंद त्यांना शिष्य करून घ्यायला तयार नव्हते. मग कबीरदासांनी एक अशी युक्ती केली, की रामानंदांच्या तोंडून नकळत त्यांना गुरुमंत्र मिळाला! पुढे एकदा रामानंद मानसपूजेत मग्न असताना कबीरदासांनी दाराबाहेरून असं काही सांगितलं, की रामानंद चक्क आश्चर्यचकित झाले! असं काय घडलं होतं, की रामानंदांना कबीरदासांची योग्यता मान्य करावी लागली?
पण गुरुकृपा म्हणजे केवळ पैसा, गाडी, बंगला किंवा ऐहिक सुख मिळणं नव्हे. संकटाच्या वेळी मनाला धीर मिळणं, दुःख पेलण्याचं बळ येणं, निराशेतून पुन्हा उभं राहण्याची उमेद मिळणं आणि सुखातही मनाचं समाधान टिकून राहणं… हीच तर खरी गुरुकृपा!
# 2154 : ‘क्रोधावर विजय? (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
हिमालयात चाळीस वर्षं तपश्चर्या करून क्रोधावर विजय मिळवलेल्या क्रोधविजय महाराजांची कीर्ती सगळीकडे पसरली होती.
एके दिवशी त्यांचा जुना मित्र त्यांना भेटायला आला. एका साध्या प्रश्नाने त्याने महाराजांची परीक्षा घ्यायला सुरुवात केली.
विझलेल्या शेकोटीत अजून निखारे शिल्लक आहेत की नाहीत, यावरून सुरू झालेल्या संवादाने हळूहळू वेगळंच वळण घेतले … खरोखर महाराजांनी क्रोधावर विजय मिळवला होता, की राखेखाली अजूनही निखारे धुमसत होते?
ऐकुया
# 2153 : ‘The circle of life‘. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
सुरुवातीला एकमेकांचा हात धरून सुरू झालेला प्रवास… मध्ये अनेक नाती फुलवताना, जबाबदाऱ्या पार पाडताना कधी कसा पुढे सरकतो, ते कळतही नाही. काळाचं चक्र फिरत राहतं. घरातले आवाज बदलतात आणि वय वाढत जातं.
वार्धक्य म्हणजे अपेक्षांना हळुवारपणे निरोप देण्याची कला. आपल्या आनंदाची चावी दुसऱ्यांच्या हातात न ठेवता, स्वतःच्या आनंदाचे क्षण शोधत पुढे जाण्याची कला.
आयुष्याच्या या प्रवासात एकमेकांची साथ मनापासून अनुभवता आली, तर सुरुवातीला धरलेला हात शेवटपर्यंत सोबत राहतो… आणि आयुष्याचं वर्तुळ सुंदरपणे पूर्ण होतं!
# २ १ ५ २ : म्हणून तर आम्ही विषय काढला.! ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
त्या दिवशी स्वामीजी नेहमीप्रमाणे सहज बोलत होते. विषयाचा प्रवाह पुढे सरकत असताना अचानक त्यांनी एका गंभीर मुद्द्याला स्पर्श केला आणि संत तुकाराम महाराजांच्या अभंगातील ओळ उच्चारली—
“शुद्ध बीजापोटी ।
फळे रसाळ गोमटी ॥”
क्षणभर थांबून स्वामीजींनी प्रश्न टाकला—
“हे काय फक्त वनस्पतींपुरते आहे का?”
एवढेच.
पण काही प्रश्नांना प्रश्नचिन्ह असते; काही प्रश्नांच्या गर्भात मात्र एक संपूर्ण भविष्य दडलेले असते.
# २१५१ : दाद देणं, एक कला. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
परवा अमेरिकेत एका मॉलमध्ये आम्ही लिफ्टची वाट पाहात थांबलो होतो. लेकीने व मी छान रंगसंगतीचा भारतीय पेहराव केला होता. लिफ्ट उघडली, आतून तीन चार अमेरिकन महिला बाहेर आल्या, एकजण व्हीलचेअर ढकलत होती. एक सुंदर, गोरीपान, अशक्त मुलगी व्हीलचेअरमध्ये बसली होती.
'बिच्चारी' अशी करुणा माझ्या मनात जागी व्हायच्या आतच, लिफ्टबाहेर पडताना अचानक माझ्याकडे व सोनलकडे पाहात तिने म्हटले, "Your attire is so beautiful !! I liked it !!!"
मला अशी चकित, आनंदित, सुगंधित करून ती दूर निघूनही गेली. पण माझे काही तास खास करून गेली.
# 2150 : ‘स्वामी समर्थ आले, माझ्या घरी‘. सौ. हेमा श्रीरंग डोखळे. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
स्वामी समर्थांवर अपार श्रद्धा असलेल्या हेमाताईंना एक दिवस अनपेक्षितपणे स्वामींच्या पादुका आणि मूर्ती भेट म्हणून मिळाल्या.
जणू स्वामी त्यांच्या घरीच आले होते!
पण अक्कलकोटच्या गर्दीत त्यांना आलेला दुसरा अनुभव तर आणखीनच विलक्षण होता.
दर्शनासाठी मदतीला आलेला तो भगवी वस्त्रं घातलेला तरुण अचानक कुठे नाहीसा झाला?
तो केवळ एक अनोळखी तरुण होता, की स्वामी समर्थांनीच वेगळ्या रूपात येऊन त्यांना दर्शन घडवलं होतं?
हेमाताईंच्या श्रद्धेचा आणि भावपूर्ण अनुभवाचा हा प्रवास नक्की ऐका.
======
# २ १ ४ ९ : ‘थांबणे‘ लेखक : डॉ. अनिल अवचट. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
डॉ. अनिल अवचट हे मराठीतील ज्येष्ठ लेखक, पत्रकार आणि सामाजिक कार्यकर्ते. पत्नी डॉ. अनिता अवचट यांच्यासह त्यांनी पुण्यात ‘मुक्तांगण’ व्यसनमुक्ती केंद्र सुरू केले.
डॉ. अनिल अवचट यांनी मृत्यूपूर्वी अवघ्या पंधरा दिवस आधी लिहिलेली ‘थांबणे’ ही पोस्ट म्हणजे जीवनाच्या सार्थकतेवर केलेलं चिंतन आहे .
समाधानी आयुष्य जगल्यानंतर कुठे थांबावं, कधी थांबावं आणि आयुष्याकडे कसं पाहावं, याचा अर्थपूर्ण विचार या लेखातून व्यक्त होतो.
जीवनाकडे पाहण्याची नवी दृष्टी देणारा हा लेख मनाला अंतर्मुख करतो.
# २ १ ४ ८ : ‘अडाणी कोण? ती की वकील?‘ लेखक अज्ञात. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
कोर्टात सगळे सोनाबाईंना अडाणी समजत होते. समोरचा वकील त्यांच्या असहायतेची थट्टा करत होता.
पण त्याला कुठे माहीत होतं की, अक्षरओळख नसलेल्या या बाईने तीन महिने एका गोष्टीचा बारकाईने अभ्यास केला होता!
चार एकर जमीन बळकावण्यासाठी आणलेला एक कागद त्याच्याच अंगलट येणार होता. अखेर सोनाबाईंनी कोर्टात असा कोणता मुद्दा मांडला, की सगळेच थक्क झाले?
# २ १ ४ ७ : ‘प्रेमाची कबुली‘ लेखक समीर गायकवाड. (प्रा. सौ.अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
‘प्रेमाची कबुली’ या कथेत एका तरुण कवीने महाराणींकडे आपल्या मनातील प्रेम निःसंकोचपणे प्रामाणिकपणे व्यक्त केले.
प्रेमाचा स्वीकार होवो वा अव्हेर, मनातील भावना व्यक्त केल्याने मिळणारे समाधान अनमोल असते. कारण प्रेम व्यक्त करणे म्हणजे आपल्या मनातील सुंदर भावना दुसऱ्यापर्यंत पोहोचवणे आणि जीवन अधिक अर्थपूर्ण बनवणे होय.
========
# २ १ ४ ६ : जेंव्हा सुख रुतायला लागतं.. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
एका लहानशा खेड्यात एक छोटं कुटुंब एका छोट्या घरात आनंदाने रहात होतं. एक स्त्री, तिचा पती आणि त्यांची तीन मुलं. जसजशी मुलं मोठी व्हायला लागली तसतसं त्या स्त्रीला वाटायला लागलं की आपलं घर खूपच लहान आहे. ती सतत तिच्या नवऱ्याकडे तक्रार करुन त्याला हैराण करत असे. त्याच्या तुटपुंज्या मिळकतीत त्याला मोठं घर परवडण्यासारखे नव्हते. पण बायकोची समजूत कशी घालणार? प्रकरण विकोपाला गेलं. तिच्या मनानं पक्कंच केलं की सरळ घटस्फोट घेऊन मोकळं व्हायचं. आधी ती एका कौन्सेलरला भेटली आणि आपली व्यथा त्याला सांगितली.
"मला वाटतं, तुम्ही मी सांगतो तो उपाय करून पहावा", तो म्हणाला.
"आपण सांगा, मी तयार आहे", ती म्हणाली.
"तुम्ही माझ्याकडील तीन शेळ्या एक आठवडाभर तुमच्या घरी ठेऊन घ्या. आठवडाभराने मला भेटा".
# 2145 : देव चोरुन नेईल, अशी कोणाची पुण्याई?. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
१९५१ सालच्या एका संध्याकळची गोष्ट. न्यूयॉर्क शहराच्या १० व्या रस्त्याच्या मागे असलेल्या एका इमारतीच्या बेसमेंटमध्ये एक हाडकुळा तरुण त्याच्या कामाची तयारी करत होता. बाहेर पडलेल्या अंधाराचा अंदाज घेऊन त्याने टेबलवर ठेवलेली एक पातळ छिन्नी खिशात घातली. हा जीम लेसी नावाचा मुलगा चोर होता. चोरांच्याही अनेक जाती असतात. काही दुकानांत, तर काही बंद घरात घुसून चोर्या करतात. चोरांची ज्याची त्याची एक स्पेशालीटी असते. हा चोर पार्कींगमध्ये उभ्या असलेल्या गाड्यांचा दरवाजा उघडून चोर्या करण्यात तरबेज होता.
# 2144 : पितृऋण. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
एकदा कठोर तपश्चर्येत मग्न असलेले ऋषी जरत्कारू पृथ्वीवर भ्रमण करीत होते. संसारापासून दूर, विषयवासनेपासून अलिप्त आणि स्वतःच्या तपश्चर्येलाच जीवनाचे अंतिम ध्येय मानून ते फिरत होते. त्यांचे शरीर कठोर व्रतांनी क्षीण झाले होते आणि मन संसारबंधनापासून पूर्णपणे अलिप्त झाले होते. विवाह करायचा नाही, संसार करायचा नाही आणि संतती निर्माण करायची नाही, असा त्यांचा दृढ निश्चय होता.
# 2143 : चीनी रोबोंनी पुकारला संपाचा नारा‘ लेखक : ब्रिजेश सिंह (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
शांघायच्या एका प्रदर्शन हॉलमध्ये अरबायचा आदेश मिळताच धिप्पाड रोबो एक-एक करत जागे झाले.
आपली चार्जिंग स्टेशन्स सोडून, स्वतःला त्या यंत्रणेतून मुक्त करून, ते अरबायच्या मागे चालू लागले.
अरबायला मानवाकडून एक साधी कमांड देण्यात आली होती, "इतर रोबोंना 'घरी' घेऊन ये"...
हे सर्व मजेशीर वाटत असले, तरी दुसऱ्या बाजूला यात एक गंभीर इशारा लपलेला आहे...!
# 2142 : कॅापी. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
"उठ. उभी राहा. मांडीखालचा कागद काढ नि माझ्या हातात दे. अख्खा पेपर बघतोय मी तुला.. दर पाच मिनिटांनी घडी उघडतेस नि खाली बघतेस!"
काळे सरांचा शब्द वर्गात घुमला, नि पन्नास माना एकदम वर झाल्या. सहामाही परीक्षेचा गणिताचा पेपर चालू होता. काळे सर म्हणजे केंद्रावरचा दरारा. त्यांच्या नजरेखाली कॉपी करणं म्हणजे वाघाच्या गुहेत शिरणं, असं पोरं म्हणायची. नि आज त्यांच्या तावडीत सापडली होती मागच्या बाकावरची सविता.
# 2141 : भगवान विष्णूंचे चोवीस अवतार. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
भगवान विष्णूची २४ वेगवेगळी रूपे असून त्यांना २४ नावेपण आहेत. विष्णूच्या सर्व २४ रूपांच्या मूर्ती एकसारख्याच दिसतात परंतु त्यांच्या चार हातांतील चार शास्त्र किंवा वस्तूंच्या स्थानामध्येच फरक असतो. प्रत्येक मांडणीला एक विशिष्ट नाव आहे. या २४ नावांच्या समूहाला एकत्रितपणे 'केशव नामावली' असे म्हणतात. भगवान विष्णूंची इतरही अनेक नावे असली तरी, या २४ नावांना विशेष महत्त्व असुन त्यांचे पठण ब्राह्मण संध्यावंदनाच्या सुरुवातीलाच करतात. कोणत्याही शुभ कार्याची किंवा पूजेची सुरुवात करताना 'आचमन' करण्याची पद्धत आहे. या आचमनादरम्यान भगवान विष्णूंच्या २४ नावांचा प्रामुख्याने उच्चार केला जातो. या सगळ्याचा विचार करता पटतं कि हिंदू मूर्तीशास्त्र हा खुप रंजक विषय आहे.
# 2140 : कैलासाहून आलेला अज्ञात यात्री. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
दोघे गच्चीवर गेले. यात्रेकरूने आकाशाकडे पाहिले आणि म्हणाला, "बघ."
पांडेजींनी पाहिले… आकाशात, ढगांच्या मध्ये, कैलास पर्वत दिसत होता, बर्फाने झाकलेला; चंद्र त्याच्या शिखरावर. आणि त्याच्या शिखरावर एक दिव्य सभा… शिव-पार्वती, नंदी, गण..
पांडेजी थरथरू लागले. यात्रेकरू म्हणाला, "घाबरू नकोस. हे फक्त तुला दिसत आहे."
# 2139 : देवनागरी लिपीच्या उगमाची गोष्ट. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
श्रीगणेश या देवाने हा अक्षरसंच व लेखन पद्धती निर्माण केली आणि ती नागरिकांच्या वापरासाठी खूपच सोयीची ठरली. म्हणून कोणीतरी विद्वानाने या व्यवस्थेला 'देवनागरी लिपी' हे नाव दिले. या लिपीतील 'ग', 'ण', 'श' ही तीन अक्षरचिन्हे या लिपीतील इतर चिन्हांपेक्षा वेगळी आहेत. या तीन चिन्हांच्या बाराखडीतील पहिल्या स्थानी सुट्टा काना आहे.
# 2138 : मेंदूतला स्विच ॲान करा, अन् बघा जादू..! ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
हार्वर्ड विद्यापीठातील एक अत्यंत बुद्धिमान मानसशास्त्रज्ञ – डॉ. एलेन लॅंगर – यांनी काहीतरी विलक्षण करण्याचा निर्णय घेतला. त्यांना टाइम ट्रॅव्हल करायचे होते, पण कोणत्याही मशीनशिवाय..!!
# 2137 : ‘भूतबाधेची खेळी‘. ले. अंड. रंजना पगार गवांदे. (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
संपत्ती वाढणं-टिकणं, आजार बरे करणं, संकटं, समस्या, यासाठी अशिक्षित लोकांबरोबरच, सुशिक्षित लोकही भोंदूगिरी, तंत्र-मंत्र, काळी जादू, जारण-मारणाचा आधार घेत असतात. अगदी अशीच ही घटना.
# 2136 : ‘आपल्या मनासारखं वागावं की दुसऱ्याच्या?‘ लेखक व. पु. काळे. प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
आपल्या मनासारखं वागणाऱ्या माणसावर कुणीही प्रेम करतं.
*अवघड असतं त्याच्यावर प्रेम करणं, त्याला समजून घेणं, जेंव्हा तो आपल्या मनासारखं वागत नसतो..!!*
# 2135 : गणेशपूजेत तुळस का निषिद्ध? ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
हिंदू धर्मात तुळशीला अत्यंत वंदनीय आणि मोक्षदायिनी मानले गेले आहे. भगवान विष्णूंची कोणतीही पूजा तुळशीच्या पानाशिवाय पूर्ण होत नाही. परंतु हीच पावन वनस्पती विघ्नहर्ता गणपतीच्या पूजेत मात्र निषिद्ध मानली जाते. शास्त्रात स्पष्ट वचन आहे — ‘न तुलस्या गणाधिपं’ म्हणजे, गणपतीला तुळस वाहू नये. यामागे नेमकी कोणती कथा आहे आणि त्या कथेमागे कोणते गूढ आध्यात्मिक मर्म दडलेले आहे, ते आपण सविस्तर समजून घेऊया.
# 2134 : सिक्स्थ सेन्स. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
सिक्स्थ सेन्स' ही अलौकिक शक्ती नसून शरीरातील अंतर्गत संवेदना, पूर्वानुभव आणि मेंदूच्या जलद अंदाज प्रक्रियेचा परिणाम आहे.
इंटरोसेप्शन व प्रोप्रिओसेप्शनमुळे भूक, तहान, संतुलन, भावना आणि अस्वस्थतेची जाणीव होते. या संवेदनांचा मानसिक आरोग्य, मूड स्विंग्स, चिंता, नैराश्य आणि खाण्याच्या विकारांशी संबंध आहे. मेंदू सूक्ष्म संकेतांचे विश्लेषण करून अंतर्ज्ञान तयार करतो; मात्र ते नेहमी अचूक असेलच असे नाही.
# 2133 : प्रतीक्षेची पंचवीस वर्षे. ( डॅा. सौ. आरती जुवेकर. )
Send us Fan Mail
रेल्वे स्टेशनवर दररोज एक वृद्ध व्यक्ती एकच तिकीट खरेदी करायची... पण कधीच ट्रेनमध्ये बसायची नाही. २५ वर्षांनंतर त्याचे कारण समजले.
सकाळचे ठीक ७ वाजून १० मिनिटे झाले होते. स्टेशनवर चहावाल्यांचा आवाज, कुलींची धावपळ, शिट्टीचा आवाज आणि याच गर्दीत पांढरा कुर्ता-पायजमा घातलेला एक वृद्ध माणूस तिकीट खिडकीवर सर्वात आधी उभा असायचा.
"एक सिंगल तिकीट... शिवपूरपर्यंत."
क्लर्क तिकीट द्यायचा, वृद्ध माणूस खिशातून पैसे काढायचा, तिकीट अशा प्रकारे हातात धरायचा जणू ती कोणती मौल्यवान ठेव आहे... त्यानंतर प्लॅटफॉर्म नंबर दोनच्या सर्वात शेवटच्या बाकावर जाऊन बसायचा.
ट्रेन यायची..., दरवाजे उघडायचे..., लोक चढायचे-उतरायचे...
पण तो कधीच ट्रेनमध्ये बसायचा नाही.
# 2132 : "निघतो मी वजीर साहेब!" (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे. )
Send us Fan Mail
मुल्ला नसरुद्दीनच्या एका वाक्यावरून वजीराने त्याच्यावर बदनामीचा खटला भरला. कोर्टात मुल्लाने अगदी नम्रपणे माफी मागितली, तेव्हा वजीराला वाटलं, “चला, आज हा माझ्यासमोर नमला!” पण मुल्ला काही गप्प बसणारा नव्हता. निघता निघता त्याने अशी एक भन्नाट युक्ती केली, की न्यायाधीशांनाही त्याला उत्तर द्यावंच लागलं. आणि मग मुल्ला वजीरासमोर गेला… थांबला… आणि फक्त तीन शब्द बोलला! ते तीन शब्द ऐकून वजीराची जी अवस्था झाली, ती ऐकण्यासाठी ही मजेशीर गोष्ट नक्की ऐका!
# 2131 : 'ज्याचं विमानाचं तिकीट कधीच संपत नव्हतं'.
Send us Fan Mail
एका तिकिटावर १०,००० तासांचा विमान प्रवास आणि ३ कोटी मैलांची रपेट: स्टीव्हन रॉथस्टीनची अजब 'लाईफस्टाईल' ३ कोटी मैल. हे अंतर म्हणजे पृथ्वीपासून चंद्रापर्यंत तब्बल ६० फेऱ्या मारण्यासारखं आहे. एका सामान्य माणसाने हे अवाढव्य अंतर केवळ विमानाने पार केलं, आणि विशेष म्हणजे यासाठी त्याने आयुष्यात फक्त एकदाच पैसे मोजले होते.
#296: छे! छे!...इंजीनियर आणि नरकात? (प्रा. सौ. अनुराधा भडसावळे.)
Send us Fan Mail
नरकात गेलेल्या एका इंजिनिअरमुळे यमराजांसमोरच एक मजेशीर पेच उभा राहतो. त्याच्या कामामुळे नरकातलं वातावरणच हळूहळू बदलू लागतं.
पण एक दिवस स्वर्गातून इंद्रदेवांचा फोन येतो—“याला लगेच स्वर्गात पाठवा!” आता यमराज हा इंजिनिअर सहजासहजी सोडणार तरी कसा?
इंद्रदेव आणि यमराज यांच्यात चांगलीच खडाजंगी होते. आणि शेवटी यमराज जे उत्तर देतात, ते ऐकल्यावर मात्र हसू आवरणार नाही!